{{ message.message }}
{{ button.text }}

Onze GUO

To know or not to know, that is the question!!!

Afbeelding blog 'Onze GUO'

Vanaf dag 1 wist ik dat er weer een GUO plaats zou vinden.... naast het feit dat ik al wat ouder ben dan de gemiddelde nieuwe mama heb ik ook nog eens te maken met serieuze zaken van het hart!!! Een aangeboren hartafwijking waaraan ik twee maal geholpen ben toen ik 21 en 22 lentes jong was. Hierdoor kom ik automatisch in aanmerking voor de GUO (= geavanceerd ultrageluid onderzoek). Je babietje wordt bij een GUO uitgebreider onderzocht door middel van een echo! Een spannend moment voor iedere aanstaande ouder.

Mijn onderzoek was gepland in het UMCG. Mijn man en ik zouden dus samen naar het onderzoek in Groningen en dit dan even combineren met een bezoekje aan...... jawel.... de IKEA!!! (Ik houd er zooo NIET van). Door omstandigheden kon mijn man op het laatste moment helaas niet mee... ik besloot maar alleen te gaan... ik ben een groot meisje.

Ik was ruim op tijd in het ziekenhuis, de wachtruimte zat vol met vrolijke blije jonge (en wat oudere) aanstaande papas en mamas. Ik houd ervan om mensen te observeren, om naar de lichaamstaal van mensen te kijken en dat doe ik ook zonder schaamte. Uit onderzoekskamer 12 komt een jonge vrouw met een mooi bol buikje stuiteren... ze is over the moon en ik vind het prachtig om te zien. Geniet er lekker van mooie jonge mama. Dan ben ik aan de beurt.

Ik loop naar binnen en ik schud twee dames de hand. De oudere dame liep mee met de jongere herintreedster en zij controleerde op afstand en vulde (waar nodig) mijn echoscopiste aan. Het zag er allemaal goed uit ook al was de kleine eigenlijk niet echt van plan om bepaalde zaken te laten zien en ik moest wat bewegen en draaien en uiteindelijk lukte het. Toen die ene vraag.

"WILLEN JULLIE WETEN WAT HET WORDT??"

Ik krabte me even achter de oren en ik gaf mijn antwoord! Ik niet maar mijn man wel. Dus wanneer we er naar gaan kijken dan wil ik het niet zien en zou ik willen vragen of jullie een fotootje van ons kleintje in een envelop willen doen en daarbij geschreven wat het geslacht is... en.... de envelop graag sluiten. Dat was geen probleem.

De echo duurde al met al een dertig minuutjes en we werden goedgekeurd. Het zag er allemaal goed uit. Een pak van mijn hart. Mijn hart maakte een sprong en ik voelde me vederlicht toen ik de onderzoeksruimte verliet. Nu eerst manlief bellen en een hotdog bij de IKEA scoren!!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je