{{ message.message }}
{{ button.text }}

Klein leven (2)

Afbeelding blog 'Klein leven (2)'

De curretage stond voor donderdag gepland, anderhalve week nadat we gehoord hadden dat ons kindje gestopt was met leven. 

Om eerst te proberen mijn lichaam ons kindje zelf te laten geboren te worden kreeg ik Cytotec/Misoprolol mee. Dit zijn tabletten die een miskraam kunnen opwekken. De eerste gift van 4 pillen heb ik de donderdagochtend na de slechte echo ingebracht. Er ontstonden in de loop van de dag lichte krampen en ik kreeg bloedverlies. In de avond waren de krampen zo goed als weg en ook het bloedverlies was minimaal. De volgende ochtend heb ik de tweede gift ingebracht en moest ik me om half 11 in het ziekenhuis melden voor een echo en het bespreken van eventuele verdere stappen.  
Het bloedverlies begon na de tweede gift weer, maar de krampen bleven uit.

In het ziekenhuis kon de gynaecoloog door middel van de echo zien dat ons kindje nog op precies dezelfde plek zal en dat de Cytotec dus weinig had gedaan, dit hadden we wel verwacht omdat ik naast stolsels alleen maar bloed ben verloren.

De afspraken werden ingepland, donderdag 23 november werd ik gecuretteerd. Weer kreeg ik Cytotec mee om de baarmoedermond iets open te laten gaan, zodat de gynaecoloog zijn werk kon doen. Hiernaast kreeg ik nog wat pijnstilling mee en een ander pilletje die ook voor krampen zou gaan zorgen.

Ik moest nogmaals mijn bloed laten prikken om mijn bloedgroep te bepalen en om te bezien of ik na de ingreep een injectie nodig heb. De injectie heb ik nodig, dit wist ik al. Omdat ik een reshus negatieve bloedgroep heb krijg ik na de ingreep een Anti-D injectie. Deze voorkomt dat je antistoffen aanmaakt, die in een volgende zwangerschap problemen kunnen veroorzaken.

Op naar huis, wachten tot het donderdag is, nog een week te gaan.

Lichamelijk voel ik me naast het bloedverlies goed, geestelijk echter niet.  
Een kindje van 12 weken ziet er ook al echt uit als een kindje, alleen heel erg klein. Dit kleine kindje zit in mijn buik, zonder dat er leven in zit.

Ik huil veel en vind het allemaal uitzichtloos. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet depressief aan het raken en weet dat ik genoeg in mijn leven heb om gelukkig voor te zijn. Ik heb een geweldige man, die er met al zijn verdriet toch vooral voor mij is. Een prachtig peuter jongetje die me blij maakt. Lieve familie en vriendje. om me heen. En de liefste vriendinnetjes die je als vrouw maar kan wensen.
Ook weet ik dat ik met grote kans echt wel weer zwanger raak. Maar meer ben ik bang, blijf ik een volgende zwangerschap wel zwanger. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je