{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mijn bevalling en het herstel. Part 12.

Dus een warme plek waar vorige week volgens de gynaecoloog een puistje zat. En ontlasting verliezen. Wat een leuk vooruitzicht.

Afbeelding blog 'Mijn bevalling en het herstel. Part 12.'

Woensdag belt de bekkenbodem fysiotherapeute mij op. Ze heeft contact gehad met de verloskundige en de huisarts. Ook heeft ze het ziekenhuis al gebeld en kan ik morgen terecht bij de gynaecoloog want ze denkt toch echt dat het een ontsteking is. En daar moet meteen iets mee gedaan worden. Eh... shit donderdag. Wie werkt er niet op donderdag? Wie kan mij brengen? Wie kan er mee? Na heel veel zoek en vraag werk blijkt de buurvrouw met mij mee te kunnen gaan.
Donderdag. Met zijn allen naar de gynaecoloog in het ziekenhuis. Zij neemt een kijkje en ja het is een ontsteking. En er zit al een gaatje in waar troep naar buiten komt, maar dat is niet groot genoeg om alles eruit te krijgen. En het gaatje zit op een rare plek dus ze overlegt even met iemand van chirurgie om te kijken of zij het mag open snijden of dat hun dat gaan doen. Zij mag het dus wel doen. Ondertussen is mijn meisje heel onrustig en heeft de assistente haar maar even naar de buurvrouw in de wachtkamer gebracht.
En daar gaan ze dan. Spuit in je bil vlakbij een plek die gruwelijk veel pijn doet is niet echt heel erg fijn. Nog minder fijn is het feit dat deze verdoving er via het gaatje wat er zit er meteen weer uitloopt en ze nog een 2e en 3e keer prikken op ongeveer dezelfde plek en ik het eigenlijk niet meer trek. Wat doet dit pijn! Ik zit te huilen en weet niet meer waar ik het zoeken moet. En nog is er nauwelijks iets verdoofd. Dan besluiten ze eerst een spray te gebruiken en dan nog een keer te prikken. He, he. Dit voelt al minder pijnlijk. Dan volgen er nog wat meer prikken en uiteindelijk voel ik zo goed als niets meer. Dan gaan ze snijden en komt er volgens hun vrij weinig troep uit. Maar het is nu schoon. Tijdens het snijden heb ik zitten huilen en mijzelf af zitten vragen, waarom dit ook nog eens erbij? Had ik niet al genoeg ellende gehad?
Ze plakken er een gaas/ verband ding overheen en ik moet de komende dagen elke dag minstens 3x spoelen. Douchekop erop zetten en schoon maken. Maandag staat een controle afspraak om te zien of het allemaal netjes is en goed gaat. Ik krijg ook een recept mee voor naproxen (sterkere pijnstilling) en besluit die in het ziekenhuis meteen op te halen in plaats van bij de apotheek bij ons in de buurt. Ik ben nu toch hier.
Alleen het wachten duurt al een half uur voordat ik aan de beurt ben. Ondertussen werkt de verdoving ook niet helemaal meer en zit ik er helemaal doorheen. Ik wil naar huis, mijn bed in duiken en slapen. Maar ik weet dat dat nog minstens een uur duurt aangezien het eerst nog een half uur rijden is en dan wil mijn lieve meisje ook nog wel wat eten.
Oh en naproxen is leuk als je borstvoeding geeft. De gynaecoloog zei dat het best wel samen kon, als ik maar eerst voeding gaf en dan een pil in nam. Maar de bijsluiter, en de assistente zeiden dat het ook nog eens een half uur voordat je gaat eten ingenomen moet worden.... Eh, flinke puzzel...
Vrijdag en zaterdag ben ik een soort van zombie. Ik eet, slaap, voed en doe wat kleine dingetjes in huis, maar verder komt er niet veel uit mijn handen. Zondag gaat het wat beter. En toen was het alweer maandag. Tijd voor de controle bij de gynaecoloog......

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je