{{ message.message }}
{{ button.text }}

Borstvoeding en overproductie: handig of vreselijk?

Eindelijk slaapt hij. De afgelopen nachten is hij zo ziek geweest, dat hij amper sliep en veel aan de borst lag. Ik was allang blij dat hij vocht binnen kreeg, dus ik gaf graag toe aan zijn vraag. En nu is hij dus beter en slaapt hij. En ik? Ik zit met twee joekels van volle borsten die op knappen staan.

Afbeelding blog 'Borstvoeding en overproductie: handig of vreselijk?'

Het klinkt zo leuk, 'overproductie'. Veel mensen reageren met: "Wees blij dat je voldoende melk hebt!". Ehm.. ja natuurlijk ben ik blij dat ik voldoende melk voor mijn kindje heb. Maar téveel melk is echt niet fijn. Niet voor mij, maar ook zeker niet voor mijn kindje.

In mijn kraamweek had ik mijn eerste dubbele borstontsteking te pakken. Een paar dagen eerder waren mijn tepels al zo hard, dat mijn baby niet aan kon happen. Ik dacht nog dat het erbij zou horen, wist ik veel. En helaas had ik geen goede begeleiding van de kraamhulp. Zij dacht het allemaal zelf te kunnen regelen en liet mij met koolbladeren in mijn bh zitten. Ik vond het een ramp; ik heb mijn kraamweek vrijwel huilend doorgebracht. Wat had ik veel pijn, ik vond dit nog erger dan bevallen en een keizersnede bij elkaar. Ik kon gewoon niet genieten; had alleen maar pijn en ik kon mijn baby niet verdragen. Ik kon hem al niet horen, laat staan dat ik hem vast kon houden. Wat een verschrikking vond ik borstvoeding, waar was ik aan begonnen?!

Ondanks dat ik meerdere kuren antibiotica in mijn eerste maanden heb gekregen, bleef mijn borstvoeding op volle toeren doorgaan. Dat klinkt leuk, maar mensen vergeten dat je niet normaal kunt voeden bij overproductie. Hij was nog zo ontzettend klein, dat hij de harde straal die uit mijn borsten kwam niet kon handelen. Ook de hoeveelheid die eruit kwam, was hem teveel. Het gevolg is een huilende baby die graag wil drinken, maar alleen maar stress ervaart tijdens het voeden; stikken, verslikken, een maag die overloopt en veel verdriet. Dan komen daar bij elke voeding nog de doorweekte handdoeken, bh's en kleding bij kijken. Ik moest mij meermalen per dag omkleden om er niet zuur en nat bij te lopen. Ook mijn kindje zat altijd onder de zure melk. Een slab tijdens het voeden voldeed echt niet. Die was binnen 10 seconden doordrenkt van de melk. Ontspannen voeden zat er echt niet bij.

Het heeft vijf tot zes maanden geduurd voor ik borstvoeding geven enigzins leuk begon te vinden. Mijn zoontje was toen groot genoeg om de grote teugen melk weg te drinken en hij kon wel een stootje hebben. Ook werden mijn borsten kalmer en begon er meer ritme in te komen. Na maanden begon het blokvoeden eindelijk zijn vruchten af te werpen. Nog steeds had ik dagelijks harde borsten, soepele borsten heb ik pas sinds ik 8 maanden borstvoeding geef. En dan nog heb ik meerdere malen per etmaal een voeding waarvoor ik mijn zoontje aan moet leggen zonder dat hij erom vraagt, dan houd ik het gewoon niet meer.

Ik heb veel verdriet en pijn gehad. Ook vond ik het erg om te zien hoeveel moeite mijn zoontje het ermee heeft gehad. Gelukkig had ik een goede lactatiekundige uit het ziekenhuis, die altijd zei "Het is heel moeilijk, maar onthoud dat hij niet anders gewend is, hij weet niet beter". Zonder haar adviezen had ik het echt niet gekund!
Veel mensen hebben vooroordelen rondom borstvoeding en overproductie. "Als je kindje stikt in jouw voeding, dan stop je toch gewoon? Dat jij jouw kind dit aandoet!". En dat is nou juist het probleem: er zit niks anders op dan borstvoeding geven. Alleen de baby krijgt het er voldoende uit en stoppen is geen optie. Dan krijg je gewoonweg een ontsteking en die is heel pijnlijk, die melk moet eruit. En als je zoveel melk produceert, dan is een kolf niet voldoende. Een baby krijgt je borsten altijd beter leeg dan een kolfapparaat.
Toen mijn zoontje 2,5 maand oud was, werd er zelfs even gedacht dat ik borstkanker had. Er was een knobbeltje in mijn borst te voelen, die niet weg ging. Wat voelde ik me vreselijk; dit kon toch niet?! Gelukkig bleek het na een dag onderzoeken in het ziekenhuis te komen door mijn overproductie. Ik had zoveel melk, dat ik letterlijk verstopt raakte.

Mijn zoontje is nu dus 8 maanden en eindelijk kan ik zeggen dat ik geniet van het borstvoeding geven. Het is heerlijk om je kindje tegen je aan te hebben, je hebt op een moment van voeden zo'n speciale band. Toch blijft het af en toe lastig; van de week is hij ziek geweest en maakt mijn lichaam gelijk veel te veel voeding aan. Dit is moeilijk terug te dringen. Maar gelukkig heb ik er nu aardig wat ervaring in gekregen en gaat het rustig aan beter.
Veel mensen zeggen "Je bent de 6 maanden voorbij, stop je nu?". Welnee, het begint net leuk te worden!


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je