{{ message.message }}
{{ button.text }}

Moeilijke vragen

Afbeelding blog 'Moeilijke vragen' Achtergrond blur afbeelding

Verlos en verloor je
Weg naar een andere plek
Maar ik hoor je
Omarm je, verwarm je
Ik zie en ik voel je
Ik aai je, ik streel je
Ik knuffel en kroel je
Maaike ouboter

Er zijn veel dagen waarbij ademhalen voelt alsof er een steen continue op mijn borstkast drukt… vandaag is weer eens zo een dag. Vandaag precies een maand voor je tweede (ver)jaardag van Juliëtte*…. Het verdriet komt in golven en vandaag vecht ik weer tegen een hele hoge. Geen specifieke reden waarom het verdriet vandaag zo hoog zit… misschien omdat ik mij vanochtend even realiseerde dat het opstaan goed ging? Dat ik vandaag even in de juiste flow zat? En dan BAM slaat de golf mij om de oren… net of hij in de gaten had dat ik even niet oplette. Ik vind rouw gemeen… ik voel mij even verslag en zoek naar lucht. Inmiddels weet ik dat de ademruimte later weer terug komt. Als ik mij weer gewoon in de drukte van de dag waan… als de meiden weer om mij heen zijn en ik heb de aandacht geef die ze nodig hebben en verdienen, maar op dit moment is het verdriet er gewoon even… even opeens. De Paasdagen zitten er weer op. Ik ben trots op mijzelf. Ik was voorbereid dat er weer familiedagen aan zaten te komen en heel soms kan ik mij zelfs er even een paar seconde bij neerleggen dat Juliëtte* er op deze dagen niet bij gaat zijn. En dan opeens de vraag…. ‘Mama, als Jezus kon opstaan uit de dood he… wanneer gaat Juliëtte* dat dan doen? Dan zou je echt blij zijn he mam’…. Werd ik mij door mijn dochter van vijf even terug naar de realiteit geroepen… Letterlijk en figuurlijk recht ik mijn rug…. Niet huilen nu… niet huilen… Ik stamel dat dat niet gaat gebeuren en dat ik niet weet hoe het kan dat in het paasverhaal Jezus weer tot leven komt. Mijn hoofd draait overuren… ik vul aan dat het erg lang geleden en is en dat er inderdaad mensen zijn die denken dat Jezus weer tot leven kwam... Ik vertel haar dat mama het niet weet en ik laat het erbij… het antwoord lijkt haar prima te vallen en we gaan door… een dag later roept Elisabeth nog ergens tussendoor dat Jezus de eieren legt die de paashaas verstopt… Ik lach en ik geniet van hun kinderlijke onschuld. Was het maar zo dat we de doden tot leven konden wekken…. Helaas weet ik dat het niet zo is… Ik trek met Pasen mijn hardloopschoenen aan en loop zover en zoveel als ik kan… Na het lopen is mijn hoofd leeg en ben ik trots op mijn nieuwe prestaties… Mijn afleiding voor de komende maand… 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je