{{ message.message }}
{{ button.text }}

Kersverse moeder en ik heb geen idee wat ik doe...

Zou mijn dochter mij wel aardig vinden

Afbeelding blog 'Kersverse moeder en ik heb geen idee wat ik doe...'

Ik zie mezelf nog liggen in bed met mijn kleine meid in haar armen. Onwerkelijk vond ik het. Van twee waren we opeens met drie. Negen maanden lang hadden we toegeleefd naar het moment dat ze er zou zijn en toen het eenmaal zover was, was het zo anders dan ik me had voorgesteld.

Mooi, prachtig zelfs maar ook zo onwennig. Als een diertje rook ik telkens aan mijn kleine meid. Heerlijk die lucht van een pasgeboren baby. Ik weet nog dat ik naar haar kon kijken en dacht: ben jij mijn kindje? Hoor jij vanaf nu voor altijd bij ons? Maar naast verwondering over onze nieuwe situatie was er ook mijn 'onkunde'.

Want voordat Janna er was had ik amper ervaring met kleine kinderen. Ja, toen ik 16 was had ik wel eens opgepast en ja, ik vond het heerlijk als ik met mijn neefje en nichtjes kon spelen tijdens familiebezoekjes. Maar dit was 'the real deal'. Nu was ik zelf moeder. En hoe doe je dat in vredesnaam?

Een luiertje verschonen dat gaat me redelijk goed af, het voederen ook. Maar met het echt werk bedoel ik meer: hoe word ik de moeder die ik hoopte dat ik zou worden. Geef ik Janna wel genoeg liefde? Geef ik Janna wat ze nodig heeft als ze huilt? Is het wel gezellig genoeg thuis? Vindt Janna mij wel aardig? En als ik een korte terugblik werp op het afgelopen half jaar dan kan ik niet alle vragen met een volmondig 'ja'beantwoorden.

Want als Janna huilt weet ik soms helemaal niet wat ik moet doen. Sterker nog als ze heel hard huilt, staat het huilen mij zelf ook vaak nader dan het lachen. En is het altijd gezellig thuis? Nou nee. Want we hebben wel eens ruzie thuis en zeker nu we altijd rekening moeten houden met een nieuw gezinslid en gebukt gaan onder slaaptekort daalt de sfeer in huis zo nu en dan tot onder het nulpunt.

En dit is nog maar het begin. Soms lig ik er wakker van. Met de komst van Janna is mijn hart gegroeid en ervaar ik een liefde die daarvoor nog nooit heb gekend, maar mijn onbezorgdheid is ook direct verdwenen. Want straks wordt Janna een peuterpuber, een tiener en een echte puber. Ik zal niet altijd de juiste beslissing nemen en of ze mij altijd aardig vindt, ik hoop het, maar waarschijnlijk zal dit niet altijd zo zijn. Moeder zijn is het mooiste wat me is overkomen, maar ook het moeilijkste. Ik hoop dat ik met de tijd ervaring opdoe en steeds beter groei in mijn rol als moeder.

Zijn er meer moeders die dit gevoel herkennen?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je