{{ message.message }}
{{ button.text }}

Als je eenmaal moeder bent..

Perplex stond ik om de uitspraken en gedragingen van moeders. Schaamteloos aan de kont van hun baby ruiken

Afbeelding blog 'Als je eenmaal moeder bent..'

Wie doet nu zulke dingen? Wie zegt zulke dingen? Dat is toch niet normaal? Nu ik zelf moeder ben betrap ik mij erop dat ik al deze dingen die ik toen verbazingwekkend vond nu als “normaal” beschouw. Het sjouwen met een übergrote tas. Logisch. (Billendoekjes, luiers, flesjes, extra kleertjes, speentje, koekje en ergens onderin gepropt liggen mijn spullen.) Het hebben van rare (spuug of eet) vlekken op je shirt. Vrijwel dagelijkse kost. Het weten wat hydrofiele luiers zijn en dat je ze écht overal voor kan gebruiken. Een verademing. Zo zijn er nog wel honderden dingen die ik (beter) begrijp nu ik zelf moeder ben. Hoe je een maxi cosi op een kinderwagen klikt en het autostoeltje in de auto bevestigd. Wat een Maxi Cosi überhaupt is en dat er heel veel verschil is tussen de ene kinderwagen en de andere is. Zo weet ik ook dat je geen vloerbedekking in de babykamer legt ( i.v.m. met spuugongelukjes) en kastjes met kindersluitingen “veilig” maakt voor grijpgrage kinderhandjes. Al deze “logische” dingen zijn ook echt erg logisch.

Als je zwanger bent van je eerste kindje hoor je ( waarschijnlijk) allerlei ( goedbedoelde) adviezen van iedereen die maar iets te zeggen heeft over het moederschap. Je hoort ze aan. Hetzij geïnteresseerd of lichtelijk geïrriteerd. Immers heb je geen idee wat je te wachten staan. Niemand kan je echt zeggen wat het moederschap écht inhoudt. Ik kan dat ook niet. Niet in zoveel woorden. Het moederschap is verschrikkelijk mooi, maar ook vaak verschrikkelijk moeilijk. Keuzes maken en jezelf op de tweede plaatst zetten.

Als je net moeder bent geworden en je baby voor het eerst in je armen ligt, ben je moe, doodop, echt volledig uitgeput. Zo moe ben je echt nog nooit geweest. De eerste weken blijf je moe. Je slaapt te weinig en doet veel. Je leven staat op dat moment volledig in het teken van je pasgeborenen. Toch heb je energie. Energie om voor je kind te zorgen, een soort oerkracht die je door de dag sleept, die ervoor zorgt dat je niet instort, maar alles aan kan. Je voelt je gezegend, gelukkig. Zo gelukkig was je nooit. Je bent moeder!

Ik denk dat iedere moeder zich wel in een aantal ( of allemaal) van de onderstaande stellingen vinden kan.

Je weet dat je moeder bent wanneer een warme douche van 15 minuten aanvoelt als een reis naar een warm oord.

Je na de zwemles van kindlief het zwembad uitloopt met de fameuze blauwe plastic “slofjes” nog aan.

Je eindelijk dat avondje uit hebt gepland en volledige nuchter om 24:00 thuiskomt omdat je weet dat je kleine uk 6 uur later al weer fris en fruitig al je aandacht ( en energie) vragen zal.

Je niet meer kan uitslapen.

Je blij wordt als je kind heeft gepoept.

Je de liedjes van alle Disney films uit volle borst mee kan zingen woord voor woord.

Je blij bent dat al dat geluid makende speelgoed ook een UIT knop heeft.

Je blij bent dat er zoiets als oogcrème tegen wallen bestaat.

Je het met andere moeders uitgebreid hebt over je bevallig.

Je tijdens het winkelen meer ( en liever) kleren voor je kind koopt, dan voor jezelf.

Je geen 2 zinnen onafgebroken kan uitspreken.

Je meerdere malen per dag zegt “Even wachten, mama is in gesprek”.

Je elke dag wel weer je nek zowat breekt over een stuk rondslingeren speelgoed.

Je in tranen uitbarst als je iets leest of hoort over zielige kinderen.

Je denkt regelmatig “hoe kan ik ooit gezegd hebben dat ik het druk had voordat ik kinderen kreeg?”.

Je fanatiek met je kinderen mee speelt, het bouwen van een toren of het schommelen op een schommel (en het stiekem ook wel erg leuk vindt)

Je je kind als excuus/ smoes gebruikt om onder een afspraak uit te komen. ( Kind moet slapen of is niet zo lekker)

Je iemand die kritiek geeft op je kind het liefst een mep wilt verkopen.

Je je vaak schuldig voelt. (Dat je geen zin heb om mee te kleuren, puzzelen of een boekje lezen, je op te geven als hulpmoeder op school, je teveel met je werk bezig bent en dat je boos werd en je je daar naderhand rot over voelt.)

Je je elke dag weer realiseert dat je er niet aan moet denken dat je geen moeder zou zijn van zulke schatten van kinderen.

Je een berg met chocolade hagelslag op het brood van je kind strooit om je kind te verblijden met een chocolade beestje/ vormpje of poppetje dat zich ook ergens in dat pak bevindt.

Je regelmatig te maken krijgt met vragen als “Waarom”? Wat als ik dood ga? En komen er geen inbrekers bij ons?

En last but not least!, Je nu véél meer respect hebt voor je eigen moeder!

Ik was een ( sporadisch) avondje uit met mijn man. In het restaurant vroeg hij een hap van mijn gegrilde zalm. Ik sneed een stukje af en blies erop waarna ik mijn hand onder de vork hield. (Alsof ik mijn kind een hapje ging voeren.) Terwijl ik dit zo deed dacht ik “Hier klopt iets niet”. Mijn man en ik barstte gelijk in lachen uit. Tsja, je bent moeder of je bent het niet, je blijft altijd in deze rol, ook als je kinderen niet in de buurt zijn. Dat blijkt dan wel weer;)

Tags: #Breaking

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je