{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mama en verslaafd

Afbeelding blog 'Mama en verslaafd' Achtergrond blur afbeelding

‘Nee hoor, als het niet lukt dan is dat zo en zal hij ook echt wel groot worden op flesvoeding, dat is de eerste tenslotte ook geworden’

Zo ging ik, net als veel vrouwen, het borstvoedingsavontuur in, nu 4 maanden geleden.
En een avontuur werd het ook zeker. Waarbij de eerste week borstvoeden echt niet lukte doordat de kleine alleen maar gilde en absoluut niet aanhapte. Ik ben fulltime gaan kolven en bijvoeden waar nodig. Ineens na 3 weken had de kleine het door en kon ik hem aan de borst leggen. Toch is het nooit vlekkenloos gegaan waardoor ik ben blijven kolven en alleen voor troost en bij clusteren hem aan heb gelegd. Wat was dat fijn!
Een rustige kraamtijd is anders, elke drie uur kolven, flesjes geven, aan de borst, daarnaast alle andere zorgen voor een verse baby , een peuter en een huishouden. O, en een mastitis niet te vergeten. Maar ik zag hoe hij groeide op mijn melk, iets wat mijn lichaam maakte, dus het was alle moeite waard.

Ineens was daar het punt dat hij niet meer aan de borst wilde drinken. Hij ging door het lint zodra ik hem aan probeerde te leggen. Dat is zo gebleven. Als ik de laatste keer had geweten dat het de laatste keer was dat hij aan de borst dronk, had ik er nog extra van genoten, van ‘ons momentje’.
Aan het fulltime kolven was ik gewend dus daar ging ik mee door zodat ik hem mijn melk kon geven.

Behalve dat ik me al langer heel moe en zwak voelde (maarja welke moeder niet?) merkte ik ook dat ik steeds wat afviel. Blijkbaar was ik ‘one of the lucky’ die afviel van borstvoeding geven.
In december werd ik ziek. Een longontsteking die, toen ik net weer een beetje op de been was, werd opgevolgd door een flinke griep. Weken ben ik ziek geweest. Het drong op dat moment tot me door dat ik, behalve geen vet meer aan m’n lijf heb, ook geen weerstand meer had. Alles ging in de borstvoeding zitten en ik hield niks meer over.

Toen viel de beslissing, lichamelijk was ik op en moest voor mijn gezondheid stoppen met de borstvoeding. Zo lastig zou dat toch niet zijn, want ‘hij zou toch ook wel groot worden op flesvoeding’. Ineenskwam het binnen dat ik toch echt niet wilde stoppen, dat het gewoon soort van verslavend is, te zien hoe je kleintje groeit op iets wat jouw lijf maakt. Het geven van MIJN melk.

Wacht eens, wie ben ik en wat heb ik met mijn oude, nuchtere zelf gedaan? Waarom heb ik zo’n moeite met stoppen? Zelfs als ik weet dat het ten koste gaat van mijn eigen gezondheid?
Toch ben ik gaan afbouwen met kolven. Waar ik eerst 1300cc per dag kolfde, kolf ik nu nog in 2-3 keer per dag zo’n 800cc. Dit is al een tijdje en het wordt niet minder. Ik doe alles wat ik moet doen om het af te bouwen, maar het lukt niet. Ik vraag me zomaar af, omdat ik eigenlijk niet wil stoppen, zou er een stukje psyche aan te pas komen? Onbewust houdt mijn lichaam nog een behoorlijke productie op pijl omdat ik in mijn hoofd nog niet wil stoppen? Zijn er praatgroepen voor?
Ik begin maar vast met oefenen, want zelf geloof ik het nog steeds niet, maar ontkennen kan ik het niet meer. Hallo, ik ben Nathalie en ik ben borstvoedingsverslaafd. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je