{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een bladzijde uit het dagboek van een sterrenmama

In het eerste jaar na het overlijden van Lev hield ik een dagboek bij. Ik deel een bladzijde uit dit dagboek. De bladzijde die ik schreef op 28 augustus 2015, bijna drie maanden na het overlijden van ons kindje.

Afbeelding blog 'Een bladzijde uit het dagboek van een sterrenmama'

Ondanks dat het gemis om Lev nu nog even groot is, is er veel veranderd.
De pijn en het verdriet dat ik toen voelde is niet meer op die manier aanwezig.
Het leven is door gegaan zonder hem en er zijn twee broertjes gekomen die aandacht en liefde vragen.
Het is ook mooi om te zien hoe ik het geluk weer vond en nu alweer jaren volledig mee draai in de maatschappij.
De maatschappij waar ik vaak een doodgewone moeder ben van twee kindjes. 

Maar soms wil ik juist weer even terug naar het moment waarop alles nog anders was.
Het moment waarop het nog maar zo kort geleden was dat ik Lev in mijn armen had.
Naar het moment waarop ik nog makkelijk terug kon halen hoe hij voelde en hoe hij rook.
Naar het moment waarop het gat in mijn hart nog zo groot was dat het letterlijk pijn deed.
Soms beleef ik even dat moment opnieuw. En dan zijn mijn tranen het bewijs van al die liefde voor hem. 

Lieve Lev,

Pffff, wat een lastige week heb ik achter de rug.
Nog steeds voel ik mij helemaal niet happy.
Er gaat zo ontzettend veel mis en eigenlijk kan en wil ik alleen maar huilen. 
Ik neem mij altijd voor om positieve dingen aan je te schrijven, maar vandaag gaat dat even niet lukken. 

Ook komt september eraan.
Je zou bijna geboren moeten worden.
Over 25 dagen was ik uitgerekend van jou. 
Op dit moment is het elke dag weer een strijd om 's ochtends op te staan en de dag aan te moeten gaan. 
En als ik de hele dag dan geconfronteerd wordt met pijnlijke momenten dan zijn het hele lange dagen waarop ik jou heel erg mis.

Ik wil zo graag een kindje om voor te zorgen en om te knuffelen.
Ik wil mij zo graag wat minder eenzaam voelen, geen zorgen meer hebben en weer gelukkig zijn.
Ik vraag mij zo erg af of ik dat ooit weer zal zijn.....
Het lijkt zo ver weg.

Ik kan nu soms zo bot uit de hoek komen, ook richting jouw papa terwijl hij dat helemaal niet verdient.
Het lukt mij gewoon niet om constant vrolijk en gezellig te zijn.
Ik heb nergens zin in....

Wat wil ik graag dat jij nou bij mij zou zijn lieve Lev.
Dan was alles beter en anders en kon ik alles aan.

Ik mis je zo ontzettend.

XXX mama

Wil je weten hoe ons leven er inmiddels uit ziet? Neem even een kijkje op mijn Instagram!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je