{{ message.message }}
{{ button.text }}

19 Choane atresie operatie no 2

Omdat de geopende neus binnen een week al weer dicht zat moest ons meisje opnieuw geopereerd worden.

Afbeelding blog '19   Choane atresie operatie no 2' Achtergrond blur afbeelding

Onze grote man is fijn bij oma en we zijn net in het ziekenhuis aangekomen. De afdeling voelt inmiddels als vertrouwd en we zien op het bord op de afdeling meteen al op welke kamer wij ons mogen settelen. Hierna wordt ons meisje weer opnieuw gewogen. Waar ze voor de operatie nog 7330 gram woog, zit ze nu, 1 week later op 7065. Behoorlijk afgevallen dus in zo'n korte tijd.
Tijdens het laatste gesprek met de arts kregen wij het gevoel dat wij als laatste (van de 2 geplande operaties die dag) aan de beurt zouden zijn en wij vonden het dan ook gek dat wij ons al om 07.00 uur moesten melden. Gelukkig bleken wij als eerste aan de beurt te zijn en viel het wachten erg mee. Doordat de operatie zo kortdag gepland was, kon mijn man geen vrij krijgen. Nu werkt hij in het wkz, dus bij de 'belangrijke dingen' kon hij deze dag gewoon aanwezig zijn, maar tussendoor zou hij wel moeten werken. Dit vonden wij beide geen probleem. Als dank voor zijn inzet kregen wij van zijn teamleider een gratis lunch aangeboden, dat is natuurlijk altijd mooi meegenomen.
Rond 08.00 uur werden we opgeroepen voor OK en verliep alles eigenlijk soepel. Ze was erg rustig en viel al lachend in slaap, waardoor ik deze keer met een (voorzichtige) lach weer terug op de afdeling kwam. Doordat enkel het granulatieweefsel (littekenweefsel) weggehaald hoefde te worden zou ze minder na pijn hebben, dus die gedachte stelde mij gerust.
Manlief was weer aan het werk en we hadden afgesproken dat ik hem zou bellen als we weer naar de OK mochten.
Ik zat niet helemaal rustig een aflevering op netflix aan het kijken toen ik ineens gebeld werd. Het was de arts zelf die op OK stond, alles was goed gegaan we mochten naar haar toe!
Normaal gesproken bellen ze dan een verpleegkundige, dus die moest ik nu eerst nog gaan zoeken om mij erheen te brengen omdat ik natuurlijk geen pas had om daar binnen te komen, de weg ken ik inmiddels met mijn ogen dicht.
En net op zo'n moment kan je dus geen verpleegkundige vinden en lijken ze allemaal van de aardbodem verdwenen te zijn.. pff.. Gelukkig zag een afdelingsassistente dat ik een beetje ongeduldig werd, wat zij ook logisch vond, dus bracht zij mij daar heen.
Ondertussen mijn man gebeld en die kwam er ook meteen weer aan.
Op de OK aangekomen hoorden we meteen dat ze aan het huilen (schreeuwen/krijsen) was, dus heb ik haar meteen overgenomen van de verpleegkundige. Maar ook bij mij bleef ze erg onrustig. Ze hebben de saturatie meter wel 10x aan haar teen vast gemaakt maar ze bleef het maar los schoppen. Dus gingen ze nu uitwijken naar haar handje.
De verpleegkundige vroeg niets vermoedend of ze duimde, want dan kon ze daar de meter plaatsen. Dus mijn man zei '' Nou nee, eigenlijk nooit '' waarna wij beide een beetje begonnen te gniffelen. De verpleegkundige keek ons vervolgens een beetje vragend aan, dus ik heb maar gezegd dat ze geen duimen heeft, dus dat duimen dan moeilijk wordt..
Ze werd meteen vuurrood en bleef maar sorry zeggen, maar zowel wij als de andere verpleegkundigen bleven er hartelijk om lachen. Het is ook een doodnormale vraag, normaal gesproken.. ;)
De rest van de middag bleef ze onrustig, dachten we even dat ze moeizame ontlasting had waarvoor ze een klysma kreeg, maar het hielp allemaal niet. Toen ze rond 16.30 uur als laatste optie extra pijnstillers kreeg werd ze eindelijk rustig en viel ze in slaap.
Hierdoor kon ik nog even samen met mijn man wat eten voor hij naar huis zou gaan. Tijdens het afrekenen voor de maaltijd, herkende de restaurant medewerker mijn man en kregen we opnieuw ons eten gratis. Wat een geluk!
De avond verliep verder rustig en omdat ik al erg moe was hoefde ik er 's nachts niet uit om te spoelen en zouden de verpleegkundigen dat doen.

De volgende morgen mogen we naar huis en kan ik mij meteen door haasten naar 'de markt in wageningen' waar mijn moeder is met onze zoon.
Na een regenachtige dag gaan we weer bijtijds naar huis en gaan we met z'n alle vroeg naar bed, we zijn moe!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je