{{ message.message }}
{{ button.text }}

ik mis je.... zo erg

Afbeelding blog 'ik mis je.... zo erg' Achtergrond blur afbeelding

Ga je mee naar 'Het land van je Ogen Dicht?'
ALs je bijna slaapt kun je gaan met je oogjes dicht.
Het maakt niet uit of je ligt of staat,
Alles mag als je dromen gaat.
Ga je mee naar 'Het land van je Ogen Dicht?'
Het is zo leuk in 'Het land van je Ogen Dicht.'
Je kan er alles doen met een lach op je gezicht.
En iedereen speelt er zij aan zij,
Ik met jou, en jij met mij.
Ga je mee naar 'Het land van je Ogen Dicht?'

- Woezel & Pip -
Juliëtte* haar verjaardag komt er aan… nou ja verjaardag. We proberen het ‘geboortedag’ te noemen. Juliëtte* verjaart natuurlijk niet. Ik krijg het bijna niet uit mijn mond… geboortedag… ik wil geen geboortedag herdenken. Ik wil vieren.. feestvieren omdat mijn meisje twee is geworden… maar mijn kleine meisje wordt nooit twee, ook geen drie, ook geen vier… nooit ‘lang zal ze leven’… haar leven was maar kort. Wat ben ik boos… Boos op wat niet mag zijn. Boos op dat ze er niet is. Boos dat het leven zo oneerlijk is. Boos dat mijn mooie kleine meisje dood is. Gewoonweg boos. Ik wil haar knuffelen, met haar spelen, naar haar kijken als ze slaapt maar in plaats daarvan zucht ik diep en probeer ik mij te herpakken. Herpakken omdat het leven is doorgegaan, omdat ik kennelijk mijn leven heb kunnen voortzetten zonder haar. Ja natuurlijk heb ik nog drie prachtige dochters om voor te zorgen maar de pijn, de pijn is nog altijd zo ontzettend rauw. Het lijkt niet bijna twee jaar geleden, voor mijn gevoel was het nog altijd gisteren. Toen ze nog bij mij lag en ik haar kon knuffelen, haar kon vertellen hoe mooi ze was. Mijn hoofd is zo vol… Zo ontzettend druk. Ik leef in twee werelden en ik wil in beide zijn maar dat gaat niet. Voor 90% moet ik leven in het hier en nu… maar soms wil ik niet zijn in het hier en nu… maar wil ik zijn bij mijn prachtige kind. Ik weet dat mijn andere meiden mij nodig hebben (en ik hun overigens ook) maar de pijn is soms zo ondragelijk scherp. Ik ben als moeder en mens verscheurd. Verscheurd door verdriet… mijn hart voor altijd gebroken. Vandaag kan ik niet positief zijn. Vandaag heb ik er geen zin in… en weet je ook er even geen zin in hebben is goed. Het mag er zijn. Het mag erbij horen…. Morgen is vast een mooiere dag. Vandaag wil ik even dromen… over hoe ik de foto’s en de uitnodiging voor haar tweede verjaardag gemaakt zou hebben. Over welk cadeau wij voor haar zouden willen kopen. Dromen over hoe blij haar gezicht zou zijn bij het zien van de veel te grote taart die ik bij iedere verjaardag bestel. Iedere verjaardag lijken de taarten groter te worden omdat ik iedere keer zo blij ben dat mijn andere meisjes er zijn. Maar voor jou is de taart er niet, er komen geen slingers in de kamer, er klinkt geen lang zal ze leven…. Er vloeien tranen… heel veel tranen voor dit grootse grootse gemis. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je