{{ message.message }}
{{ button.text }}

De keuze: "Borst of fles?"

Afbeelding blog 'De keuze: "Borst of fles?" '

Dé vraag begint al tijdens de zwangerschap: "Ga je borstvoeding geven?" Tijdens mijn eerste zwangerschap zei ik vol overtuiging "JA" bij de tweede was het meer "Zolang het lukt".

Eerlijk is eerlijk ik zat ook bij de borstvoedingsmaffia. Waarom geen borstvoeding geven? Het is het beste wat je je kindje kan geven, wordt gezegd. Bij mijn eerste had ik genoeg voeding en het drinken ging gemakkelijk. Ik startte met de gedachte: "Ik wil de 6 maanden halen". Als een leek begon ik te voeden en stond er niet bij stil dat er een mogelijkheid is dat het niet lukt of dat een baby kunstvoeding nodig heeft. Uiteindelijk ben ik als 'langvoedster' geëindigd.

Het vreemde aan je kindje lang te voeden is dat de vraag "Ga je borstvoeding geven?" veranderd. Het wordt eerst een opmerking "Wat goed/fijn dat je nog geeft". Na 3 maanden wordt het voorzichtig "Ga je tot de 6 maanden geven?" Na 6 maanden is de vraag veranderd in "Hoe lang ben je nog van plan te geven?" Niet veel later is het "Je voedt je kind toch nu niet meer in het openbaar?!" en "Voedt je nog steeds?!?!" Of je nou borstvoeding geeft if niet (kort of lang) het is nooit goed!

Hoe makkelijk het ook bij mijn eerste ging, hoe makkelijk het ook begon bij mijn tweede. Het verliep alleen steeds stroever. Hij begon steeds onrustiger te drinken. Waar dat aan lag? Geen idee? Van alles heb ik uitgeprobeerd. Het ging beter toen ik koemelk uit mijn dieet haalde. We dachten aan een allergie en wilden een verwijsbrief voor de verzekeraar. De arts was niet overtuigd en de brief kregen we niet.

Tot mijn verbazing was ik als 'langvoedster' verdrietig omdat op dat moment voor mijn gevoel de keuze van borstvoeding bij mij werd weggenomen. Gewone kunstvoeding zou niet gaan en de koemelkvrije kunstvoeding is bizar duur.

Niet lang erna kregen we een paar weken waarbij elke voeding een gevecht was. Hij wilde drinken en als hij dronk werd het huilen. Elke dag had ik een moment waarbij ik over wilde gaan op kunstvoeding. Soms hing ik huilend aan de telefoon met mijn man, omdat ik het niet meer wist en geen keus had voor mijn gevoel. Heel vaak heb ik mezelf herinnerd dat het ook fijn en makkelijk kan gaan zoals bij mijn dochter. We zijn nu weer eventjes verder en het gaat een stuk beter. Maar als wij toen een verwijsbrief hadden gehad, waren we overgegaan op kunstvoeding.

Ik hoor zeker niet meer bij de borstvoedingsmaffia. Eerder bij de doe waar jij en je kleintje je goed bij voelen maffia. Is dat er ook één? ;)



*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je