{{ message.message }}
{{ button.text }}

Alweer 1 jaar geleden

Een jaar geleden alweer dat ons dochtertje van toen 5 dagen oud doodziek werd opgenomen. 4 maanden later kwam mijn angst eruit....

Afbeelding blog 'Alweer 1 jaar geleden '

Het is lastig te verwoorden hoe ik mij de afgelopen maanden heb gevoelt, maar ik wil het toch graag eens proberen op te schrijven.

Na 12 heerlijke weken namen met mijn mooie meisje moest ik weer aan de slag. Zoals vele moeders vond ik het echt totaal niet leuk haar weg te moeten brengen.
Maar verstand op nul , blijven lachen en gaan…

Toen ze net uit het ziekenhuis kwam gingen veel mensen ervan uit dat het goed was nu.
Echter was ze na een drukke dag vaak helemaal van slag, moest veel spugen en huilen.
Ik bleef daarom liever rustig thuis met haar,heerlijk bij ons en lekker knuffelen, dan ging alles goed.
Rust regelmaat reinheid was inmiddels helemaal voor ons geschreven.

Nou ben ik altijd al een huismus geweest,uitgaan is niet mijn hobby, maar gezellig bij iemand thuis wat drinken of bij ons thuis een hapje eten vond ik altijd wel gezellig.
Nu ging ik steeds minder graag de deur uit, wou onze dochter niet meer onnodig bij iemand achterlaten en al helemaal niet als ze die week al 3 hele dagen weg had gemoeten.
Al die onnodige prikkels waar ik haar tegen kon beschermen, ik deed het graag.

Na 2 maanden begon ik voor het eerst te merken dat ik er meer moeite mee had als gedacht. De nachtmerries begonnen.
Nachtmerries over de bange dagen in het ziekenhuis.
Ziekenhuis apparatuur dat steeds harder ging waardoor ik niet meer kon horen of ze me nodig had.
Deuren die dicht gingen net voordat ik bij haar was waardoor ik niet bij dr kon komen.
Klokken die telkens achteruit werden gezet waardoor het nog langer duurde voordat ik weer bij d’r was…..

De middag dat ik lekker ging winkelen met mijn moeder was de dag dat alles eruit kwam. Ik merkte dat mijn moeder aan het haasten was… stiekem had ze al een tijdje door dat ik niet graag bij mijn dochter weg was. Toen ik merkte dat ze winkels niet meer inging voor mij omdat ik snel weer naar huis wou brak ik ; dit moest niet de bedoeling zijn.
Na met een kop thee in een restaurantje lekker met mijn moeder erover gepraat te hebben was ik opgelucht ; ik had al die weken mijn mond gehouden en eindelijk was mijn angst eruit.
Na een paar winkels gingen we lekker naar huis.

Vanaf toen ben ik het in mijn omgeving gaan vertellen. Verteld waarom ik niet meer mee ging uit eten,niet zomaar even de deur uit ga, en niet 2x in de week extra weg ga als ik al 2x extra weg ben geweest.
Sommige mensen hadden het niet in de gaten gehad. Nu ik het vertelde begrepen ze ook waarom ik niet altijd even spontaan meer ergens aan mee deed.
Niet overal kwam er evenveel begrip. De aardige adviezen zoals : je moet juist even de sleur doorbreken,juist even de deur uitgaan zonder kind. Hoe goed ook bedoeld, dit was gewoon niet voor mij weggelegd.

Een aantal maanden heb ik even voor mijzelf en mijn kleine meisje gekozen. Niks moet, alles mag.
Na een werkdag lekker naar huis en niks meer,lekker genieten.
Dit heeft mij erg goed gedaan. De druk van weg moeten was eraf, ik kon doen wat goed voelde.
Als ik niet weg moest en ook niet weg wou deed ik dit ook niet. Dat was een hele opluchting.
Ik kon nu echt genieten van onze kleine meid.
De angst ebde langzaam weg, en het voelde na een tijdje uit eindelijk ook weer goed om haar even weg te brengen als het echt moest. Maar wel lekker naar familie en zolang als goed voelde….. niks verplicht.

Een bijeenkomst die werd georganiseerd door het ziekenhuis waar ons dochtertje lag heeft me ook erg goed gegaan.
Samen met mijn man gingen we naar een avond voor ouders met kindjes die na de geboorte in het ziekenhuis hebben gelegen.
Wat een opluchting gaf mij dat ! Ouders met dezelfde verhalen, dezelfde angsten, dezelfde drempels.
- Doordat ik zelf nog moest herstellen heb ik haar een paar keer in het ziekenhuis achter moeten laten. Dit heeft mij altijd achtervolgd, ik voelde me lange tijd een slechte moeder dat ik dat heb moeten doen.
Daar horen dat elke ouder dat ook had gedaan en dus echt niet slecht of raar was, was een echte Eye opener !
Ik was niet alleen. Het was niet raar. Dit heeft me erg geholpen er open over te kunnen zijn.

Onze dochter is pas 1 geworden en inmiddels kan ik zeggen dat ik haar tijdens een werkdag met een gerust hard achterlaat, en het begin om soms extra weg te gaan is er.
Doordat ik open ben geweest over mijn gevoel voel ik me ook niet meer verplicht om ergens heen te gaan
als dat die week niet goed voelt.
Inmiddels ben ik natuurlijk al wel lekker een paar keer op stap geweest,lekker met mijn man uit eten of naar de film.
Dit doe ik vooral nog wel lekker met mensen waarbij het goed voelt, en bij wie ik mijzelf kan zijn.
Mensen die begrijpen als ik naar een paar uurtjes lekker onze lieverd weer op wil halen.
Dat begrip is niet overal namelijk….
Want het zal nog wel langer duren voordat ik vol 100% zonder mijn dochtertje kan zijn, maar het begin is er….
Niks moet,alles mag,en vooral lekker genieten van elkaar.

 Op social media lees je veel over mensen die niet snappen dat je niet even iets zonder kind wilt doen,die het heerlijk vinden even kindloos iets te doen.….
Hopelijk begrijpen die nu dat dit soms niet vanzelfsprekend is, bijvoorbeeld door een ingrijpende gebeurtenis zoals deze….

Nooit gedacht dat ik zoveel van zo’n klein mensje kon houden. En nooit gedacht dat deze ingrijpende gebeurtenis ons nog zolang bezig zou houden.

Nu een jaar later gaat het met ons erg goed, maar beide hebben we het er nog lange tijd over gehad.
Tijdens het ritje toen naar het ziekenhuis kwam er een liedje op de radio.
Luistert naar de tekst vond ik het zo toepasselijkheid dat toen juist die op de radio kwam !
Het doet ons nu nog terugdenken aan die enge tijd. Maar inmiddels kunnen we er zonder tranen naar luisteren en denken we alleen maar hoe sterk ons kleine meisje is geweest !

Rachel Platten – Fight Song

This is my fight song
Take back my life song
Prove I'm alright song
My power's turned on
Starting right now I'll be strong
I'll play my fight song
And I don't really care if nobody else believes
'Cause I've still got a lot of fight left in me

Tags: #Baby & Zo

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je