{{ message.message }}
{{ button.text }}

moeilijke tijd

Mama van 3 kids

Afbeelding blog 'moeilijke tijd' Achtergrond blur afbeelding

hallo lieve ouders, ik kamp al een tijdje met een onmogelijk gevoel wat ik graag zou willen delen.
ik zal van begin beginnen.
4 jaar geleden werd ik moeder van onze oudste na een horror bevalling.
de bevalling viel zwaar tegen me ontsluiting zette destijds niet door, kreeg wee opwekkers en met 9 cm ontsluiting zware persdrang die niet tegen kon houden maar wel moest. de kleine lag ook nog als sterrekijker. na veel moeite en 2 uur persen en met alles opgeknipt kwam ons zoontje met behulp van een vacuumpomp eindelijk te wereld. eindelijk daar was hij. al snel werd hij van me buik afgehaald en, mee genomen want,hij liep blauw op en kreeg geen lucht. me man mee en, ik was compleet van de wereld ik was moe in paniek. waar, hij was en ik mocht niet na hem toe. omdat, flink nabloeden en nog dicht gehecht moest worden... en dan dat wachten wat duurt dat lang.. daar kwam de arts eindelijk vertellen dat hij het goed maakte en, dat zo na toe mag eindelijk... hij moest nog paar dagen in zh blijven voor controle. maar na 3 dagen mochten we eindelijk na huis. ik voelde me eigen gelijk mama zielsgelukkig en wat was het een makkelijk kind. het voorbeeld kind sliep gelijk door. at goed me familie noemde het de bestelbaby ideaal. al snel wouden mijn man en ik een 2de. en ook dit werd ons snel gegunt al snel waren we zwanger van ons 2 de kindje. deze periode was voor ons al zwaarder. me broer en zijn vriendin waren destijds ook in verwachting en de kleine is met 32 weken geboren is is overleden. wat vond ik dit moeilijk iets wat zo dichtbij is. jij trots en blij vanwege je zwangerschap en je broer en zijn vriendin zoveel pijn en verdriet.
ondanks het verdriet gunde me broer ons,ons kleine wondertje.
ook in die periode gingen onze ouders uit elkaar. ook dit is ons niet in de kouwe kleren gaan zitten vooral omdat dit een vechtscheiding is waar je u op zegt. (maar dat is compleet ander verhaal ) maanden later was ons 2 de kindje er. na een moeilijke kraamdagen en onmogelijke kraamhulp merkte ik al snel dat er iets mis was met onze kleine. het manneke krijste alles bij elkaar. maar absurt hoe hard. liep te stampen sliep niet at bijna niets. zo zeker hoe ik over eigenlijk de eerste was zo onzeker was ik met de 2de. iets in me hoofd zei tegen me dat er echt iets niet goed was. met onze kleine man en zat dus snel bij de huisarts, die deed erg luchtig over en die zei dat de kleine meer aan de situatie moest wennen.. maar onze kleine krees dik 22 uur per dag. week later en dood op want ja had er nog 1 en niet kennen slapen ging toch weer na de ha . die me toch met veel moeite na ziekenhuis verwees eenmaal in het ziekenhuis had ik een gesprek mee een arts de kleine krees alles bij elkaar.wij werden eigenlijk weg gezet als jonge ouders die niet wisten waar we mee bezig waren. we hadden een huilbaby daar moesten we het mee doen.. en zo eigenwijs als ik groot ben geloof ik niet in huilbaby . En ging ik google adviezen vragen want me gevoel bleef vol houden dat er zwaar iets mis was. hop x na osteopaat 3 sessies gehad waar op gezegd werd mevrouw meneer er is duidelijk meer aan de hand. hij zet zijn eigen elke keer weer helemaal mee terug vast.
ondertussen bleef hij nog steeds 22 uur krijsen. me man zat ondertussen met een burn out thuis. en alles kwam op mij neer.
de kleine at slecht viel af n kon niet zelf poepen daar kregen we laxeermiddel voor mee en klysmas en daar moest maar mee doen. ik zeg het is toch niet normaal dat manneke alleen mee hoop medicijnen kan poepen. na vele ruzies op zh kregen we eindelijk een echo om naar zijn darmen te kijken daar zagen ze dat zijn darmen helemaal vol met poep zaten. vandaar dat ie niet at alles zat vol. er werd gezegt laxeermiddel blijven geven en uiteindelijk doorbreek je die cirkel. tot op een avond me man was weg . de kleine krees en krees nog erger als normaal stond te stampen wou ik hem klysma geven om hem mee te helpen om te poepen misschien dat dan zakte. ik doe zijn luier uit en heel zijn luier lag vol met bloed. me man kreeg niet te pakken me schoonouders gebeld die om de hoek woonde en die kwamen eraan, manneke was aan poepen met veel bloed. toch maar huisartsenpost gebeld we moesten maar komen. ze hebben daar dat manneke geholpen met ontlasting er mee uit te halen. kan je vertellen dat een volwassende zoiets niet neerlegd de arts schrok ervan en zei zelf dit heb nog nooit zo mee gemaakt. en heeft melding gemaakt in zh. al snel kregen we weer een oproep ( nu al dik 5 maanden verder) en werd dit probleem eigenlijk bij ons neer gegooid ik zou getresst zijn waar hij op reageerde hij zou het huilbabyprotocol in het zh ondergaan. hier mochten wij niet bij zijn moesten na huis en hun zouden dat gaan doorbreken. hoe kon ik nu na huis gaan als nu vreemde mensen bij ons kind hingen. wij gingen beneden wat drinken en lieten hun der ding maar doen. maar alles in mij zij dit is fout dit is fout vervolgens gingen we na boven we stonden in de hal ik vetrouwde niets de zusters zaten allemaal in hun hok koffie te drinken wij hebben anderhalf uur op de hal gestaan luisteren na gekrijs van ons kind vervolgens komt eindlijk een zuster die dacht dat we net aan kwamen lopen. ze zei wat is jullie kleine makkelijk geen kik gegeven. ik werd giftig kwaad ik zeg we nemen hem mee. hele discussie gehad ma uiteindelijk namen we het manneke met weer zoveel pijn mee na huis. uiteindelijk kwam er een voedingsdeskundige bij ons in huis. ze zegt mevrouw meneer weet je wat jullie probleem is... jullie kleine vent heeft koemelk allergie ( dik 6 maanden verder )
onze kleine man woog met 6 maanden nog geen 5 kilo. uiteindelijk consultatiebureau zijn eigen er mee gaan bemoeien want,hij had zwaar ondergewicht en poepte nog steeds niet zelf. met veel moeite en drama kregen we dan na 8 maanden nutrimigan koemelkvrij voeding. na 3 dagen kind sliep door at gewoon en na dag 5 had hij zijn allereerste ontlasting wat hebben wij staan janken. was dit dan gewoon de oplossing, waarom ?? wij zijn toch zeker niet te eerste ouders die dit mee maken...
deze periode was voor mij en voor me man ontzettend zwaar gelukkig heeft de eerste er weinig van mee gekregen omdat ie zo jong was . maar wat word alles op de proef gesteld.
ondertussen is ons menneke al weer 2en half jaar en doet nu goed. hij blijft klein zit nog in maatje 74 soms 80 met kleding en weegt net 9 kilo maar hij doet het goed en is vrolijk krijgt nu wel een eigen willetje. ondertussen is hij de middelste en heeft ie nog een klein broertje erbij gekregen.
ook graag wil ik dit verhaal vertellen van onze jongste.
na een miskraam van en tweeling waren we weer snel zwanger van onze nu de jongste.
de zwangerschap liep niet goed voor mezelf was erg moe en had veel pijn na 3 maanden.
de pijn heeft ook lange tijd geduurd voordat ze er achter waren wat die pijnklachten gaven.
ik kon niet recht meer lopen liep als een oude oma en kon eigenlijk niets meer maar om dat verhaal wat korter te maken bleek ik uiteindelijk een navelbreuk te hebben met een zenuwbeklemming. ze wouden me in de eerste instatie niet opereren omdat, ik zwanger was maar uiteindelijk moesten we wel omdat echt verging van de pijn met 26 weken ben ik geopereerd. daarna voelde ik me al snel beter.

wel hebben ze me ingeleid met 38 weken omdat ik op was na alles wat er gebeurt was en met 2 andere kindjes kun je toch je rust niet makkelijk pakken.
de bevalling was spoedig gegaan en we mochten eigenlijk gelijk na huis. alleen omdat moe was en snachts om 12 nog moest douche besloten we in het ziekenhuis nacht te blijven. de volgende ochtend gingen we na huis daar stond de kraamhulp al klaar. deze reis goed getroffen leuke vrouw.
de kleine was makkeijk at goed plaste goed. dat we weer dachten tis ons weer gegunt.
alleen de kleine wou echt niet op de slaapkamer slapen alleen bij ons in de woonkamer nou ja geen probleem van maken vonden wij. kraamzorg zei het kan zijn dat hij er aan moet wennen. probeer het gewoon iedere dag even. bij dag nummer 5 ging hij gewoon slapen in zijn kamer. zal ie er dan toch aan moeten wennen de kraamzorg was net na huis. na 3 uur ging ik hem wakker maken voor de fles ( ook apart ik maak de kleine nooit wakker voor de fles nooit gedaan bij geen 1) toen na hem liep schrok me eigen dood. hij was knalrood en ijs koude handjes.. oke kan ga em even tempen 38.8 oke kleed hem uit en ga zetpil pakken. ik dacht ga kijken of hij toch wat wilt eten loop met de kleine man de keuken in om flesje klaar te maken. en hij laat zijn eigen helemaal vallen zijn pupille draaide helemaal weg en zag allen wit in zijn oog.hij reageerde nergens op ik heb in zijn gezicht geblazen,geknepen, geslagen maar geen reactie. ik belde de verloskundige blijkbaar vrij rustig en die heeft ambulance voor me gebeld. de andere kindjes lagen gelukkig net op bed. al snel stond eerste hulp van de brandweer bij ons die bij ons om de hoek zitten. ik had een ambulancebroeder aan de telefoon en moest mee vertellen wat hij deed hij vroeg wat deed ie met zen ademhaling ik zeg nununununun hij zegt we komen zo snel mogelijk ondertussen probeerde ze mij te kalmeren. me man was nog niet thuis van het werk maar ik kon hem niet bellen want ik had die ambulance aan de lijn. ik heb hem geappt waar blijf je de ambulance is onderweg voor onze kleine, hij probeerde me te bellen maar dat lukte niet. de eerste hulp van de brandweer riep door zijn telefoon over hoe lang zijn jullie er?? we krijgen 0.0 intereractie met hem! ze probeerde zuustof te geven. uiteindelijk kwam de ambulance.
al snel werd het manneke op tafel gelegd met dik 8 mensen om hem mee politie kwam binnen tramahelikopter ging boven ons huis. ze probeerde hem nog zuurstof te geven maar niets. helikopter toch geland omdat ze geen contact met hem kregen. hij had een hartslag van 220 230 en zuurstofgehalte van nog geen 40%. daar kwam mijn man helemaal in schok binnen natuurlijk. niet wetende wat er gebeurd was. politie probeerde hem te kalmeren. de arts die in de helikopter zat die dacht dat ie uitgedroogd was. hij zei we gaan een beenboortje aan brengen hier moet ie op gaan reageren.
( ze draaien dan echt dwars een boortje door zijn bot heen wat gelijk vocht na binnen brengt ) dit hebben ze zonder verdoving gedaan en nog geen reactie.
ik dacht ik ben te laat geweest wat is er gebeurd in die tijd?? ik dacht ik moet hem gaan inleveren. na dik 3 kwartier later hadden ze hem redelijk stabiel. een vriend van ons was gearriveerd die eigenlijk gezellig koffie kwam drinken om de zorg van de andere kinderen op zich te nemen.. we mochten met hem na het zh hop snel in ambulance met al zijn snoertjes en draadjes. eenmaal in het zh ging alles zo snel en zo onwerkelijk.
hij kreeg gelijk antibiotica ze legde uit dat ze daarmee startte okal weten ze nog niet wat er met hem precies aan de hand is.
na vele onderzoeken.. bleek ons kleintje van 5 dagen oud een bloedvergiftiging te hebben. urine weginfectie en, droeg het e colli bacterie met zich mee. alles werd bewaakt. hoe kwam hij hier toch aan! nu blijkt hij een nierafwijking te hebben. normaal gaat je urine na je nier via de lijder na blaas en bij hem gaat het van de ene nier na de blaas en schiet het terug zijn nier in. door dat er urine blijft zitten in de nier is dit een groot nest van bacterieen.
nu krijgt ons kind dag in dag uit antibiotica om te verkomen dat hij weer zo ziek gaat worden.
onze kleine, is nu 4 maanden oud en is een vrolijk gelukkig manneke. door de antibiotica is hij weleens misselijk maar dat zijn de bijwerkingen. bij een half jaar gaan ze weer kijken na zijn niertje of het verbeterd is (namelijk 40% van de kindjes groeien er toch overheen) zo niet word hij toch geopeerd aangezien zijn slechte nier ook veel kleiner is als zijn goede nier.
20 juni krijgen we nog een kleurvloeistof scan. de spanning en schrik zit er na al die tijd nog steeds in. dus we hopen op goed nieuws 22 juni krijgen we de uitslag.
en natuurlijk hou ik jullie mee op de hoogte hoe dat is afgelopen.
bedankt voor het lezen van me verhaal hopelijk hebben jullie er ook iets aan. want ook de mediche wereld zit er weleens naast toch?
liefst een trotse mama van 3 geweldige vechtertjes dikke kus van deze mama 💋💋

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je