{{ message.message }}
{{ button.text }}

onvruchtbaar en wat nu

Afbeelding blog 'onvruchtbaar en wat nu'

zoals in de vorige blog te lezen was gingen we verslagen bij de uroloog weg.

de gynacoloog had gezegt dat wat de uitslag ook mocht zijn we na die afspraak nog een afspraak bij hem moesten inplannen om te kijken naar het vervolg.

we hadden het er al vaker over gehad wat als het niet op de natuurlijke manier kan hoe ver willen we gaan?
nu het echt aan de orde was was het toch wel even anders.
dezelfde middag dat we van de uroloog afkwamen een afspraak gemaakt bij de gynacoloog want we wilde nu wel eens weten wat er nog mogelijk was.
dagen gingen voorbij met vele huilbuien en veel goede gesprekken.
dezelfde gesprekken als die we ooit al gehad hadden alleen toen was het nog "wat als" en nu was het de realiteit.
we besloten af te wachten wat de gynacoloog nog te vertellen had.

daar zaten we dan weer, weer te wachten in die wachtkamer de wachtkamer waar de zwangere vrouwen uit de kamers kwamen maar deze keer droomde we even niet weg want onze droom leek verder weg dan ooit.
eenmaal binnen werden onze opties besproken maar hij maakte meteen duidelijk een kind dat biologisch gezien van ons beide zou zijn was onmogelijk.
ookal wisten we dit al en hadden we hier al goed over nagedacht nu een arts dit zo hardop en met deze woorden zei kwam het toch weer hard aan.
er bleven een paar opties over:
1: een bekende spermadonor
2: een onbekende spermadonor
3: adoptie
4: toch maar niet aan kinderen beginnen.

ook kregen we een stapel folders mee over spermadonatie en over adoptie en dus weer op naar huis om na te denken.
dat optie 4 zoiezo af zou vallen wisten we al op het moment dat we elkaar aankeken.
we wilde graag een kindje en dat we een tegenslag hadden wilde niet zeggen dat het verloren was.
ook optie 3 werd aan de kant geschoven als het mogelijk was wilde we in elk geval een kindje dat dan nog mijn genen had.
bleven optie 1 en 2 over, uren en uren hebben we gepraat en de beide opties tegen elkaar afgewogen. voordelen en nadelen naast elkaar gezet en we besloten het even te laten bezinken.
dit lukte niet en de volgende dag zaten we weer en bleek dat we beide toch wel de voorkeur hadden voor een onbekende donor.
dit betekende wel een langere wachttijd maar niet het risico dat je iemand herkent in de baby of dat de donor moeilijk zou gaan doen als hij zag dat de baby op hem zou lijken.
nu bleven er nog 2 opties over:
1: zelf op zoek naar een onbekende spermadonor
2: op zoek naar een fertiliteitskliniek (of zoals wij het toen nog noemde de spermakliniek)
ook hier werden voors en tegens tegen elkaar afgewogen.
als het via de kliniek ging was er wel meer zekerheid over de kwaliteit van het zaad omdat hun het nog natesten.
wel zou het dan weer langer duren.
qua kosten zou je bij de kliniek een vast bedrag betalen voor het sperma( verschilt per kliniek) en als je zelf op zoek ging kon je zelf bepalen hoe duur je het wilde maken.
omdat wij door de bomen van spermadonoren de zaadcellen niet meer zagen 😉 besloten wij voor de kliniek te gaan.
dit betekende ook dat het niet meer in het ziekenhuis kon maar dat we op zoek moesten naar een fertiliteitskliniek.

hoe dit verder gaat lees je later.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je