Laatste week paaz #5

Door: Sandrabart 1 reacties

Laatste week paaz #5

Daar lig ik dan, in een lege kamer, een leeg prikbord en een lege kast. En ik? Ik voel me net zo leeg.

vanmorgen om 8 uur word mijn bloed geprikt.  "Zo mevrouw we gaan u prikken en u krijgt de uitslag eind van de middag van de psychiater" "oke bedankt" zeg ik terwijl ik mijn arm strek en een vuist maak. 

Zoooooooo mijn laatste volle dag op de paaz. Ik werp een blik op mijn week overzicht, hierin heb ik bezoekers, afspraken bij psychiater of psycholoog of andere belangrijke dingen staan. Die ik zeker weten niet mag vergeten. Ik zie alleen bij vrijdag ONTSLAG staan en kijk dan snel naar vandaag. Consultatiebureau? Consultatiebureau! 10:00 uur. Hoe kan ik het vergeten. Stom stom stom. Ik haat het dat ik zo veel vergeet. Nou hup B op de arm en op richting de auto. Ik rij nog even snel naar huis om de eerste tassen af te zetten en spullen te pakken voor B. Veel te vroeg zijn wel bij het consultatiebureau. Maar ik ben blij want ben nu al moe van dat gehaast. 

Na de nodige check kunnen we weer terug naar het ziekenhuis. Onderweg stop ik nog bij de bakker om 2 grote taarten te halen. Uitgeput en gehaast kom ik terug in het ziekenhuis. Ik geef B zijn fruithapje en ga naar therapie. "Hoe ga ik dit ooit doen!" Vraag ik mezelf af. Ik ben kapot! We gaan lunchen, daarna kom een vriendin langs! Ik heb haar zo gemist maar ben onwijs moe. Ergens baal ik dat ik niet even kan slapen. Ik besluit om met haar naar een babywinkel te lopen. Hier koop ik wat spullen voor B gewoon omdat ik dat leuk vind. 

Daarna heb ik weer therapie. Hij is dit keer erg saai en langdradig terwijl ik al zo moe ben! Na therapie ga ik mijn kamer verder opruimen. Ik kan mijn prikbord nog niet leeghalen  want de tranen springen in mijn ogen. Met mijn maatje van de paaz ga ik uit eten hier in de buurt, als afscheid, niet voor altijd maar voor nu. Ze trakteert me (ik ben het er nog steeds niet mee eens) omdat het er erg druk word vertrekken we op tijd terug, een voordeel als je met iemand van de paaz eet. Haha

Nu heb ik toch maar mijn kamer helemaal leeg gehaald. Want morgen om 10 uur zal ik uit mijn kamer moeten. Nu is het dan echt zover. Na 9 weken ga ik weer thuis wonen. Kijk ik er naar uit? Nee. Zie ik er tegenop? Nee. Ik ben gewoon leeg, maar misschien is dat juist goed.

Sandrabart

Sandrabart

moeder van een mooie zoon. Een nuchtere kijk op het leven.

Plaats een reactie

Schrijf mij in voor de nieuwsbrief
1 Reacties

Reacties

  1. Annemiek2 Annemiek2

    1

    heel veel succes en moed om je prikbord leeg te halen, naar huis te gaan en weer zo lang thuis te zijn. Goed dat het nu kan. Ik weet niet of je het fijn vind om gefeliciteerd te lezen maar ik vind het wel heel knap dat je nu zo ver bent en dat je dit allemaal gedeeld hebt. Ik wens je een goed verder herstel, thuis.

Top 3 Blogs

Dit dacht ik echt tijdens mijn bevalling

Je denkt echt van alles tijdens je beval... >

Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond een foto op internet. Een vrouw ... >

Een kind neem je niet, die krijg je

Een brief aan het meisje dat voor me sto... >

Advies: ook leuk om te lezen

Mindfull Mama

Alsof je alles maar op de automatische piloot doet? Dan is het de hoogste tijd om aan de bel te trekken en een... >

Geduldig opvoeden

Geduldig opvoeden valt voor de meeste ouders echt niet mee. Wanneer je kinderen hebt, wordt je geduld immers i... >

Consequent zijn

Consequent zijn is één van de belangrijkste dingen in de opvoeding van kinderen. Helaas is het voor veel oud... >

Laatste Winacties Alle Winacties

Win: 8x cadeaubon voor leukste Vaderdagcadeau's

Maak Vaderdag onvergetelijk Ben je (voor de kids, want zo werkt het toch.. hihi!) op zoek naar een origineel ... >

Win: voucher t.w.v. €100,- van Perry sport

Fit de zomer in! Perry wil graag iedereen motiveren en helpen om te (blijven) bewegen. Maarrr... hoe doe je d... >