{{ message.message }}
{{ button.text }}

14 jaar van mijn leven

Mijn leven voor het zwanger zijn is heel 'normaal' geweest. Ik schrijf het tussen aanhalingstekens omdat er in ieder gezin wel iets speelt

Afbeelding blog '14 jaar van mijn leven' Achtergrond blur afbeelding

Ik heb inmiddels bijna 14 jaar een relatie met mijn huidige partner. Dit is voor mij de 1e echt serieuze relatie. Ik ben pas 28 jaar dus ik ken hem langer dan dat ik alleen was. Hij is ook mijn 'eerste' (en enige) keer geweest. En daar begint het al. Hij was al eerder klaar voor seks dan mij en had op die leeftijd alle geduld. En de relatie voelde gelijk al goed. Zeker omdat hij in alles respect voor me had.

Na een half jaar deden we het voor de 1e keer en je raad het nooit. Condoom gescheurd. Ik voelde me met de week steeds meer licht in mijn hoofd en mijn lichaam voelde anders aan. Ook was ik op jonge leeftijd ongesteld geworden en had inmiddels een heel vast menstruatie patroon. Ik wist altijd wanneer ik ongesteld was. Zelfs toen ik pas een week overtijd was voelde ik de bui al hangen en ben gelijk heel eerlijk met mijn moeder gaan praten en we hadden besloten om het nog niet aan mijn vader te vertellen maar samen naar de dokter te gaan. En die bevestigde waar we al bang voor waren. ik was zwanger.

Ook 's avonds eerst met mijn vader gepraat. En diezelfde avond nog naar zijn(van mijn vriend) moeder geweest en met zijn vijven gepraat(van mijn vriend is overleden toen hij jong was). Wat een rare tijd is dat geweest. 'Ik' had besloten om een abortus te laten plegen. Mijn vriend had mij belooft mij te steunen in alles wat ik zou besluiten want hij was bij mij omdat hij van mij hield.

Nou ja. Ik was net 15 jaar en zwanger, zat toen in de 2e klas van de middelbare school. Ik had de logica dat ik niet normaal naar school kon als ik de zwangerschap zou uitdragen. Dus de abortus had ik doorgezet. Ik heb er nog tot op de dag van vandaag geen spijt van gehad. Wel denk ik soms van, goh het zou nou al 12 jaar zijn en misschien wel naar de middelbare school gaan.Ondanks dat dit een hele moeilijke periode was. Hebben mijn vriend en ik dit overleeft.

In de 7 jaren daarna hebben we nog wel wat tegenslagen gehad. Zo is hij 1x vreemd gegaan wat hij mij eerlijk had verteld omdat hij er spijt van had. En mijn ouders zijn in die periode gescheiden en daar heb ik heel veel steun aan hem gehad. In januari 2006 is hij bij Defensie gaan werken. Maar vanaf eind 2007(kregen in 2000 verkering) ging alles ineens heel snel. We gingen in december 2007 samen wonen, in augustus 2008 vroeg hij mij of ik een geregistreerd partnerschap met hem zou willen aangaan (geldt hetzelfde als een huwelijk) omdat hij militair is en vanaf november 2008 ieder moment (op 32 uurs bestek) op uitzending kon gaan, en dan was alles juridisch geregeld mocht hem iets overkomen. Op 20-10-2008 is het geregistreerd partnerschap officieel met getuigen getekend.

Op 3 april 2009 ging hij officieel op zijn knieën en vroeg mij zijn vrouw te worden. Die heb ik met een volmondig JA beantwoord en sinds 20-10-2010 zijn wij officieel man en vrouw. Op 30 maart 2011 hebben wij de sleutel van ons eerste koophuis in ontvangst genomen. Op 8 januari 2013 hebben we samen besloten om zwanger te worden en het 'onregelmatige' leven achter ons te laten. Ik noem het maar zo want we waren ieder weekend wel bij vrienden en dan bleven we daar slapen. Op 6 juli 2013 heb ik een zwangerschapstest gedaan en bleek in verwachting te zijn (na een half jaar en laatste cyclus een ovulatietest te hebben gebruikt).

In een andere blog ga ik verder over mijn zwangerschap en mijn prachtige dochter.

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je