Zwangerschapsverlof sucks!

Door: LindaS83 7 reacties

Zwangerschapsverlof sucks!

Allemaal leuk en aardig dat zwangerschapsverlof, maar ik denk dat ik moet concluderen dat ik er gewoon niet goed in ben...

Nog in plastic verpakte bladen, speciaal bewaard want ik zou immers tijdens mijn verlof zeeën van tijd hebben, maar: ik heb geen zin om ze te lezen. Het lijstje met prepare-for-baby-klussen is bewust niet zo lang meer, zodat ik nu écht kan relaxen, maar: ik verveel me eigenlijk best wel... Aan de andere kant, áls ik dan wat klusjes doe word ik het slachtoffer van mijn eigen gedrevenheid. De badkamer schoonmaken eerder deze week eindigde met mijzelf in tranen in een soort van spagaat op de badkamervloer: het was stom dat ik dacht dat dat nog ging lukken, het was levensgevaarlijk en mijn bekken werden er ook echt niet beter van dus dat kon je geen succes noemen. Nog zacht uitgedrukt. 

Ik wil wel van alles, maar tegelijkertijd ben ik er ook gewoon té zwanger voor (nu 37+1) en gaat het lichamelijk natuurlijk ook niet optimaal. Mijn bekken doet enorm pijn, de rughernia maakt me chagrijnig, ik voel me log en zwaar en denk continu aan chocola en wil alleen maar op de bank of in bed liggen... vervolgens voel ik me als een schildpad die op zijn rug ligt als ik probeer op te staan..! 

Tuurlijk is een rondje Netflix met mijn voeten omhoog heerlijk op zijn tijd, maar ik wil eigenlijk veel liever elke dag een stevige wandeling maken zonder dat ik elke 6 stappen harde buiken heb. Ik wil blijven zwemmen zonder dat ik dan de - irreële - angst ervaar dat mijn vliezen en plein public zullen gaan breken in het bad. Ik wil gewoon op de fiets kunnen stappen zonder de pijnlijke druk in mijn bekken te voelen en na 10 keer trappen bekaf te zijn, zodat ik even lekker kan winkelen zonder me steeds druk te hoeven maken over waar ik naar het toilet zou kunnen. 

Het gevolg is dat ik eigenlijk steeds net niks doe. Ja, ik draai nog weleens een was en ik kook (soms) en ik bereid (mentaal) de komst van mijn kind voor. Tuurlijk kom ik nog wel in de supermarkt. Dat is bijna hét uitje zelfs! Ik heb een geweldige man die er altijd voor me is om me dingen uit handen te nemen die mij fysiek niet meer lukken en hij is er ook om me een hart onder de riem te steken. 

Ik mag en wil dus ook eigenlijk helemaal niet klagen, dit zijn immers typische 1e wereld problemen, niet? Er zijn ergere dingen! Maar stiekem had ik me deze tijd toch wat anders voorgesteld. Misschien komt het omdat ik me eigenlijk maar op 1 ding écht ontzettend verheug en dat is eindelijk mijn kindje vasthouden. Ja, die laatste loodjes wegen echt het zwaarst...

LindaS83

LindaS83

Ik ben Linda, 33 jaar, bijna 4 jaar samen met Reinier en niet lang nadat we vorig jaar in ons 'grote-mensen-huis' trokken werd ik zwanger. Onze kleine 'Ninja' wordt binnen een paar weken verwacht!

Plaats een reactie

Schrijf mij in voor de nieuwsbrief
7 Reacties

Reacties

  1. nijn81 nijn81

    1

    Ah jij bent duidelijk geen stilzitter. Maar je wordt nu door je lichaam gedwongen.... Hoe meer je iets niet mag/kunt, hoe meer zin je er in krijgt....! Das klote. Maar gelukkig maar tijdelijk. Gewoon accepteren dat je nu even niet anders kunt, meer kun je helaas niet doen....

  2. Esther Esther

    2

    Wat fijn te lezen zo'n herkenbaar verhaal! Ik ben gelukkig niet de enige met dit gevoel en alle ongemakken. Toevallig ook nog eens 37 weken zwanger!

    • LindaS83 LindaS83 Auteur

      3

      Dank voor je reactie Esther, ik kon me ook al niet voorstellen dat ik de enige was ;) We zijn niet ondankbaar of negatief. We zijn gewoon mensen!

  3. LindaS83 LindaS83 Auteur

    4

    Haha, nee, deze ADHD'er is idd geen stilzitter! Al maanden gedwongen een pas langzamer vanwege de bekkenklachten en zag enorm uit naar mijn verlof, soms valt het me echter wel wat tegen idd. Maar gelukkig is niet elke dag slecht hoor. Gister weer genoten van series bingen en 's avonds lekker een hapje gegeten buiten de deur. Dat was toch echt een prima dagje!

  4. S S

    5

    Haha herkenbaar. Die badkamer te zwaar en ook dat je voor winkelen eigenlijk geen energie hebt. En vooral niet voor een peuter met af en toe driftbuien ;) ik heb wel gemerkt dat het de week Erna (week 38 39) weer heel goed ging. Lijstje af energie terug en tijd om met vriendinnen te lunchen en af te spreken. Dus geniet er nog even van :) (zelf 39 weken en 2 dagen zwanger)

  5. Irene van Echtelt Irene van Echtelt

    6

    Hmmm geen rust "in je kont"... Ik herken het heel erg, ik had alleen geluk dat ik nog wel alles kon t/m de dag van bevalling. Probeer er toch echt van te genieten en je rust te nemen. Er komt zo'n mooie periode aan, maar ook je verlof is iets waar je van "moet" genieten. Gun dit jezelf!

  6. Daan Daan

    7

    Heel herkenbaar! Beide keren tot 36 weken gewerkt en bij de eerste tekenen van verlof een hoge bloeddruk en dus bankrust. Wat een verschrikking was dat zeg! Medicatie waar ik mega sloom van werd en nesteldrang tot en met. Afschuwelijk dat verlof! ???? Heb de kinderen er beide keren uit zitten kijken! Succes! Achteraf valt het allemaal wel mee. En als je straks geen moment rust meer hebt denk je nog terug aan die momenten dat je gedwongen rust had in je verlof...

Top 3 Blogs

Wat ik niet wist over bevallen

Nu Jaé-Lynn 7 maanden is, lijkt het eeu... >

Hoe mijn man hoorde dat hij vader werd

Hoe ik mijn man tijden een fotoshoot ver... >

we willen waarschijnlijk allebei snel naar huis..

Vrijdagmiddag bijna half zes, we willen ... >

Advies: ook leuk om te lezen

Laatste Winacties Alle Winacties

WIN: cadeaupakket voor je kind

Wil jij een door de redactie van Mamaplaats samengesteld cadeaupakket voor je kindje winnen? Dit is je kans! ... >