{{ message.message }}
{{ button.text }}

Als je het allemaal niet meer aan kan!

Toen het niet meer ging en ik op gegeven moment tegen mijn kinderen begon te schreeuwen heb ik aan de bel getrokken!

Afbeelding blog 'Als je het allemaal niet meer aan kan!' Achtergrond blur afbeelding

Lastig is dat als je toe moet geven dat je het niet allemaal aan kan, maar wat kan je allemaal niet aan?? Tussen neus en lippen gaf ik wel eens aan dat ik de kinderen zo druk vond, dat ik baalde weer begonnen te zijn met roken, alles op mijn werk niet van een leien dakje ging en dan ook nog het huishouden wat er bij in schoot en laten we maar zwijgen over even tijd voor jezelf. Ik voelde me een mislukkeling, waarom kan ik het allemaal niet aan en anderen wel.

Begin dit jaar ging het gewoon niet meer. Heb serieus overwogen om er alleen een week tussenuit te gaan, spullen pakken en weg te gaan. Laat iedereen het maar uitzoeken, uiteraard heb ik dat niet gedaan. Ik rookte alweer een half jaartje af en toe een sigaret, maar in deze periode ben ik gewoon weer helemaal begonnen. Het werkte allemaal niet mee om uit die negatieve spiraal te komen. Ik voelde me een slappeling dat ik het niet kon vol houden, waarom kan ik niet gewoon stoppen!

Mijn werk was iets wat ik met liefde deed. Hier werk ik al 10 jaar en ik doe het met plezier. Na 2 kinderen bewust gekozen iets minder te werken en naar 24 uur gegaan, maar helaas na 2 reorganisaties bleven er nog 13,5 uur over. Dus iets erbij moeten zoeken en vanaf december al aangenomen bij het uitzendbureau, maar moest nog wachten op wanneer er een plekje vrij was.

Daarnaast ben ik een chaotische perfectionist, hele stomme combinatie natuurlijk. Maar chaotisch is de zin van, dat als ik begin met opruimen of schoonmaken ik van alles door elkaar heen doe. Zo kan ik van de wc weer naar de kamer vliegen, om vervolgens in de keuken verder te gaan. Zo ben ik wel 2x zo lang bezig en aan het eind van de dag ben ik dan nog niet klaar waardoor ik me chagrijnig voel doordat ik het niet af heb gekregen.

De kinderen voelen mij heel erg aan en testen me echt uit, op gegeven moment schreeuwde ik gewoon tegen ze, waarna ik me uiteraard heel schuldig voelde, ik voelde me een slechte moeder, waarom kon ik niet gewoon die leuke moeder zijn, dit voorbeeld wil ik niet zijn! Ik moet hulp gaan zoeken, want ik zak steeds dieper weg! Via de huisarts kwam ik terecht bij een psycholoog en toen begon mijn hulp te komen!

Snel zal ik een blog schrijven over hoe het me nu vergaat na 8 maand therapie

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je