{{ message.message }}
{{ button.text }}

Baarmoederhalskanker

Een onbehaaglijk gevoel bekruipt mij. Het zal toch niet? Ik heb zoveel om voor te leven.

Afbeelding blog 'Baarmoederhalskanker' Achtergrond blur afbeelding

Ik was bevallen van onze oudste. Ik slikte toentertijd de pil. Ik ben zwanger geworden door de pil heen. Zoë is geen ongelukje. Ze is een wonder. We moesten even wennen aan het idee. Mijn partner en ik waren nog geen jaar samen. We woonden niet samen en deden dus alles in de “verkeerde” volgorde. Niet verkeerd voor ons uiteraard, maar anders dan andere aanstaande ouders dit meestal doen. Voor ons geen enkel punt. We waren erg gelukkig. Ik was zwanger! We besloten samen te gaan wonen. Ik zegde mijn huur op en trok in het flatje van mijn partner in. Dit gaf in de eerste instantie niet onze voorkeur. We wilde namelijk het liefst mijn huurwoning aan houden en het appartement van mijn partner verkopen. Mijn woning was een stuk groter en we zouden makkelijker kunnen schakelen wanneer we in de toekomst een grotere woning zouden willen kopen of huren. "Goed, we zetten jouw woning te koop", zei ik. Maanden later was de woning nog niet verkocht. Ik was ondertussen de extra kamer in mijn toenmalige appartement klaar aan het maken voor de komst van de baby. We wisten inmiddels dat we een dochter zouden krijgen, dus de wanden werd door mijn vader met prachtig roze behang bekleed. Ik zat her en der al wat spullen uit te zoeken en de babykamer in te richten. Ik was inmiddels 34 weken zwanger. Er moest nu toch wat gebeuren. 2 woningen konden we niet langer betalen ook omdat mijn partner nu officieel ingeschreven stond bij mij kreeg ik geen huurtoeslag meer. We besloten te verhuizen. Naar de koopwoning van mijn partner en mijn huur op te zeggen. Met pijn in mijn hart. Onze baby zal nooit slapen in deze prachtige babykamer. We moesten weer opnieuw beginnen. Ik was uiteindelijk 36 weken zwanger toen we gingen verhuizen. We hebben heel veel hulp gehad. Behalve dirigeren en dozen uitpakken, kon ik niet zoveel met die dikke buik. In 2 dagen was de babykamer klaar. Hij was prachtig en ik voelde me gelukkig. We hadden eindelijk een plekje voor ons drieën. Dan maar een kleiner huis, maar wel een thuis. Met 40 weken en 1 dag kwam Zoë ter wereld. Ons geluk kon niet meer op! Maanden later besloot ik naar de huisarts te gaan om me te laten informeren wat betreft een voorbehoedsmiddel. Ik had niet veel vertrouwen meer in de pil en wilde graag de overgebleven alternatieven op een rijtje zetten en zodoende een keuze maken. Uiteindelijk vond ik het het meest prettige om voor een spiraaltje te gaan. Ik maakte een afspraak bij het Bronovo voor de plaatsing hiervan. Tijdens het plaatsen gaf de gynaecoloog aan dat ze vond dat mijn baarmoedermond er afwijkend uit zag. Ik schrok. Er werd een uitstrijkje gemaakt. Ik ging een lang traject in. Ik bleek een bepaalde PAP waarde te hebben die niet goed was. Ik had geen baarmoederhalskanker, maar het gen was bij mij wel aanwezig en zou mogelijk actief kunnen worden. Ik heb nachtenlang wakker gelegen. Ik was zo bang dat ik dood zou gaan. Dat ik inderdaad baarmoederhals kanker zou krijgen en dat ik er op een dag, in de nabije toekomst, niet meer zou zijn. Dat ik onze dochter niet zou zien opgroeien en mijn man en kind alleen zou achterlaten. Uiteindelijk bleek dat mijn waarden gestabiliseerd waren en er op dat moment geen reden tot paniek meer hoefde te zijn. Dit is nu ruim 3.5 jaar geleden. Ik ben Juni 2014 opnieuw moeder geworden van een tweede prachtige dochter. Toch had ik een raar onderbuik gevoel. Ik ben afgelopen juni 30 jaar geworden. Nu kreeg ik onlangs een oproep in de bus voor baarmoederhalskanker onderzoek. Dit krijgt elke vrouw om de 5 jaar, vanaf het moment dat ze 30 is geworden. Uiteraard heb ik hier gelijk op gereageerd. Ik heb afgelopen donderdag opnieuw een uitstrijkje laten maken bij mijn huisarts. Ik had een onbeduidend gevoel. Tijdens dit onderzoek gaf de assistente gelijk aan dat ze zag dat mijn baarmoedermond er afwijkend uitzag. Wat dit inhoudt kon ze me niet vertellen, dat zou nader onderzoek uitwijzen. Over 3 weken weet ik meer. Ik probeer me niet druk te maken, maar maak me wel zorgen. Het zal toch niet zo zijn?

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je