{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ademhalen ademhalen 41

​ik de deurbel weer, ‘ja, ja. İk kom al’. İk doe de deur open en mijn mond staat open van verbazing.

Afbeelding blog 'Ademhalen ademhalen 41' Achtergrond blur afbeelding

Mijn mond staat open en knijp in m'n arm. İk weet niet wat ik moet doen. Dit kan niet, hoe onbeschoft kan een mens zijn. Zomaar opnieuw verschijnen alsof er niks is gebeurd. Waarom is Thomas toch niet hier. Hij had zeker een goeie raad. Als ik nog steeds niks zeg begint ze te praten 'Hoi Eva, ik hoorde dat je ziek bent. İk maakte me echt zorgen om je en wilde graag zien hoe het met je gaat.' ik kan nog steeds niks zeggen. İk weet niet hoe ik moet reageren, boos? Of juist doen alsof er niks aan de hand is, een masker opzetten en de gelukkige spelen of juist de ongelukkige? İs dit wat ik wil doen alsof ik gewonnen heb? ‘Eva ik weet dat je nog boos op me bent maar begrijp me alsjeblieft, het leek alsof je me in de steek heb gelaten. Je was na Thomas steeds minder met mij. Toe Eva, laat me binnen komen en als volwassen mensen uitpraten.’ ik twijfel en nog steeds kan ik niks zeggen als ik haar laat gaan kan ik later spijt krijgen. Misschien moet ik haar binnen laten om eindelijk duidelijkheid te hebben. Waar ik het meest recht op heb. Maar toch zegt een gevoel in me dat ik het niet moet doen, niet nu en zeker niet in mijn huis. ‘Wendy als je zo om me geeft had je een antwoord gegeven op mijn sms'jes of telefoons. Je hebt beide niet gedaan, het is klaar.’ voordat ik haar het ruimte geef doe ik de deur met een klap dicht. Mijn hart begint weer als een gek te kloppen. İk ben bang dat ik weer duizelig zal worden en zak op de grond. Heel zachtjes begin ik te huilen. Dit keer is het niet om Wendy maar om alles hoe het zo ver is kunnen gaan. Wendy en ik kennen elkaar al sinds we naar de basisschool gingen. Ze is een van de weinige personen in m'n leven die mijn moeder heel goed gekend heeft. Wat ik allemaal bijna allemaal meegemaakt heb. Toch probeer ik op te staan veeg de tranen weg en spreek mezelf streng toe dat ik sterk moet blijven, ik ga binnenkort werken en dan ga ik op mijn eigen voeten staan. Dan ben ik van alles af.

Na 2 uur is Thomas nog steeds niet thuis. İk begin zelfs te denken dat hij expres zijn telefoon niet meegenomen heeft. İk ga naar boven om te kijken of hij gebeld is door zijn moeder. Misschien denkt hij wel dat hij zijn mobiel kwijt is. Dat klinkt natuurlijk heel gek want dan zou hij als eerst mij bellen om te vragen of ik thuis wil kijken. Als ik boven ben zie ik zijn telefoon lichtje branden, dat betekent dat hij een melding heeft. Nieuwsgierig kijk ik gelijk wat het is, een WhatsApp. İk zit nu op de rand van de bed en twijfel of ik het wel moet lezen. Straks gaat het over werk en natuurlijk merkt Thomas dat ik het gelezen heb en dan heb ik weer die gezeur over zijn privé leven die hij alleen mag hebben, maar ik niet. Na drie keer diep ademhalen haal ik toch de lef om het te openen, ik ben zijn vriendin hij kijkt ook naar mijn tel als hij zich verveeld. İk zie een nummer staan die niet opgeslagen is maar wel een foto van een vrouw, ik vergroot de foto en zie Wendy. İk voel me misselijk hoe durft ze hem weer te benaderen, nog steeds na alles wat ik gezegd heb. Nadat ik rustiger ben geworden open ik de bericht maar er staat iets dat ik nooit verwacht had. İk heb het misschien wel 100 keer gelezen, 

je hebt haar niet de waarheid verteld. Ze weet van niks he? Je bent een bedrieger Thomas. Maar dit keer trap ik er niet in, ze heeft recht op een antwoord en als jij dat niet geeft dan doe ik dat wel. İk wil gelukkig zijn met jou alleen met jou”

Waar heeft ze het over. Mijn handen trillen en weer opnieuw lees ik de bericht. Na een half uur weet ik uit mijn hoofd wat er staat. İk moet snel iets doen, dit loopt uit de hand. Er word steeds achter mijn rug gespeeld, wilt zij graag Thomas nou dan krijgt ze die. İk wis eerst de bericht van Wendy en loop naar beneden pak mijn eigen telefoon. İk loop naar beneden en merk dat ik best rustig ben, ik voel me lichter alles wat er met Thomas is gebeurd is niet mijn schuld geweest maar van hem, hij had een soort van dubbele leven. 

🐞  Heb je een suggestie, of werkt er iets niet? Laat het ons weten! Probleem Melden
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
Login

Account aanmaken