{{ message.message }}
{{ button.text }}

Als je wat wilt, dan wil je wat...

Als je wat wilt... Verdorrie, de zwangere dames schieten als paddestoelen om me heen uit de grond. Ik raak langzaam mijzelf kwijt...

Afbeelding blog 'Als je wat wilt, dan wil je wat...'

Mijn suikerwaardes zijn Kwalitatief Uitermate Teleurstellend... Ja, echt. En hoe meer ik mijn best doe, hoe raarder mijn suikerwaardes gaan doen. Op 4 april (nog zo'n anderhalve week, ongeveer) moet ik naar het ziekenhuis. Alwéér. Mijn bazen beginnen lastig te doen, maar ze kunnen natuurlijk niet zeggen dat het niet mag... Ze weten niet dat ik bezig ben om alles op orde te krijgen zodat ik eindelijk kan proberen zwanger te raken. Het is nu sinds september al zo dat ik bezig ben, niet met zwanger proberen te raken, maar proberen te zorgen dat ik zwanger raak. Heel frustrerend! Ik mag in mijn handen klappen dat ik goede begeleiding krijg, en gelukkig ben ik nog jong. Maar zo voelt het niet...

Om me heen schieten de zwangere buiken, babyfoto's en echofoto's uit de grond als paddestoelen. Maar echt. Een mama, die ik ken van mijn tijd als werkneemster bij McDonalds, die voor een tweede keer zwanger is (terwijl ze geen fatsoenlijk werk heeft en het nu al maar net aan red...). Een oud-medestudente van mijn voltooide opleiding (die deze opleiding niet voltooid heeft, alleen is, jonger als mij is, en spontaan zwanger is geraakt...). Twee collega's op mijn vriend zijn werk worden papa, mijn vriend zijn baas is bezig met proberen en dan heb ik het nog niet over iedere zwangere in het 'beroemde mensen land'.

Is het erg dat ik jaloers ben? Dat ik me lichtelijk frustreer als iemand zeg: "nee, het was niet gepland, eigenlijk heel onverwacht, ik twijfelde of ik het moest doorzetten. Hij heeft me namelijk verlaten". 

Sorry, voor het feit dat ik het moeilijk heb hiermee. Ik wéét dat ik nog jong ben. Dat het allemaal niet hoeft. Maar mijn wens voor een kind is al zo groot sinds ik een jaar of 12 ben. En nu kan het (sinds kort heb ook ik een vast contract, net als mijn vriend, we hebben een huis gekocht, financieel gaat het voor de wind, niet te klagen, helemaal niets...), het kan gewoon super goed zelfs... En dan komt mijn Kwalitatief Uitermate Teleurstellende suikerziekte roet in het eten gooien. Het is gewoon niet helemaal eerlijk...

Maar goed, nu het goede nieuws. Ik heb een vast contract (mijn studie is pas een jaar geleden afgerond, ben erg trots op mezelf), Ray en ik houden nog steeds superveel van elkaar :'), ik ben flink aan het werken aan mijn pleasende karakter (je loopt super makkelijk over me heen, trust me...) en ik heb de allerliefste familie in de hele wereld om mij heen. Daarnaast hoef ik (nog) niet de medische molen in om zwanger te raken, ben ik nog geen jaren bezig (respect voor de mama's die dat hebben meegemaakt) en heb ik een goed medisch team om me heen, die me proberen verder te helpen.

Begrijp me goed, ik weet dat ik niks te klagen heb. Eigenlijk... Maar als je wat wilt is al het wachten moeilijk, frustrerend en gemeen. En het moest er even uit. 

FIJNE PASEN ALLEMAAL!

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je