{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het leven is ingewikkeld en het verlies nog meer

1,5 jaar geleden werd onze dochter geboren met een hersentumor. Ze mocht niet bij ons blijven...

Afbeelding blog 'Het leven is ingewikkeld en het verlies nog meer' Achtergrond blur afbeelding

Ik moet nu alleen
En houd me vast als het nodig is
In gedachten en ik zoek je
In alles om me heen
Maar al denk ik soms dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen dat ik je soms mis
Dat ik je mis – Maaike Ouboter
 
Het leven lijkt ingewikkelder dan ooit. Aurora is een prachtig, beweeglijk en vooral lief meisje. Christine en Elisabeth zijn geweldige zussen… en Juliëtte die wordt vreselijk gemist. Het gemis van Juliëtte was vanaf dag één ontzettend groot. Misschien al voordat ze de strijd verloor… het afscheid nemen van een toekomst die er voor haar niet mocht zijn. Het is zo hard. De rouw is nog altijd zo op de voorgrond maar het schakelt. Van intens geluk van het hebben van Christine, Elisabeth en Aurora naar het gigantische gemis van de dochter die niet mocht opgroeien. Iedere keer als ik Aurora vast heb, realiseer ik mij dat ik dit ook met Juliëtte had moeten mogen doormaken. Dat ik haar had willen wiegen, voeden, verschonen en aankleden. Nu probeer ik het een kaarsje aan te steken, stil te staan bij het verdriet en een invulling te bedenken. Ik schrijf, zing, lach, klets over Juliëtte. Iedere keer dat ik over mijn kinderen vertel, vertel ik over haar. Ik heb mij voorgenomen om haar altijd maar dan ook echt altijd te noemen, maar je merkt vaak dat mensen schrikken. Ze praten er overheen.. of doen alsof ze het niet gehoord hebben. Ik weet het zelf maar al te goed. Ik voel het overal in mijn lichaam. Mijn prachtige meisje is niet meer… althans niet hier. Juliëtte zit in mijn hele wezen verweven, maar wat had ik haar graag de kans gegeven om groter te worden en haar de wereld te laten zien. Aanstaande zondag houden we een babyborrel om de komst van Aurora te vieren. Ik wil het graag vieren op de plek waar we heen gingen na het definitieve afscheid van Juliëtte… een moeilijke ervaring ten opzichte van een blije ervaring op dezelfde plek. Ik wil aan haar verlies een positieve draai geven en de wereld laten zien… “kijk wij komen er wel… met wat hulp van Juliëtte”. Ik ben nooit heel bijgelovig geweest, maar ik vind de hele week al in heel mijn huis overal kleine witte veertjes. Misschien wil Juliëtte laten weten dat ze bij ons langskomt? Vandaag zou Juliëtte 1,5 jaar oud zijn geworden. Ik hoop dat ze wil dat we dat ook een beetje vieren. Ik kan mij slecht een voorstelling maken over hoe Juliëtte nu zou zijn geweest. Onze andere meiden lijken totaal niet op elkaar. Aurora lijkt met de dag meer op Juliëtte. Het is gek want bij de geboorte leken Aurora en Juliëtte totaal niet op elkaar. Ik koester de hoop dat Aurora mij ook een beetje laat zien hoe Juliëtte zou zijn geworden. Ik vond Juliëtte prachtig. Juliëtte was op de dag van haar geboorte erg ‘helder’. Ze keek je heel doordringend aan alsof ze alle van de wereld in zich op zoog. Ik denk dat zij toen al wist dat ze niet lang zou blijven. Misschien was Juliëtte wel een oude ziel. Moest ze hier zijn om nog even heel veel liefde te ontvangen. De liefde die wij haar zo zo ontzettend graag gaven. Ik hoop dat ze nog steeds iedere keer als ik een kaarsje brand, aan haar denken over haar vertel zij die warmte voelt. Waar ze dan ook mag zijn…

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je