{{ message.message }}
{{ button.text }}

#28 Even buiten gebruik

We tikken bijna de 30 weken aan en oh wat een rotmoment!

Afbeelding blog '#28 Even buiten gebruik' Achtergrond blur afbeelding

Van de week merkte ik met werken soms al steken onderin mijn buik. Vaak het gevoel alsof ons kindje dan gewoon even een hele vervelende houding aannam in mijn buik, maar zocht er verder niks achter. Even stapje minder hard en het ging wel weer.

Gisteren heb ik de jongens van 9.00-17.00 naar het kdv gebracht en hoefde ik zelf alleen maar te werken van 11.30-13.30. En ja, ik voelde me heel schuldig, maar wat was het tegelijk ook heerlijk om even mijn handen vrij te hebben. 'S ochtends wezen shoppen voor onze kleinste man (die bijna alleen maar te kleine kleding in zijn kast had) en 's middags na mijn werk de kasten van beide jongens uitgezocht en heringericht. Heerlijk! Ook de commode voor onze 3e spruit maar vast beetje ingericht. Nesteldrang? Geen idee..maar ik maak er gebruik van. Zoals je leest dus geen extra rust genomen, maar dat komt wel weer. Volgende week vrijdag weer exacte zo'n dag op de planning, qua werken en jongens wegbrengen dan. De invulling zal iets anders zijn, denk iets met zolder opruimen en 's middags naar bed ofzo.

Vandaag gunde ik vriendlief even een leuke dag. Hij vond het vorige keer erg leuk en gezellig om bij mijn vriendin op de boerderij (die ze net gekocht hebben) te helpen klussen.. Vandaag belde haar vriend of hij weer wilde helpen, maar dan met de boerderij. Er moesten koeien weggebracht worden. Zo gezegd, zo gedaan. Hij had er zin in, dus gaan dan maar! ;-)
Echter merkte ik vanmiddag dat ik steeds meer last kreeg van mijn buik dus vroeg hem ook, toen hij tussen de middag thuis kwam om te eten, of hij het vanmiddag niet te laat wilde maken daar.
De pijn werd steeds vervelender en ik appte rond 16.30 hoe laat hij thuis zou zijn toen kreeg ik 10 minuten later dat hij 'zo naar huis zou komen'.. 17.15 ben ik zelf maar begonnen met koken, maar wat een ramp! Pijn, pijn, pijn heb het echt weg moeten zuchten en stilstaan als een standbeeld, soms hangend op het aanrecht. En dat met 2 kleine draken om me heen, was er even zo klaar mee! Toen hij binnen kwam zo'n 10 minuten later nam hij het koken over en ben ik in huilen uitgebarsten en naar boven gegaan. Zoveel pijn! Na even gelegen en alles eruit gejankt te hebben ging het wel weer. Gegeten en erna jongens in bad en naar bed gewerkt. Nu languit op de bank en rustig aan maar..

Ben er even zo klaar mee weer. Denk dat ik vriendlief (die echt zijn best doet hoor!) komende weekenden maar thuis hou. Moet langzaam toch gaan accepteren dat ik 'beperkt' wordt door deze zwangerschap en niet alles meer alleen ga redden... hoe graag ik dat ook zou willen.

Accepteren dat je hulp nodig hebt is zo moeilijk! :-(

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je