{{ message.message }}
{{ button.text }}

Dé plaaggeest, heel veel huilen en heel veel auw!

Als 'new mom' duurde het even voor ik erachter was wat Donna zo pijnigde.

Afbeelding blog 'Dé plaaggeest, heel veel huilen en heel veel auw! ' Achtergrond blur afbeelding

Afgelopen week was de eerste week met Donna alleen. Kraamweek zat er op en manlief had weer de nodige zakelijke verplichtingen. Zo hoort het ook te gaan maar spannend is die eerste week alleen wel én uiteraard zijn er ontwikkelingen in die week die niet in de kraamweek opdoken. 

Huiltjes gaan herkennen (het huiltje voor eten herken ik al). Maar deze huil... Uit volle borst, lange halen, diep, intens, hartverscheurend en 3 uur durend. Handen in het haar... Help! Als 'new mom' was het dan ook even lichte paniek want deze huilbui ken ik nog niet. 

Na haar voeding, boertje en de hik leg ik Donna in de box. Al snel volgt een herkenbaar piepje (ik maak even geluid maar ga zo slapen) dat niet veel later om slaat in een huilbui dat oploopt als een borrelende vulkaan die tot explosie wilt komen. Hemeltje! Snel Donna uit de box gehaald en proberen te troosten, het lijkt te werken met de nadruk op lijkt want al snel spartelt ze in mijn armen en huilt oorverdovend verder. Tussendoor heb ik steeds 10 minuten 'pauze' waardoor ik als Speed Gonzales het internet afstruin en al snel uit kom bij dé plaaggeest voor baby's: darmkrampjes. 

'De darmpjes van pasgeboren baby's zijn nog niet volledig ontwikkeld. Voor het ideale zou een baby nog twee maanden langer in de buik moeten zitten, dan zijn de darmpjes volledig ontwikkeld. Meestal ontstaan de darmkrampjes vanaf de tweede week na de geboorte en zijn op zijn hevigst rond de zesde week waarna het weer afneemt.'

Het eerste wat ik dacht bij het lezen van bovenstaande was 'nu dragen wij vrouwen 9 maanden onze baby en dan is het lijfje eigenlijk toch nog niet helemaal klaar. Hoe dan?! Waarom niet?!' Met mijn rationele verstand begrijp ik het wel, er is nog genoeg te groeien en bloeien na de geboorte. Echter mijn emotionele verstand vindt het zo zielig voor kleine Donna dat ze niet lang na de geboorte (al pijnlijk genoeg, prop jezelf maar even door dat gat van mama...) alweer met pijntjes geconfronteerd wordt. 

Er zit dus helaas niets anders op dan dat Donna hier doorheen moet en ik haar troost en hulpmiddeltjes biedt. Het internet biedt tientallen zo niet honderden tips die wellicht verlichting kunnen bieden. Een warm compres, op de buik dragen, autoritje, wandelen met de wandelwagen, rondjes met de klok mee draaien op het buikje, venkelthee drinken, Infacol geven, bepaalde etenswaren minimaal nuttigen of mijden, enz enz. 
Alles is het proberen waard, ik zal toch zeker niet onze kleine lieve Donna meer pijn laten lijden dan nodig is. Een warm compres, wandelen met de wandelwagen, venkelthee en Infacol (pipetje toedienen vóór elke voedingsbeurt) zijn inmiddels ingezet. Naar mijn idee reageert ze goed op Infacol. Na vrijwel elke voeding komt nu een grote boer, zo'n lekkere bouwvakkers boer en ach nu mag het nog ;-). Desalniettemin zie ik haar in haar slaap nog wel eens de beentjes optrekken en hoor haar een piepje geven. 

Tijdens de eerste grote huilbui van Donna, wat dus om darmkrampjes ging, voelde ik me even onzeker. Deed ik iets verkeerd? Zag ik iets over het hoofd? Naderhand vond ik die onzekerheid ook weer iets moois en puurs hebben. In het dagelijks leven doe ik vele dingen op de automatische piloot, voel ik me zakelijk sterk en zelfverzekerd en nu met de komst van Donna blijkt die onzekere zachte kant ook nog in mij te zitten.  
Naast de onzekerheid heerste ook machteloosheid. Machteloos omdat ik de pijn niet kan wegnemen (geef die verdraaide krampjes dan aan mij!). Naarmate de avond naderde was ik dan ook vreselijk moe, hangend gevoel tot aan mijn tenen en wilde niets liever dan slapen al was het een uurtje. Gelukkig nam manlief het bij thuiskomst over en sliep Donna die avond wel goed. 

Mochten er nog moeders, kraamhulpen, verzorgende, verpleegkundigen, verloskundigen of andere geweldige vrouwen onder ons dit lezen en ultieme tips hebben. Delen wordt gewaardeerd :-). 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Baby

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je