{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het afscheid

Lieve, mooie Tess, bijzonder meisje van ons. Vandaag is, met 8 december, de moeilijkste dag uit ons leven. We moeten nu echt afscheid gaan nemen van jou, lief klein mooi meisje van ons.

Afbeelding blog 'Het afscheid' Achtergrond blur afbeelding

Om half 11 worden we opgehaald zodat wij zelf niet hoeven te rijden en jou nog samen kunnen vasthouden in de auto.

Dan komt het moment: we moeten je mandje voor altijd sluiten. De tranen stromen over onze wangen, we willen dit niet maar we moeten.. Nog een laatste knuffel en een kus en dan knopen papa en mama samen je mandje dicht. 

Ik dekte je zachtjes toe. Voor de allerlaatste keer. En ik brak, want ik wist: Dit doe ik nu nooit meer

Kusje in de wind

Aangekomen bij het crematorium staan ze ons op te wachten, we worden geholpen met alle mooie bloemen die we hebben gekregen. We zorgen ervoor dat alle bloemen perfect staan, je wordt omringt door een prachtige zee van bloemen en kaarsen. Ook hebben we het mooie kunstwerk van je grote broer meegenomen en we hebben een paar foto's van jou op de iPad gezet. Die zullen de hele ceremonie getoond worden, we zijn zomerst op jou Tess.

Als het tijd is worden we naar binnen geroepen.

Het is een mooie ceremonie, precies zoals we ons hadden voorgesteld voor ons kleine meisje. We kunnen alleen maar huilen en luisteren naar de mooie woorden.

Als laatste willen we zelf nog wat zeggen, ik haal een keer diep adem en begin aan de tekst die we hebben gevonden bij woordkunsten en een klein beetje hebben aangepast voor ons mooie meisje.

Het is vreselijk moeilijk om dit te doen, het liefst zou ik alleen maar keihard willen schreeuwen en huilen.

Lieve kleine mooie meid van ons, Een mooie droom werd voor ons een nachtmerrie. In mama's buik deed je hartje het goed, daar buiten had jouw mooie hartje geen kans. Je was zo gewenst, je was zo welkom Het liefst zouden we willen schreeuwen. Willen stampen op de grond. En de wereld laten weten dat jij bestond. We wilde je wiegen, wilde je troostend We wilde je kussen, wilde je alles geven. We wilde je voor altijd en wilde je groter zien worden in ons leven. We willen roepen naar de leegte. We willen zingen naar de sterren. We willen duiken in verlangen. We willen terug naar waar het ooit begon. We willen noemen dat je leefde. We willen zeggen wie jij bent. Dat hoe kort ook in ons leven. Iedereen jouw leven kent.

Woordkunsten en een beetje van ons zelf

Onze tekst sluit af met het laatste nummer wat gedraaid word, 'toch hoor je er altijd bij'. Want zo voelt het voor ons. Je bent en zal altijd onze dochter blijven.

Als iedereen hierna de ruimte heeft verlaten blijven wij nog even bij je, lieve Tess. We moeten je nu echt achterlaten. Ik kan dit niet, ik wil dit niet, ik kan niet stoppen met huilen. Het idee dat je weer terug komt naar huis geeft mij de kracht om dit toch te doen.

Na de ceremonie gaan we met z'n allen lunchen bij ons thuis. We praten nog wat na over de ceremonie en over jou. Iedereen gaat weg. En dan is het leeg..

In mijn hart ben je erbij, en toch, het blijft, in mijn gedachten: Ik had je liever bij mij...

Kusje in de wind

Afbeelding blog 'Het afscheid'

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je