{{ message.message }}
{{ button.text }}

Help! Wie heeft mijn ambitie gezien?

Hoe ga ik mijn gezin met mijn nieuwe baan combineren?

Afbeelding blog 'Help! Wie heeft mijn ambitie gezien? '

Hoi medemama's en nieuwsgierige lezers,

Eerst maar eens voorstellen want hier is dan mijn eerste blog. Ik ben mama van 2 kids. Een peuterjongen van 2 jaar en ons kleine prinsesje van nu 14 weken. Ik heb een geweldige relatie met de fantastische papa van deze kids.

Sinds een paar weken sta ik voor een geweldig dilemma; volg ik mijn gevoel of mijn verstand?

Na een erg vervelende zwangerschap met zwangerschapsdiabetes, insuline, ketoaccidoses en thuismonitoring zit ik al een tijdje thuis van mijn verlof te "genieten ". Ons gezin van 4 draait inmiddels al weer een tijdje als een zonnetje en de tijd om weer te gaan werken breekt weer aan. Ik werkte parttime bij mijn huidige werkgever en met bijbehorende salaris kwamen we net aan rond.

Wat is er gebeurd waardoor ik me nu op de 'watmoetikdoen' weg bevind en dito kruispunt?

4 weken geleden, toen ik me nog in mijn roze wolkenbubbel bevond belde mijn huidige leidinggevende me op en riep enthousiast; "nog 4 weken Babs! Dan knallen we er weer tegenaan. Er is in de tussentijd wel niks veranderd maar daar ligt jouw uitdaging".

Nu moet je weten dat ik voor mijn ziekteverlof extreem overspannen op mijn werk zat met een vechten tegen de bierkaai houding (zo zeggen we dat hier) en ik kwam als een zeer chagrijnige mama uitgeput thuis s'avonds... Om dan van je werkgever te horen dat de situatie ongewijzigd is, zorgde meteen voor een stijgende bloeddruk. Eerlijk waar ik kreeg er gewoon hartkloppingen van!

Ik besloot na 2 dagen om mijn CV wat bij te werken en deze op een vacaturebank te gooien. Ik ging er vanuit dat het wel even zou gaan duren eer ik een droombaan zou vinden. Maar na een halve dag vond deze droombaan mij.

Je moet weten dat ik na mijn master communicatie echt niet had gedacht om snel moeder te worden, maar na het tegengekomen van deze papa waren onze wondertjes er al snel. Ik heb me heerlijk ondergedompeld in ons gezinsleven maar ik kon me niet aan dat op de loer liggende gevoel onttrekken dat ik meer ben dan een mama.

Mijn droombaan komt met een dik salaris en een eigen autootje. Maar ook met 40 werkuren in de week en het feit dat onze kids 4.5 dag naar de kinderopvang moeten gaan. (We interviewen vanavond een schoonmaakster wat ook een pluspunt is haha)... Eerlijkheidshalve was het idealer geweest als ik pas over een jaar meer zou gaan werken want dan gaan de opa's met pensioen en dus oppassen, maar we worden nu met deze kans geconfronteerd.

Het fulltime gaan werken zorgt vooral richting ons kleintje voor een schuldgevoel. Onze peuter heeft het erg naar zijn zin bij zijn juffen dus dat voel ik minder. Maar ga ik dan in een uitzichtloze baan verder met bijbehorende stress of grijp ik mijn droombaan met beiden handen aan ook al komt deze kans wat eerder op mijn pad.

Als ik zeg droombaan bedoel ik ook echt droombaan :-)

Mijn omgeving is een gemêleerd "publiek" met veel werkende moeders, maar zij werken allemaal parttime of hebben al opa's en oma's die fulltime op kunnen passen.. Aan de oma's hoef ik het niet te vragen, want zij vinden oprecht dat ik meer thuis zou moeten zijn. En dat gevoel heb ik ook weleens.

Wat moet ik doen? Luisteren naar mijn verstand of gevoel?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je