{{ message.message }}
{{ button.text }}

2 zoons en een vader, 3 plagen voor mama ;)

Hier is een start van een blog, een moeder met 3 plagen; een bijna 5 jarige tweeling en een man die vrachtwagenchauffeur is.

Afbeelding blog '2 zoons en een vader, 3 plagen voor mama ;)'

Hier is een start van een blog, een moeder met 3 plagen; een bijna 5 jarige tweeling en een man die vrachtwagenchauffeur is.

Zelf werk ik 4 middagen op een BSO ( buitenschoolse opvang) en worden onze jongens opgevangen door Oma en Opa.

Zwanger worden ging niet vanzelf, het heeft heel wat onderzoeken en hormonen en huilbuien gekost maar na 2 jaar aanmodderen ging onze grootste wens in vervulling en bleek ik zwanger:) dat extra streepje op de test en wat er dan door je heen gaat..... onvoorstelbaar en niet te vertalen met woorden. Na een week hadden we de 1e afspraak bij de gynaecoloog voor een controle echo of ik echt wel zwanger was, nou toen kwam de schrik, Meneer, Mevrouw u weet toch wel dat het er twee zijn?

EUHHHHH nu wel, na de eerste schrik (duurde maar een paar tellen) overheerst blijdschap en mogen we de aanstaande opa's en oma's laten schrikken.

Na een superzwangerschap met een paar bekende kwaaltjes X 2, en zwangerschapssuiker, ben ik met 4,5 kg meer met 38 weken bevallen op 21 januari 2008 van een gezonde tweeling: Teun Cornelis om 18;28 met 3100 gr en Gijs om 18;32 met 2890 gr. De volgende ochtend mochten we naar huis en daar begint het.

In ons dorp zijn meerdere tweelingen geboren ook rond dezelfde tijd, maar je bent en blijft een bezienswaardigheid, als we kijkgeld hadden gevraagd voor iedereen die wou kijken was ik nu rijk geweest denk ik.

Na 5 maanden ben ik een baan gaan zoeken, financieel gezien was dit echt nodig want al die luiers en voeding kost toch een heleboel en het salaris van een nationaal chauffeur is niet veel ondanks de lange werkdagen en -weken. Zo ben ik dus terecht gekomen op de BSO hier werk ik 4 jaar later nog steeds.

Na 4 jaar is de verzorging van de jongens makkelijker geworden maar de opvoeding.... vind ik toch heel moeilijk. zeker omdat mijn moeder die oppast, toch heel veel strenger is, van de oude stempel zeg maar, en wij vinden het fijn de jongens toch ook een eigen mening te laten vormen en vaak is het daar: omdat ik het zeg!

Het zijn hele lieve mensen en de jongens zijn dol op ze en wij ook, maar toch steekt het dat zij voor onze jongens zorgen en ik moet werken en dan ook nog dat ze andere ideeën erop na houden over hoe het er in huis uit moet zien (supernetjes bij hun tot lekker rommelig bij ons) en het feit dat er geen tot weinig ruimte tot overleg is voor de kinderen, terwijl wij dat wel proberen (tot in het redelijke natuurlijk, ik ga geen discussies voeren met een 4 jarige maar wil wel dat ze begrijpen wat we bedoelen en ik wil ook weten wat er in hun omgaat). en wij (vooral ik als hun dochter) hier commentaar op krijgen dat we te soepel zijn en echt strenger moeten zijn voor ze.

Zijn er mensen met dezelfde ervaringen en zijn er andere ideeën hierop? Ik hoor ze graag. Momenteel ben ik aan het solliciteren voor werk wat het grootste gedeelte onder schooltijd is, Nu werk ik mijn 16 contract uren verdeeld over 4 middagen omdat het niet anders mogelijk is bij mijn werkgever vanwege het hele gedoe over kinderopvangtoeslag en bezuinigingen enzo of ik moet vrijwillig mijn uren inleveren (en dus ook salaris)

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je