{{ message.message }}
{{ button.text }}

‘Ik voelde me zo depressief’

Afbeelding blog '‘Ik voelde me zo depressief’' Achtergrond blur afbeelding

Slaap, nooit gedacht dat voldoende slapen zo belangrijk voor me kon zijn. 


Sinds een 4tal maanden zijn de slaapproblemen begonnen bij Menno. We moesten overschakelen naar een nieuwe pap vanwege zijn koemelkallergie met alle ellende als gevolg. Hij was slechts 3 maanden oud en sliep al volledige nachten door, tot 4 maand geleden..

———————————

Menno wilde plots niet meer in zijn eigen bedje slapen, wenen/brullen/krijsen wanneer we zelfs zijn kamer binnenkwamen. Verschrikkelijk! We vonden de oplossing om hem bij ons in bed te laten inslapen en vervolgens over te leggen in zijn eigen bedje. Dit duurde 2weken en toen begon de ellende weer, Menno werd continu wakker en was niet meer te troosten. Alles probeerden we. Laten wenen, bloesemdruppels, lichtje aan, muziekje op, slaapzak,osteophaat... noem maar op. Niets hielp!

———————————

We waren zo moe, konden enkel maar aan onze slaap denken dus wat deden we? We lieten hem bij ons slapen, puur om zelf ook aan onze slaap te komen. Geen ideale oplossing, I know maar wat moesten we anders? 

———————————

Vorige week kreeg ik mijn klop, ik was mentaal en fysiek leeg. Kon alleen nog maar huilen om niets, ik wilde mijn slaap terug! Maar hoe!? De situatie besproken met mijn huisdokter en ze zei dat het beter was om even tijd voor mezelf te nemen, even bijkomen en bijslapen maar ook werken aan Menno zijn slaapprobleem. Ik vroeg tips aan haar, alles was welkom. Ik wilde alles proberen!

———————————

Gelukkig begreep ze mijn situatie volkomen en had ze dit pas zelf meegemaakt met haar dochtertje. Ze gaf me de tip om hem te laten merken dat ik er was terwijl hij sliep, dat hij niet alleen was en geen bang moest hebben. Hem 1 minuut laten huilen, troosten maar niet uit bed nemen en terug weggaan maar wel geruststellen, 2minuten en terug opnieuw dezelfde routine en zo opbouwen.. 

———————————

Zogezegd zo gedaan.  Ik vind het verschrikkelijk moeilijk om hem zo te horen, mijn vriend wilde hem die avond slapenleggen maar ik zei nee, ik moet dit doen, ik kan dit! Dus met volle moed (en slaaptekort) begon ik eraan. 1 minuut, 2minuten, 3minuten,... tot 9 minuten. Ik ga binnen in zijn kamer, laat hem wat water drinken, troost hem en geef hem een dikke knuffel. ‘En nu lekker slapen liefje, mama is dicht bij jou’ .

———————————

Het is stil. Nee? Slaapt ie nou echt!? Na 4maanden slaapt ie terug in zijn eigen bedje? Ik kon het niet geloven maar ja hoor, hij sliep! Ik was trots op mezelf, trots dat ik volgehouden heb. 

———————————

22:00 uur. Menno wakker en is aan het wenen. Ik dacht meteen ohnee, hier gaan we weer! Ik sliep net vast dus voelde me versufd en wilde verder slapen maar zei tegen mezelf ‘wakker worden, je kan dit!’ 

———————————

Opnieuw paste ik de tip van de dokter toe. 1minuut, 2 minuten,... tot 5 minuten en hij sliep terug. Hij heeft geslapen van 22h tot 6h en is dan wakker geworden voor zijn papflesje. Ik voel me zo ongelooflijk trots, op mezelf maar ook op Menno! 

———————————

Overdag heeft ie nog 2 dutjes gedaan zonder problemen. Laten we hopen dat dit het begin is van de betere nachten! Nooit gedacht dat ik slaap zo belangrijk zou vinden.  Nog mama’s met moeilijk slapende kinderen? Ik heb echt respect gekregen voor ouders met zo’n vermoeiende nachten, had dit nooit eerder gekend omdat ie altijd doorsliep...


Fijn dat ik dit even van me kan afschrijven, helpt me ook om deze moeilijke periode  door te komen!

Veel liefs ?



Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je