{{ message.message }}
{{ button.text }}

JustaMama #5

Klein, wat ben je klein.

Afbeelding blog 'JustaMama #5'

Zodra ik in een toch al niet charmant schortje, over de gangen van het ziekenhuis word geduwd. Gaat er van alles door me heen. Waar is hij? Hoe ziet hij er uit? Hoe klein is klein? Haalt hij het? En ga zo maar door. En toch krijg je het allemaal niet bewust mee. Ik leef in een roes, een roes die morfine en adrenaline heet. We komen aan op de couveuse afdeling, en daar in een klein kamertje. Staat een bak op wielen, met een doek er overheen. En daar ligt ons mannetje Thijme. Met snoertjes en slangetjes en een CPAP. Ook wel een neusbrilletje genoemd. Om zijn ademhaling te stimuleren.

Akelig maar ook op een gekke manier rustgevend. Hij is er, en wat is hij mooi. We mogen maar kort bij hem omdat de geboorte veel van hem gevraagd heeft. Samen met manlief en een verpleegkundige gaan we naar de kraamsuite. Daar zit mijn moeder uiterst zenuwachtig te wachten op ons. Manlief vertelt het hele verhaal, en ze begint te huilen. Net op dat moment komt er kinderarts binnen wandelen. De ademhaling gaat toch niet goed en ze hebben hem geïntubeerd. En voor de goede zorgen van Thijme zal hij overgeplaatst worden naar het UMC Radboud. 

Zodra ik later weer wakker word, klop ik op mijn buik. Mama zit naast mij en vraagt wat ik aan het doen ben. Nou mam, Deze slaapkop reageert niet op mij.

Veel krijg ik er allemaal niet van mee, ik ben moe en wil slapen. Wel is er een ding wat ik wil weten van deze fijne vent. Mogen we geboorte kaartjes versturen? Mijn moeder verslikt zich, en probeert haar tranen in te houden. Mevrouw, er is een kindje geboren. Tuurlijk mogen er dan kaartjes verstuurd worden. En met een gerust gevoel val ik in slaap. Zodra ik later weer wakker word, klop ik op mijn buik. Mama zit naast mij en vraagt wat ik aan het doen ben. Nou mam, Deze slaapkop reageert niet op mij. Ze kijkt me met natte ogen aan, Lieve schat je baby zit niet meer in je buik. Maar hij ligt lekker in een warm nestje te slapen.

Ik krijg er gewoon niks van mee, omdat ik door de morfine zo verdoofd ben. Later op de middag wordt Thijme doormiddel van een speciale couveuse en in de Babylance vervoerd naar het UMC. Ik volg hem later in een gewone ambulance. En manlief? Ja die racet er natuurlijk achteraan in de auto. En dan volgen de dagen op de NICU en kraamafdeling daar.... 

Afbeelding blog 'JustaMama #5'

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je