Zwangerschapsverlof sucks!

Door: LindaS83 22 reacties

Zwangerschapsverlof sucks!

Allemaal leuk en aardig dat zwangerschapsverlof, maar ik denk dat ik moet concluderen dat ik er gewoon niet goed in ben...

Nog in plastic verpakte bladen, speciaal bewaard want ik zou immers tijdens mijn verlof zeeën van tijd hebben, maar: ik heb geen zin om ze te lezen. Het lijstje met prepare-for-baby-klussen is bewust niet zo lang meer, zodat ik nu écht kan relaxen, maar: ik verveel me eigenlijk best wel... Aan de andere kant, áls ik dan wat klusjes doe word ik het slachtoffer van mijn eigen gedrevenheid. De badkamer schoonmaken eerder deze week eindigde met mijzelf in tranen in een soort van spagaat op de badkamervloer: het was stom dat ik dacht dat dat nog ging lukken, het was levensgevaarlijk en mijn bekken werden er ook echt niet beter van dus dat kon je geen succes noemen. Nog zacht uitgedrukt. 

Ik wil wel van alles, maar tegelijkertijd ben ik er ook gewoon té zwanger voor (nu 37+1) en gaat het lichamelijk natuurlijk ook niet optimaal. Mijn bekken doet enorm pijn, de rughernia maakt me chagrijnig, ik voel me log en zwaar en denk continu aan chocola en wil alleen maar op de bank of in bed liggen... vervolgens voel ik me als een schildpad die op zijn rug ligt als ik probeer op te staan..! 

Tuurlijk is een rondje Netflix met mijn voeten omhoog heerlijk op zijn tijd, maar ik wil eigenlijk veel liever elke dag een stevige wandeling maken zonder dat ik elke 6 stappen harde buiken heb. Ik wil blijven zwemmen zonder dat ik dan de - irreële - angst ervaar dat mijn vliezen en plein public zullen gaan breken in het bad. Ik wil gewoon op de fiets kunnen stappen zonder de pijnlijke druk in mijn bekken te voelen en na 10 keer trappen bekaf te zijn, zodat ik even lekker kan winkelen zonder me steeds druk te hoeven maken over waar ik naar het toilet zou kunnen. 

Het gevolg is dat ik eigenlijk steeds net niks doe. Ja, ik draai nog weleens een was en ik kook (soms) en ik bereid (mentaal) de komst van mijn kind voor. Tuurlijk kom ik nog wel in de supermarkt. Dat is bijna hét uitje zelfs! Ik heb een geweldige man die er altijd voor me is om me dingen uit handen te nemen die mij fysiek niet meer lukken en hij is er ook om me een hart onder de riem te steken. 

Ik mag en wil dus ook eigenlijk helemaal niet klagen, dit zijn immers typische 1e wereld problemen, niet? Er zijn ergere dingen! Maar stiekem had ik me deze tijd toch wat anders voorgesteld. Misschien komt het omdat ik me eigenlijk maar op 1 ding écht ontzettend verheug en dat is eindelijk mijn kindje vasthouden. Ja, die laatste loodjes wegen echt het zwaarst...

LindaS83

LindaS83

Ik ben Linda, 33 jaar, bijna 4 jaar samen met Reinier en niet lang nadat we vorig jaar in ons 'grote-mensen-huis' trokken werd ik zwanger. Onze kleine 'Ninja' wordt binnen een paar weken verwacht!

Plaats een reactie

Schrijf mij in voor de nieuwsbrief
22 Reacties

Reacties

  1. nijn81 nijn81

    1

    Ah jij bent duidelijk geen stilzitter. Maar je wordt nu door je lichaam gedwongen.... Hoe meer je iets niet mag/kunt, hoe meer zin je er in krijgt....! Das klote. Maar gelukkig maar tijdelijk. Gewoon accepteren dat je nu even niet anders kunt, meer kun je helaas niet doen....

  2. Esther Esther

    2

    Wat fijn te lezen zo'n herkenbaar verhaal! Ik ben gelukkig niet de enige met dit gevoel en alle ongemakken. Toevallig ook nog eens 37 weken zwanger!

    • LindaS83 LindaS83 Auteur

      3

      Dank voor je reactie Esther, ik kon me ook al niet voorstellen dat ik de enige was ;) We zijn niet ondankbaar of negatief. We zijn gewoon mensen!

  3. LindaS83 LindaS83 Auteur

    4

    Haha, nee, deze ADHD'er is idd geen stilzitter! Al maanden gedwongen een pas langzamer vanwege de bekkenklachten en zag enorm uit naar mijn verlof, soms valt het me echter wel wat tegen idd. Maar gelukkig is niet elke dag slecht hoor. Gister weer genoten van series bingen en 's avonds lekker een hapje gegeten buiten de deur. Dat was toch echt een prima dagje!

  4. S S

    5

    Haha herkenbaar. Die badkamer te zwaar en ook dat je voor winkelen eigenlijk geen energie hebt. En vooral niet voor een peuter met af en toe driftbuien ;) ik heb wel gemerkt dat het de week Erna (week 38 39) weer heel goed ging. Lijstje af energie terug en tijd om met vriendinnen te lunchen en af te spreken. Dus geniet er nog even van :) (zelf 39 weken en 2 dagen zwanger)

  5. Irene van Echtelt Irene van Echtelt

    6

    Hmmm geen rust "in je kont"... Ik herken het heel erg, ik had alleen geluk dat ik nog wel alles kon t/m de dag van bevalling. Probeer er toch echt van te genieten en je rust te nemen. Er komt zo'n mooie periode aan, maar ook je verlof is iets waar je van "moet" genieten. Gun dit jezelf!

  6. Daan Daan

    7

    Heel herkenbaar! Beide keren tot 36 weken gewerkt en bij de eerste tekenen van verlof een hoge bloeddruk en dus bankrust. Wat een verschrikking was dat zeg! Medicatie waar ik mega sloom van werd en nesteldrang tot en met. Afschuwelijk dat verlof! ???? Heb de kinderen er beide keren uit zitten kijken! Succes! Achteraf valt het allemaal wel mee. En als je straks geen moment rust meer hebt denk je nog terug aan die momenten dat je gedwongen rust had in je verlof...

  7. Sjanne Sjanne

    8

    Succes met de laatste loodjes!

  8. Rosalinde Rosalinde

    9

    Ik heb dan weer weinig last van nesteldrang. En ook flink pijn overal, dus echt ff lekker aanpakken zit er niet bij. Ik heb dan 2 dagen in de week ook.nog twee drukke spookjes en ben dan daar weer twee dagen van aan het bijkomen en dan is t weer weekend... probeer wel.nog een rondje te lopen en .iedere dag in ieder geval een klus aan te pakken. Maar ik had ook nog best willen werken hoor. Die gezelligheid mis ik vooral tijdens mij verlof. .. succes met de laatste loodjes ????

    • LindaS83 LindaS83 Auteur

      10

      Met 1 of meer kleintjes in huis lijkt het me ook erg pittig! Helemaal als je dus - wat ik dus echt moet leren... - graag eens wilt toegeven aan je vermoeidheid. Maar ik mis mijn werk op dit moment niet, in alle eerlijkheid. Ik wil gewoon vooral mijn baby (en mijn fitheid terug)!

  9. Tessa Tessa

    11

    Tja. Ik begrijp het gevoel! Ik ben een zeer actief persoon en vond m'n opleiding naast m'n fulltime baan gewoon heerlijk om te doen! Helaas al 5 weken voor het écht zwanger worden door een ICSI behandeling lichamelijk en geestelijk geveld. Ik kan niets en niets aan. Nu, na 5 maanden ben ik het eindelijk een beetje aan het accepteren. Ik verveel me wel eens en maak dan plannen, maar voordat ik klaar ben met bedenken wat ik allemaal zou willen doen, stort ik weer in en doe ik weer een slaapje. Ik begrijp het gevoel dus zeker en bedenk dan dat er vrouwen zijn die het nog veel erger hebben dan jezelf. Dat helpt mij ook elke dag. Beetje cru misschien maar wel waar. Succes met de laatste loodjes!

  10. Esther Esther

    12

    O zo herkenbaar. Moet er wel om lachen. Had het zelf kunnen schrijven. Ik nu 39+2 zwanger en kan ook vrij weinig meer maar zou nog wel graag wat willen doen. En de tijdschriften in plastic liggen hier ook nog ????

  11. Daphne Daphne

    13

    Echt geweldig. Die schildpad hilarisch, minder de bekkenklachten die ik helaas ook zelf maf ervaren. Het uitkijken naar de kleine die eraan zit te komen. Maar ook hier 6 weken verlof genoeg plannen dacht ik en we wachten af....40+2. Ach we zien het maar als een wonder en een geluk dat we langer van de buik mogen genieten.

  12. priscilla priscilla

    14

    Herkenning!! Ik was 41 weken zwanger en de dag voor dat mijn zoon geboren is heb ik nog met mijn olifantenbuik, ik was echt gigantisch.. op mijn knieen het onkruid tussen de tuinbestrating gehaald.. Bij mijn dochter moest ik noodgedwongen met 36 weken mijn "rust" pakken..erg moeilijk heb dit dus ook niet zo gedaan zoals mijn arts dat wou zien..

  13. Amber Amber

    15

    Wees gewoon blij. Ik heb geen verlof want ik moet gewoon naar school tot de baby komt en een eindonderzoek doen. Ook nog 2 kinderen rondlopen. Dus ik kan het mij echt niet voorstellen en vind het erg verwend overkomen.

    • LindaS83 LindaS83 Auteur

      16

      Tessa, je hebt helemaal gelijk, en daarom schrijf ik ook dat ik eigenlijk niet mag klagen, er zijn absoluut heel veel ergere dingen! Dat geldt dan ook direct voor Amber, want je hoeft het echt allemaal niet zo serieus te nemen, korreltje zout erbij kan prima ;) Denk dat het verder genoeg zegt dat veel andere vrouwen zich wel in mijn verhaal herkennen. Dat maakt ons geen verwende nesten, maar gewoon mensen. Bedankt voor jullie reacties!

      • Alet Smit Alet Smit

        17

        Ik vind het niet verwent hoor. We zijn gewoon gewend om onze handen vol te hebben met werk, huishouden etc. Nu opeens niks doen is heel erg wennen. We zouden er meer van moeten genoeten, want achteraf baal je ervan dat je het niet meer hebt gedaan. Dat iemand naar school gaat en ze daar de lessen niet stil kunnen zetten omdat ze zwanger is, is jammer voor haar. Wij hebben recht om 4-6 weken vooraf verlof te hebben en onze rust te pakken. Nogmaals het woord verwend klopt hier helemaal niet.

        • Amber Amber

          18

          Lessen stilzetten? Uhm... Daar gaat het niet om, het is toevallig mijn voorbeeld. Ik vind dit gewoon klagen om niets en ook dat mag gezegd worden toch? Maar mijn beeld zal gekleurd zijn omdat ik een heel vervelende zwangerschap heb gehad dit keer en ook dit einde als zwaar ervaar en heel wat over zou hebben voor wat verlof. Ieder zijn gevoel bij een artikel.

  14. Alet Smit Alet Smit

    19

    Bij mijn laatste zwangerschap dacht ik dat ik de 6! (Want met nog een kleine erbij vond ik dat dit keer nodig) laatste weken heerlijk kon gaan genieten. Ik had voor de eerste dag de kapper al geplant en wilde nog een pedicure en langs de schoonheidsspecialist. Helaas verliep alles anders. Omdat ik de eerste dag van mijn verlof ziek werd genoot ik absoluut niet van de kapper. Daarna ging het slecht met mijn schoonvader en hij is diezelfde week nog overleden. Daarna de crematie waarmee we het druk hadden en daarna 2 weken vakantie. In de vakantie nog veel gefietst en gedaan. Toen we op een zondag thuis kwamen had ik nog 2 weken en ik zat er tegen op. Moest ik nu gaan wachten totdat ze zou komen? De eerste dag waren we nog met z'n allen thuis. De dag erna zou mijn vriend gaan werken maar toen is ze geboren... gelukkig heb ik dus niet hoeven wachten.

    • LindaS83 LindaS83 Auteur

      20

      Dank ook voor jouw reactie Alet, klinkt als heel pittig die laatste loodjes van jou... :( Iedereen heeft zo haar eigen ervaring, die van Amber is voor haar blijkbaar ook erg zwaar. Mijn zwangerschap ging ook niet over rozen. Daarom zag ik juist ook enorm uit naar dit verlof en vind ik het jammer dat het niet altijd kan zijn wat ik ervan verwacht had. Ieder haar verhaal, ieder haar mening en ieder haar keuzes. Daar hebben we allemaal gewoon recht op, toch? En ik vind het leuk om - met hier en daar een knipoog en een grap - dingen op te schrijven in een blog. Dat helpt mij ontzettend om alles te relativeren! :D

  15. Hiljeh Hiljeh

    21

    Dames. Voor iedereen is elke zwangerschap anders. Je hebt allemaal recht op je eigen gevoelens. Hoe moeilijk of makkelijk je zwangerschap en of bevalling ook is. Het is een spannende tijd vol onzekerheden en dan "moet" je genieten van je verlof. Deed ik ook niet. Genieten doe je als je kleine is geboren en je weet dat alles goed is. Heel veel suc6 met de laatste loodjes. Ze zijn echt waar! het zwaarst. Ik wens jullie heel veel geluk en gezondheid met het kroost.

  16. Maaike Maaike

    22

    Heel herkenbaar met 38 weken stond ik nog op de lader te verfen met allemaal pijntjes. 38+2 ben ik plots ingeleid de verf zat nog op mijn handen en in het haar... Ik had achteraf veel eerder naar mijn lichaam en mijn kindje moeten luisteren... Nu is hij 9 weken en doet het super. Maar mocht het ooit weer zover zijn doe ik wel rustigere aan de zwangerschapsverlof is er niet voor niks ook al heb je verschrikkelijk nesteldrang... maar aan toegeven is moeilijk...

Top 3 Blogs

Dit dacht ik echt tijdens mijn bevalling

Je denkt echt van alles tijdens je beval... >

Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond een foto op internet. Een vrouw ... >

Een kind neem je niet, die krijg je

Een brief aan het meisje dat voor me sto... >

Advies: ook leuk om te lezen

Laatste Winacties Alle Winacties

Win: 8x cadeaubon voor leukste Vaderdagcadeau's

Maak Vaderdag onvergetelijk Ben je (voor de kids, want zo werkt het toch.. hihi!) op zoek naar een origineel ... >

Win: voucher t.w.v. €100,- van Perry sport

Fit de zomer in! Perry wil graag iedereen motiveren en helpen om te (blijven) bewegen. Maarrr... hoe doe je d... >