{{ message.message }}
{{ button.text }}

adviezen en moedergevoel, wanneer doe je het goed?

ken je het gevoel? goed bedoelde adviezen die loodrecht tegenover je eigen moedergevoel staan. wanneer doe je het goed?

Afbeelding blog 'adviezen en moedergevoel, wanneer doe je het goed?'

waarschijnlijk is dit fenomeen bij vele "kersverse" moeders bekend. De goed bedoelde adviezen vanuit je omgeving. diep van binnen weet je dat ze met de beste bedoelingen gegeven worden, maar wat als ze loodrecht tegen over je gevoel staan? wanneer doe je het goed?

 

Opeens is het moment daar, je bent dan na lang wachten eindelijk moeder. In de eerste periode komt er veel op je af.  er heeft zich een klein mensje toegevoegd in je leven die nu ook een deel uit maakt van je gezin. je wereld staat op zijn kop. de kraamdrukte begint, hoe fijn het ook kan zijn een kraamhulp in huis, er is gevoelsmatig geen ruimte meer voor "ons" als gezinnetje de kraamhulp werkt netjes het lijstje af van belangrijke benoem waardigheden voor de eerste periode. je knikt netjes ja maar ondertussen gaat de helft van de informatie aan je voorbij

naast de adviezen van je kraamhulp komt ook de kraamvisite & familie met de nodige adviezen, en dat terwijl je eigenlijk nog niet eens gewend bent aan het idee dat je net een klein mensje op de wereld gezet hebt, en je leventje zoals je hem kende nooit meer terug zal komen. met een beetje pech zijn ook net de kraamtranen toegeslagen en martel je nog met "borst" voedingen en schreeuwt je kleine dag en nacht moord en brand.

 herkenbaar?

hoe ga je hier mee om? de onzekerheid heeft vooral in de eerste periode toegeslagen, het kleine stemmetje in je hoofd die blijft zeggen:  tsjah ze zullen het wel weten, ik ben nog een leek op dit gebied, het is immers ons eerste kindje, en het huilt alleen maar dus dan zal ik wel iets verkeerd doen?

veel adviezen heb ik voor lief genomen en vriendelijk bedankt, terwijl andere adviezen me echt om het hart sloegen en ik er erg onzeker van werd. zo onzeker dat ik er slapeloze nachten aan over hielt, ( naast de kleine die om de 1,5 uur wakker was natuurlijk)

Ook de relatie tussen schoonouders en ouders zijn veranderd, het heeft ons dichter bij elkaar gebracht maar tegelijk tijd is iedereen verlieft op je kleine en willen ze niets liever dan hem of haar vasthouden en vertroetelen, en goed bedoeld jou de zorg uit handen nemen.

Terwijl dit in grote waarschijnlijkheid alleen maar onnodig stress gegeven heeft. ik wou als kersverse moeder natuurlijk niets anders dan alles zo ver mogelijk zelf doen. waardoor je ook vaak waarneemt dat de goedbedoelde hulp niet uitgevoerd wordt zoals jij dit graag zou zien en dit tot irritaties lijdt, wat het allemaal nog lastiger maakt.

Een uitspraak en zeker de waarheid in mijn geval: tijd zal het leren, de onzekere momenten over de basale dingen nemen af, je leert je kleintje kennen en ziet daardoor ook makkelijk wat ze nodig heeft. Het huilen is afgenomen waardoor er plaats is voor fijne samen en eerste keer momenten, zoals de eerste keer zwemmen in het zwembad, de eerste glimlach, en de eerste keer omrollen in de box.

Ik laat advies beter van me afglijden, & heb tegelijkertijd geleerd aan te geven wanneer ik me ergens absoluut niet in kan vinden en als onprettig ervaar.

Tegelijkertijd leer je loslaten, want opvoeden is nou eenmaal geen 1 mans spel. ook leer je beter naar je eigen gevoel luisteren, en dit voorop te stellen en uit de welbedoelde adviezen dingen te halen waar je denkt wat aan te hebben. en tsjah proberen kan nooit kwaad.

Een vriendin van me zegt altijd : niemand heeft gezegd dat het makkelijk zou zijn. een "mooi" gezegde, want de eerste stappen van het ouderschap zijn nu pas gezet.

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je