{{ message.message }}
{{ button.text }}

(Niet) Samenwonen

Niet op facebook of andere social media

Afbeelding blog '(Niet) Samenwonen ' Achtergrond blur afbeelding

Als klein meisje zei ik al dat ik later wel kinderen wilde, maar niet wilde trouwen of samenwonen. Hoe ik dat dan voor me zag, vroeg mijn moeder. Ik had geen idee, maar een man in mijn huis? Nee, geen denken aan!

Toen ik een relatie kreeg met mijn ex, woonde ik nog thuis. Hij wilde heel graag samenwonen en ik wilde vooral heel graag het ouderlijk huis uit. Ik had zo’n vermoeden, dat als ik eenmaal op mezelf gewoond zou hebben, ik me niet zo makkelijk meer aan zou kunnen passen en zou kunnen samenwonen. Dus besloot ik toch, gelijk vanuit mijn ouderlijk huis, te gaan samenwonen.

Alles ging eigenlijk heel goed en het viel me alles mee. Ik was zelfs heel erg gelukkig!

Nadat mijn ex afgelopen zomer ons gezamenlijk huis verliet, wist ik me geen raad. Ik had nooit op mezelf gewoond, hoe moest ik nu alles zelf regelen?
Al snel had ik het allemaal onder de knie en begon ik steeds meer te genieten van het alleen wonen. Op de dagen dat zoon bij mijn ex is, geniet ik echt van de stilte en het alleen zijn (als zoon bij mij is, geniet ik ook heel erg van zijn aanwezigheid, maar daar gaat deze blog niet over ;-)).

En toen werd ik dus ineens verliefd en raakte ik ineens zeer onverwacht zwanger. Vriend wil graag samenwonen. Ik niet. Niet alleen omdat ik heel erg geniet van het alleen zijn. Vriend en zoon klikken niet. Zoon is gek op vriend, maar dat gevoel is alles behalve wederzijds. En dat doet ontzettend veel pijn. Hij laat aan zoon niks merken, maar ik ben heel gevoelig voor stemmingen en spanningen en ik wil ze ook liever niet samen hebben. Als zoon bij zijn vader is, spreek ik af met vriend. Zoon is daar erg teleurgesteld over en vraagt steeds wanneer vriend weer langskomt. Ik verzin vaak smoesjes over hoe druk vriend het heeft.

Maar zelfs als het wel wederzijds zou klikken, zie ik mezelf niet samenwonen. Ik kan er gewoon niet tegen als er iemand steeds zo dichtbij is.
En als ik iets ergens heb laten liggen, wil ik dat het daar “straks” nog steeds ligt en dat ik niet hoef te vragen of iemand dat verplaatst/opgeruimd heeft. Ik wil niet ontdekken dat iets (eten/drinken) is opgemaakt en dat de ander “vergeten” is het te melden of nieuw te halen. Het zijn kleine dingetjes, maar al die kleine dingetjes bij elkaar, zijn voor mij heel groot.

Daarbij weet ik niet hoe verliefd ik nog ben. Ik vind het allemaal gewoon lastig en ingewikkeld. Ik vind het leuk, echt leuk, om samen met vriend te zijn en we kunnen ontzettend lekker lachen samen. Maar als hij er niet is, dan mis ik hem eigenlijk ook niet. Hij appt mij elke avond om weltrusten te zeggen, maar ik ga heel vaak gewoon slapen zonder eraan te denken hem te appen. Hoe moeizaam het met mijn ex gaat helpt natuurlijk ook niet, mijn hoofd stroomt gewoon vaak over.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je