{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het kreng is inzet geweest van menig zenuwinzinking en echtelijke ruzies.

Afbeelding blog 'Het kreng is inzet geweest van menig zenuwinzinking en echtelijke ruzies.'

Iedereen heeft wel eens de videobeelden gezien van een twee jarige crashtest dummy, die uit zijn verkeerd geïnstalleerde kinderstoeltje gelanceerd wordt, door de auto vliegt en verwrongen tegen de voorruit tot stilstand komt. Dat vergeet je van z’n leven niet meer, dus een beetje fatsoenlijke ouder worstelt zich na de aankoop van een kinderstoeltje vrijwillig door de 300 pagina tellende handleiding om er voor te zorgen dat je dat ding veilig gebruikt.  

Het is alleen altijd een beetje jammer dat het testen van die autostoeltjes gebeurt met een slappe pop, die door deskundige onder ideale omstandigheden in een stoeltje wordt gezet. Maar iedereen met kinderen weet dat die omstandigheden nooit ideaal zijn. Werkelijk niets is zo onhandelbaar als een kinderlijfje. Ik kan geen ander gebruiksvoorwerp verzinnen dat mij zo snel op de kast krijgt als het autostoeltje. Het kreng is inzet geweest van menig zenuwinzinking en echtelijke ruzies. In elk geval bij mij thuis.  

Soms heb ik daardoor wel eens heimwee naar vroeger. Toen auto gordels nog niet verplicht waren en bij een zondags ritje de hele familie gewoon los achter in de lelijke eend van mijn vader werd gekieperd. Het ding had een schuifdak en met mooi weer stonden we rechtop tussen de twee voorste stoelen in, kop in de wind, armen gespreid, als die beroemde scene uit Titanic. Bij de wat langere ritjes kregen we een stapel Suskes en Wiske’s en luisterden we naar de radio. Bij enig wangedrag tikte mijn vader de rem licht aan waardoor we als kegels door de auto werden geslingerd, dat was toen heel gewoon.  

Jaren later werd de gordel verplicht en was het over met de pret. Voortaan zat iedereen netjes vastgegespt. Iedereen behalve mijn vader. Op de een of andere manier kon hij de die symbolische insnoering niet verdragen. En nog trotseert hij liever dat helse, waarschuwende piep-alarm, dan er een eind aan te maken door eenvoudig zijn riem om te doen.  

Na de gordel kwamen de peperdure kinderstoeltjes. Getest op achterwaartse, voorwaartse en zijwaartse botsing. Met ingebouwde airbags, framebevestiging, I-size en Isofix. Voor elke gewichtscategorie een aparte stoel, met en zonder driepuntsgordel bevestiging. Heb je eindelijk het juiste stoeltje gevonden, dan begint pas de echte ellende. Die baby Maxi-Cosi ging nog wel, maar daarna, daarná… Waarom hebben fabrikanten afgesproken niet twee exemplaren dezelfde bevestiging te geven? 

Nou heb in mijn auto meerdere autostoeltjes. Drie zijn op enigszins normale wijze te installeren, op een ander exemplaar moet ik met mijn volle gewicht gaan hangen om het in de achterbank te drukken, dan een serie clipjes vastzetten onder het stoeltje, dan een hendel overhalen, en dan pas zit het stevig vast. Daarna moet ik het betreffende kind wat alleen al bij de aanblik van het autostoeltje zich ernstig overtrekt, als een plank breken om het überhaupt in dat stoeltje te krijgen. Waarna ik het spartelende kind met één hand in het stoeltje probeer te drukken en met de ander de gordels tracht vast te zetten.  

En de vuistregel bij die riempjes is dat je ze aantrekt tot je kind gaat gillen en ze dan weer iets losser zet, dan zitten ze goed. Overigens is dat losser maken nog best een uitdaging, want het desbetreffende knopje is, om te voorkomen dat je kind het zelf bedient, vaak van het ‘kindvriendelijke’ soort. Dit betekent dat je ook als ouder voor een volstrekt raadsel staat en uiteindelijk maar een ritje maakt met langs de schouders afhangende gordeltjes of met een paars aangelopen kind.  

Het zal er vast allemaal een stuk veiliger op geworden zijn, maar naar mijn idee wel een stuk gebruiksonvriendelijker. Het is inmiddels bijna hogere wiskunde geworden om je kind veilig in de auto te kunnen plaatsen. Misschien kunnen ze beter die stoeltjes testen met echte kinderen en hun eigen ouders die nog nooit een kinderstoel hebben gezien. En inderdaad, oefening baart kunst en het wordt vanzelf een gewoonte. Met al die veiligheidsellende is het misschien wat meer gedoe dan vroeger, maar je kunt wel voorkomen dat je hele familie met een gebroken nek in de vangrail belandt. En dat lijkt mij ondanks alles helemaal geen slechte deal.  

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je