{{ message.message }}
{{ button.text }}

Borstvoeding, dat doe ik even (dat dacht ik tenminste)

Toch even wat moeilijker dan ik dacht..

Afbeelding blog 'Borstvoeding, dat doe ik even (dat dacht ik tenminste)' Achtergrond blur afbeelding

Weken voor de geboorte van onze dochter, merkte ik plekken op in bed. Wat was dat nou?! Verder geen aandacht aan besteed. Tot ik die plekken ook op mijn nachtjapon terug vond. Mijn borsten lekken! Ik had besloten borstvoeding te gaan geven en dat zou dus helemaal goed gaan komen. Dat dacht ik tenminste.. 

Op maandag 15 juli om 15.05 uur was daar onze kleine meid. Nadat de navelstreng was doorgeknipt en ik was gehecht, mochten we naar onze kamer. Heel onwennig. Ik werd op mijn bed naar onze kamer gereden, met mijn kleine meid om mijn borst.  Aangekomen in de kamer moest ik haar meteen aanleggen. Dat ging even wat moeilijker dan ik dacht. Ik had een cursus borstvoeding gevolgd, maar het in de praktijk brengen is toch even anders. Ik zat wat te prutsen met hoe ik haar moest vasthouden. Aanhappen wilde maar niet lukken. Wat een gedoe. 

Zo probeerde we een aantal keer aanleggen, maar het wilde maar niet lukken. Dus dag 2 werd de lactatiedeskundige erbij gehaald. Ik kreeg een tepelhoedje en moest het daarmee proberen. Ook dit werd geen succes. Toen maar met de hand kolven om de colostrum (eerste, dikke borstvoeding) eruit te krijgen. Wat voelde dat gek! Sta je daar in je eigen borst te knijpen 😑

Dag 3 mochten we al naar huis. Thuis aangekomen stond de kraamhulp voor de deur. Mijn man werd meteen naar de supermarkt gestuurd, want onze kleine meid had al 2 dagen amper iets gedronken. Haar gewicht ging dan ook wel heel rap naar beneden. Dag 3 heeft ze dus haar eerste flesje kunstvoeding gekregen. Wat voelde dit als falen. Maar dit was nu even het beste voor haar.

Ik gaf niet op! Ik had een kolf gekocht van een vriendin en daar gingen we mee aan de slag. Ik had verwacht dat ik me net een koe zou voelen 🐮, maar dat was dus totaal niet zo. Eerst was het een beetje gek, maar we gingen ervoor. Alles voor die kleine meid! 

Een hele uitputtingsslag. Overdag om de 2 uur kolven en s'nachts om de 3 uur. Daar zaten mijn man en ik dan samen in bed. Ik aan het kolven, hij een flesje aan het geven. Ik werd alleen steeds gefrustreerder. Ik had per keer maar 20cc, terwijl onze kleine meid op een gegeven moment al op 60cc per keer zat. Ik kon het niet bijbenen. Het werd dus steeds meer kunstvoeding.

Zo hield ik dat vol tot en met dag 10, maar niet voorbij de 20cc per keer (totaal). Toen heb ik samen met de kraamhulp en verloskundige besloten om ermee te stoppen. De productie ging maar niet omhoog. Mijn dochter wilde alleen maar meer drinken en ik bleef hetzelfde produceren. 

En toen kwamen de hormonen de boel verstoren. Ze lag in stuit, versie niet gelukt, geplande keizersnee werd een spoedkeizersnee, gewoon drinken niet gelukt, kolven niet gelukt. Wat voelde ik me verschrikkelijk. Het voelde alsof mijn lichaam me in de steek liet. Wat bij zoveel vrouwen op een natuurlijke manier gaat, daar heeft mijn lichaam hulp bij nodig. En dan nog lukken sommige dingen niet. Daarbij optellend dat ik de eerste week echt niks voor mijn kleine meid kon betekenen. Door de keizersnee kon ik amper uit bed komen, laat staan haar uit bed tillen of een luier verschonen.

Natuurlijk moet ik zo niet denken, maar dat is nou eenmaal wat hormonen met je doen. Hormonen zijn b*tches. Achteraf kan ik alleen maar zeggen dat ik er alles aan heb gedaan, maar dat sommige dingen nou eenmaal niet lukken. Ook met kunstvoeding groeit ze als kool. 

Dus mama's die borstvoeding geven: You go girl! Voor mama's waarbij het niet lukte: helaas. Je hebt het geprobeerd en je bent echt niet de enige waarbij het niet is gelukt 😉❤

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je