{{ message.message }}
{{ button.text }}

even een uitleg

wauw, wat hard..., ik denk dat er heel wat meer duidelijkheid komt als er even gezegd wordt dat niet ik, maar mamaplaats de titel op Facebook heeft geplaatst, en het begrip ‘kindje verliezen of verloren’ noemt.... ik heb dit nooit zelf zo benoemd... alleen gevoelsmatig dan maar dat is een ander verhaal.... abortus is zeker niet hetzelfde als een miskraam of verliezen van een kindje... maar ook dit doet pijn.... , de titel boven mijn blog op Facebook is misplaatst en niet door mijzelf geschreven... ik snap het onbegrip na bet lezen van die titel maar ik heb dit nooit zo benoemd of überhaupt gevraagd mijn verhaal op Facebook te zetten.... dus even een uitleg;

Afbeelding blog 'even een uitleg' Achtergrond blur afbeelding

Ik kan niets anders zeggen dan dat ik begrijp dat mensen mij veroordelen... en dat ook ergens heel goed kan incasseren.. maar ergens daarin schuilt een hele hoop onbegrip.
En ook al is het mijn keus om inderdaad te bloggen... puur om mijn gevoel van mij af te schrijven, heb ik er niet om gevraagd mijn blogs op facebook te posten, en zeker niet om daar totaal de grond in geboord te worden.
Ik ga in deze blog dan ook graag even uitleggen dat iedereen die denkt dat wij ons kindje niet hebben kunnen houden omdat wij geen 'dure' spullen hadden er totaal naast zit. Dit is absoluut niet het geval, en ik heb dit ook nooit zo bedoeld. Ik denk dat als de blog goed gelezen wordt er wat meer duidelijkheid ontstaat over het hoe en wat... maar goed.. dat ter zijde. Misschien heb ik het zelf verkeerd verwoord... maar zo is het nooit bedoeld geweest. Het is meer iets dat ik ook graag had gewild.. een gemis.. maar dat ik juist besef dat spullen lang niet alles zijn.. in tegendeel...
Daarbij vind ik dat iedereen recht heeft op zijn of haar eigen gevoel en/of verdriet.
Ik zou nooit iemand veroordelen, om wat voor reden dan ook.. zoals nu op facebook gebeurd.
Ik vraag niet om begrip en zeker niet om medelijden... en ik vraag ook niemand om mijn verhaal te lezen of te posten op facebook.
Ik schrijf deze blogs puur om annoniem, zonder veroordeeld te hoeven worden, mijn gevoel van mij af te kunnen schrijven, omdat ik dacht dat, dat hier kon.
Ik kan mij goed voorstellen dat het voor heel veel mensen onbegrijpelijk is, of oneerlijk oogt... en dat is ook precies waar ik over schrijf... mijn dubbele gevoel, mijn verdriet en mijn boosheid op mijzelf waarom er nu straks misschien wel een kindje komt. Ik vraag niet om begrip.. ik vraag helemaal niets.. ik wil alleen mijn gevoel van mij afschrijven en wie weet delen met mensen die dit misschien wel of niet herkennen.
Er is nooit jaloezie of afgunst geweest in de zin van dat ik het nichtje van mijn vriend het geluk niet gun... duidelijk gaat het hier om mijn eigen verdriet.
Ik stel mij kwetsbaar op, en ben zelf ook echt niet trots op mijn keuze, heb het daar al moeilijk genoeg mee.
Daarbij kan anderhalf jaar zeker een heel verschil maken, er kan in 2 jaar tijd een hele hoop veranderen en voor ons is dit het geval. Een huis, een vaste baan, en een stabieler leven waar nu misschien wel een kindje in past....., ik snap dat dit cru oogt... maar mag ik nu geen kinderen meer nemen omdat ik ervoor koos destijds een kindje weg te halen omdat ik toen dacht dat dit de juiste keuze was.. hoe moeilijk ook.
Oordeel niet over andermans gevoel, verdriet of wat dan ook.... voor iedereen die een kindje verloren is begrijp ik dat dit pijn doet om te lezen.. en daar heb ik echt alle begrip voor... niemand hoeft het eens te zijn met mijn keuze, dat ben ik zelf heel vaak niet eens... maar mamaplaats is een plek, een veilige plek om je te uiten of je gevoel te delen met eenieder die dit wil lezen, en voor iedereen die dit niet wil, lees het niet.
Ik ben enorm geschrokken van alle reacties, en merk ook dat heel veel mensen mij totaal verkeerd begrijpen. Maar dat maakt niet uit... ieder zijn eigen gevoel... maar waarom zo oordelend over een gevoel dat je niet kent? Ik schrijf niet voor een ander... ik schrijf voor mijzelf... misschien ook wel als een deel verwerking. Mijn kindje is nooit ongewenst geweest... er is altijd van gehouden, maar de situatie was, in mijn ogen, niet goed genoeg. mijn baan, mijn leven, ons huis, alleen maak paniek. ik heb een keuze gemaakt en daar moet ik inderdaad mee leven... en geloof me dat is al moeilijk genoeg. maar dat betekend niet dat ik niet verder mag gaan, of iemand ook maar iets verschuldigd ben. Voor iedereen die de post op facebook met de titel tekst van mamaplaats erboven verkeerd begrepen heeft, of denkt dat ons kindje niet kon komen omdat wij geen dure spullen konden kopen, sorry dat dit zo over is gekomen of het zo begrepen is... dit is beide niet het geval.

Iedereen leeft met een eigen gevoel en verdriet....
En dat kan nou eenmaal niet altijd iedereen begrijpen...
En dat hoeft ook niet...

Aan ieder die gekwetst is door mijn verhaal... dat spijt me, en is nooit de bedoeling geweest...

Liefs



*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je