Ik ben zo bang om te bevallen

Door: Katemamaplaats2017 51 reacties

Ik ben zo bang om te bevallen

Ik moet bijna bevallen en ik durf niet. Ik lig er wakker van en de tranen springen in mijn ogen als ik er aan denk.

Ik ben zwanger. Nog even want in oktober moet ik bevallen. En daar heb je het dus. ik ben keibang voor de bevalling. Ik durf niet, ik heb er nachtmerries over, lig er wakker van en bij het idee alleen raak ik helemaal in paniek.

Ik ben bang voor de pijn, ik ben bang om uit te scheuren, ik ben bang dat mijn kind met een tang wordt gehaald, dat mijn placenta blijft zitten. Alle doemscenario;s zie ik voor me. En het erge is, ik ben ook bang voor een ruggenprik. Stel dat ik die pijn niet aankan of dat ze hem verkeerd zetten.

Ik durf het niet te bespreken met mijn vriend. Ik moet er nu eenmaal doorheen en mijn moeder wuift het de hele tijd weg. Zo van, als al die miljoenen vrouwen het kunnen kan jij het ook.

Hebben jullie tips. Wat moet ik in godsnaam doen?

Katemamaplaats2017

Katemamaplaats2017

Hoi ik ben Kate. Ik ben zwanger en in oktober 2017 uitgerekend. Ik lees meestal mee op mamaplaats, maar omdat ik hoop veel advies te krijgen van andere mama's ga ik zelf ook maar bloggen. Ik heb thuis 2 katten en samen met Davey.

Plaats een reactie

Schrijf mij in voor de nieuwsbrief
51 Reacties

Reacties

  1. Raissa vdw Raissa vdw

    1

    oh wat naar zeg. Misschien het met de verloskundige bespreken? hoop dat het snel over gaat voor je. sterkte

  2. B23 B23

    2

    Bespreek het! Inderdaad met je verloskundige. Ga naar een info avond in het ziekenhuis, zorg dat je een beetje weet wat er gaat gebeuren (en niet alles wat kan gebeuren). Bedenk van te voren of je alles wil weten wat er gebeurt en maar een bevalplan waarin staat wat je fijn vindt en wat je graag zou willen, maar ook wat je juist niet wil. Ze kunnen er niet altijd rekening mee houden maar mijn ervaring is dat ze het wel proberen. Zo wilde ik geen beenprik voor de placenta, dus hebben ze dat wat langer geprobeerd. En anders had hij door het infuus gemogen. En ik heb ook gemerkt dat ik op het moment van bevallen in mijn eigen roesje raakte en niet meer heel erg door had wat er gebeurde. Heel veel sterkte!

  3. NvS NvS

    3

    Heftig zeg. Je moet hier echt niet alleen mee rondlopen. Ga naar je verloskundige of anders je huisarts. Zij kunnen helpen. Volgens mij ziet iedere vrouw ook wel op tegen de bevalling. Ik in ieder geval wel. Zelfs bij een tweede, zat ik echt niet op de bevalling zelf te wachten, en er ook wakker van gelegen. Maar uiteindelijk je moet zelf geloven dat het goed komt, dat kan niet iemand anders voor je doen, en het helpt natuurlijk ook niet dat je gevoel weg gewuifd wordt. Succes.

  4. adrianawrites adrianawrites

    4

    Jemig meid, je maakt jezelf helemaal gek zo. Wat je jezelf ook allemaal door je hoeft haalt, jouw kindje moet en komt er gewoon uit, punt. Je daar bijvoorbaat druk over maken is niet alleen zinloos maar ontneemt je ook te genieten van iets wat zo mooi en wonderbaarlijk is. Het is wel heel belangrijk dat je uitgerust, ontspannen en natuurlijk met een gezonde dosis spanning je bevalling ingaat. Hoe meer gespannen je zult zijn, hoe meer je jezelf zult gaan tegenwerken. Waarom ben je overal zo bamg voor? Heb je jezelf dat eens afgevraagt? Probeer wanneer je zulke negatieve gedachten hebt er een positieve draai aan te geven. Ga er juist niet over zitten piekeren. Daarmee voed je alleen je angst maar. Je zult zien dat ook jij dit zult doorstaan! Je bent sterker dan je zelf denkt. Het komt echt wel goed!

  5. Mamamauw Mamamauw

    5

    Ik was ook heel erg bang bij de eerste, met mijn ex was niet te spreken en van hem moest(!) ik thuis bevallen omdat in ziekenhuis te duur was. Wat mij wonder boven wonder heel erg goed heeft geholpen is op zwangerschapspagina.nl een thread te vinden met de meest hylarische bevallingsverhalen, deze voor zover dat kon doorlezen (heeeeeeel veel verhalen!), geregeld ging ik met buikpijn van het lachen en half blind door de tranen naar bed. Nadat ik al die verhalen had gelezen was ik ervan overtuigd dat ik zeker wel elk denkbaar scenario voorbij heb zien komen en dat hoe slecht de situatie ook kan worden er ook heel veel goede en prettige en ook grappige dingen gaan gebeuren. Dit heeft mij ontzettend veel geholpen, met de 2e ben ik zo weer doorgegaan waar ik gebleven was en ik was weer gerustgesteld! Even heel cru gezegd, wat er ook gebeurd, het kan altijd erger (in een goede of hylarische manier) dus maak je niet druk ???? Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en ik hoop dat je er wat aan hebt!

  6. Anoniem Anoniem

    6

    Wat vervelend voor je dat je er zo tegenop ziet. Inderdaad, ga er wat mee doen! Praat met je verloskundige die kan je vast helpen of naar iemand toesturen die jou kan helpen. Ik zelf heb de geboorte van mijn zoon als een heel gaaf en bijzonder moment ervaren. En doordat ik met behulp van een korte cursus hypobirting (klinkt zweverig maar dat vond ik absoluut wel meevallen) helemaal kon ontspannen en in mijn "bubbel" kon gaan zitten is het allemaal erg vlot en fijn verlopen. Ondanks dat mijn zoon niet goed lag... misschien is dat een tip voor je. Maar nogmaals doe er wat mee. Vertel het ook je vriend want het is iets wat je samen moet doen. Hij kan je steunen. Succes!

  7. ladu ladu

    7

    je hebt al veel tips gehad, heb er nog een die er niet tussen staat. ga opzoek naar een doula. vertel je angst, huur haar in. zij blijft bij je totdat je kindje schoon en wel bij je ligt een de opa's en oma's komen. zodra de weeën beginnen bel je haar op. ze komt bij je aan huis, volgt je naar het ziekenhuis bij alles. heeft héél veel ervaring met bevallingen gericht vanuit de vrouw. bespreekt vooraf jou wensen en angsten en zal daarin voor jou opkomen tijdens de bevalling. ik denk echt dat je daar veel aan zult hebben. je angsten zijn niet overdreven. jij ervaart ze zo en dus niet je er naar handelen. het meest bijzondere en mooiste moment in je leven hoeft niet verpest te worden door angst. maar dan moet je er wel over praten en er wat mee doen. een doula kan jou daar heel goed bij helpen en ondersteunt ook je man tijdens. veel sterkte, het is echt niets vreemds dat je bang bent maar het zou zo jammer zijn als je het je laat beheersen!

  8. Geluksmama Geluksmama

    8

    heb je een cursus gedaan? ik zelf wel en het heeft mij/ons wel geholpen en voorlichtingsavond zh geweest en ik kon kiezen tusse 2 ziekenhuizen en ben daar langs geweest. Met de tweede had ik deze angst ook (stuitbeavlling), heb dit met pijnlijke voorweeen kunnen uiten, want wist niet dat het bij mij zo diep zat maar had zat erg hoog, en gelukkig was de (gewone) vk er ook en daar hebben we een goed gesprek mee gehad en daarna met het zk personeel en daarna had ik volle vertrouwen. Nu ben ik zwanger van de derde en daar heb ik wel bepaalde angsten voor (man ook) en willen dit echt bespreken met vk. Ik zal dit echt bespreken want ik heb gemerkt als je bang bent/geen vertrouwen dat helpt echt niet. VK kan je echt geruststellen als je een goeie hebt.en puffen hebben wij een cursus omgedaan en heeft ons echt geholpen

  9. Gerdi Gerdi

    9

    Verdiep je in hypnobirthing...

  10. Aaltsjuh Aaltsjuh

    10

    Mijn tip: maak het bespreekbaar, ik was niet bang om te bevallen maar bang om man of kind te verliezen voor en of tijdens het bevallen. Nadat ik het bespreekbaar had gemaakt verdwenen mijn angsten als sneeuw voor de zon. Zet m meid!! Je kunt, net zoals iedere vrouw. Xx

  11. Franciska Franciska

    11

    Lieve mama, Ik kan je angst helemaal voorstellen. En ik kan ook niet Zeggen dat het pijnloos gaat worden. Ik kan je wel zeggen dat je lichaam zich langzaam klaar maakt voor de bevalling. En het enige wat je kan doen is het laten gebeuren. Heeft mij geholpen om te blijven letten op mijn ademhaling. In beweging te blijven en onder de warme douche te staan. Waarom echt momenten dat ik de pijn even vergat. En het moment dat de kleine er is, maakt zoveel goed. Geniet van je zwangerschap.. Succes en maak jezelf niet te gek..

  12. Melissa Melissa

    12

    Ik was ook erg bang en zenuwachtig voor de bevalling. Las allerlei horrorverhalen en daar werd ik nog angstiger van. Ik heb toen het boek gelezen: als bevallen spannend is. Echt een aanrader! Ook heb ik samen met mijn partner een uurtje een "cursus " gevolgd over hoe een bevalling ongeveer gaat (was bij onze fysiotherapeut). Daarna vol vertrouwen de bevalling in gegaan! Maar vooral dat boek heeft mij echt geholpen. Als Bevallen Spannend Is van Lilian Wirken

  13. Melanie bleeser Melanie bleeser

    13

    Lieve mamma! Je hoeft echt niet bang te zijn! Ik dacht ook dat ik het niet kon, maar als het gaat beginnen, dan ben je heel erg sterk, daar sta je zelf van te kijken!! En de ruggeprik stelt helemaal niks voor! Ik heb een spoedkeizersnede gehad, en de ruggenprik is een heel klein prikje waar je echt niet veel van voelt. Probeer je niet te gek te maken, ik ga in september bevallen. Heel veel.succes!! You can do it!! Xxx

  14. Kim Kim

    14

    Zeker aangeven van te voren! Dan kunnen ze nu al een plan met je gaan maken. Ik ben paar dagen geleden bevallen en wilde geen ruggenprik. Wel gekregen en wat heb ik die man bedankt!!! Daardoor tijdens het persen geen pijn en hele positieve ervaring. Probeer het ook over je heen te laten komen

  15. Erika Erika

    15

    Wat vervelend. Ik zou het sowieso eerlijk met je verloskundige bespreken . Zij kan dan rekening houden met je angsten ervoor. Verder kan ik je aanraden vooral niet te veel bevallingsverhalen te lezen. Voor mijn bevallingen hoorde ik ook de ergste verhalen maar als je weeën eenmaal beginnen kun je maar een ding en dat is het over je heen laten komen. Uiteindelijk had ik twee hele goede bevallingen in een paar uur tijd zonder schade , tangen etc . Maar hoe ontspannender jij bent ( voor zover dat kan op zo'n moment haha) Hoe makkelijker alles zal gaan. Succes met de laatste loodjes

  16. Morning Morning

    16

    Allereerst bespreken met je verloskundige. Ja een bevalling doet pij , maar de juiste ademhalingstechniek EN voor jou de ideale houding vinden om weeën op te vangen helpt een hoop. Luister goed naar de kraamhulp en verloskundige voor je ademhaling. Uitscheuren hoeft niet te gebeuren. Ook hiervoor is het belangrijk om goed naar de verloskundige te luisteren. Daarnaast kun je alvast beginnen met perineum massage. Zo'n tang wordt alleen erbij gehaald als je kindje in nood is. Heb vertrouwen in je lichaam en in het kunnen van je baby. Die placenta komt er hoe dan ook uit. Plopt hij niet zonder hulp eruit? Dan helpen ze een handje door bijvoorbeeld ligt aan de navelstreng te trekken. Heb je je al verdiept in andere soorten medicatie? Petadine is een goed alternatief voor een ruggenprik en is sneller gezet. Ja, jou lichaam is gemaakt om een kind te baren, maar jij moet ook vertrouwen krijgen in dat je dat kan. (En dat kun je echt!)

  17. Nijn81 Nijn81

    17

    Tegen de tijd dat het oktober is, is je buik vast zo lomp en zwaar geworden, dat je uitkijkt naar de 'verlossing' (dan weet je gelijk waarom een verloskundige een VERLOSkundige heet ;-)). Ook gaat de nieuwsgierigheid het straks winnen van de angst. De nieuwsgierigheid naar je kindje. De nieuwsgierigheid naar hoe het zal zijn als hij/zij er straks is. Ennnnnn wat mij enórm hielp: om je heen kijken naar andere mama's: en dan dan de gedachte: als zíj het gedaan hebben, dan moet het mij ook zéker wel lukken!! De tang wordt trouwens tegenwoordig amper nog gebruikt. Nog twee mooie artikelen over je mindset tijdens de bevalling: https://kiind.nl/bevallen-eigen-kracht/ , https://dekritischeverloskundige.wordpress.com/2015/04/03/de-invloed-van-emoties-op-je-bevalling/ . Successss!!!!

  18. Jolanda Jolanda

    18

    Ik ben afgelopen februari bevallen en ik was net als jij erg bang. En zag er vreselijk tegen op. Ik heb een paar weken voor de bevalling een privé cursus gedaan samen met mijn man.. dat was echt super fijn! Alle scenario's kwamen voorbij er is mij toen ook emdr therapie aangeboden...dan gaan ze je negatieve gedachten verplaatsen ( omdat ik niet heel zweverig ben heb ik het niet gedaan) toen de bevalling begon kwam alles aanbod wat jij hier boven beschrijf..duurde 24 uur kreeg een ruggenprik en een knip en mijn kind werd met de tang gehaald...geloof me, op dat moment ben je niet bang! Je kan die pijn aan en je bent dan super sterk ! Ik was ook echt heel bang en ik ga niet ontkennen dat ik het heftig vond maar je kunt het wel ???? volg een cursus en praat erover.!

  19. Astrid Astrid

    19

    Je hebt al heel erg veel advies gekregen. Ik denk dat het heel erg goed is om met je man naar je verloskundige te gaan en met z'n drieën een bevallingsdatum op te stellen en/te bespreken. Dit heeft mij heel erg geholpen. Verder zijn er ook heel veel positieve verhalen! Ik heb een vacuüm bevalling gehad en heb er echt geen last van gehad en ben daarbij ingeknipt. Ja, je loopt een paar dagen niet zo lekker, maar om nou te zeggen dat de pijn niet te houden was? Verder zegt men dat in scheuren minder pijnlijk is dan in knippen, dus als in knippen al minder pijnlijk bleek dan ik dacht, dan valt in scheuren dus ook meer mee. Mijn zus was ingescheurd en heeft er niets van gemerkt. Ik herken je angst, maar ik heb veel gehad aan het lezen van juist positieve bevallingsverhalen. En verder veel informatie inwinnen, info avond in het ziekenhuis, zwangerschapsyoga, etc. Uiteindelijk heb ik tegen mijzelf gezegd, weet je er zijn vrouwen die nog een 2e, een 3e en een 4e willen, of meer, dan zal het de eerste keer allemaal toch moeten meevallen? Want anders begon niemand meer aan een volgend kindje! En achteraf gezien is mijn bevalling zo ontzettend meegevallen en heb ik echt een super bevalling gehad. Dus waar heb ik mij nou druk om gemaakt? Maar alsjeblieft ga naar de verloskundige en bespreken je angst!

  20. Gertiene Gertiene

    20

    Heel vervelend dat je deze angsten zo ervaart! Ik heb er zelf geen ervaring mee. Ik wil niet zeggen dat ik er naar uit keek, ja wel om ons meisje te ontmoeten, maar niet naar de bevalling. Wat er allemaal staat is maak het bespreekbaar, bij je verloskundige en ook bij je vriend. Hij zal je bij staan bij de bevalling (neem ik aan) en dan kan hij je gerust stellen.... Ik heb zelf heel veel aan de zwangerschapsyoga gehad tijdens de bevalling. De techniek om adem te halen en manieren om te liggen, zitten of staan om weeën op te vangen... Ik snap dat je de doemscenario's voor je haalt. Want vaak zijn dat de verhalen die je leest. De goede ervaringen vaak niet. En dat maakt het soms lastig om er een realistisch beeld van te krijgen. In de meeste gevallen gaat het gewoon goed. Probeer ook met mensen te praten die wel een goede bevalling gehad hebben! Ik hoop dat je er iets aan hebt en dat je angsten gaan verdwijnen!

  21. Ilona Ilona

    21

    Tja 't gaat er makkelijker in dan uit. Maar ook der uit kom vanzelf op gang. Probeer jezelf zo ontspannen mogelijk te houden. Dan komt alles goed

  22. a hofstede a hofstede

    22

    bij elke wee naar je kindje toe ademen en bij elke wee denken deze komt niet weer die pijn die gaat je verdoven onze 3e was er zo daar door bespreek sowieso alles met vk en ook je man

  23. Claudia Claudia

    23

    Wat ontzettend naar dat je zo bang bent. Het moet een mooie ervaring worden. Ga echt met iemand er over praten! Ik was zelf erg bang om een knip te krijgen. Tijdens mijn bevalling kreeg ik er een en het maakte me allemaal niet meer uit en heb niks gevoeld. Je lichaam helpt je door de bevalling heen. Heel veel sterkte. En ik vond het erg meevallen achteraf gezien. Maar dat moet je zelf ervaren uiteraard...

  24. Joy Joy

    24

    Bevallen is niet het leukste, maar vond het bij mijn eerste minder zwaar dan de 9 maanden zwanger zijn. Was 1 dag afzien, maar de volgende dag had ik al bijna nergens echt pijn meer. Nu 39 weken zwanger van nr. 2. Ik kijk wederom uit naar het moment dat hij eruit komt. Ik zelf vond de ruggenprik ideaal!! Heeft veel pijn gescheeld. Maar dat is ieder voor zich uiteraard, ik zweer erbij, anderen zullen het je wellicht afraden!!

  25. Din Din

    25

    Ik was ook heel bang voor mijn bevalling maar kan je vertellen dat je er Hoe naar het ook kan zijn, er gewoon doorheen komt! Ik heb een pittige bevalling gehad (vacuumpomp, zwaar uitgescheurd) bij mijn eerste... en toch nog een 2e keer zwanger en bevallen (en gelukkig de 2e keer een makkelijkere bevalling).. Op moment dat je je kleintje straks in je armen houd komt alles weer goed! Mij heeft het wel geholpen om er veel over te praten. Ook het maken van een bevalling plan kan je helpen. Schrijf hierin wat je graag wil en wat niet en waar je bang voor bent. Ik ben in het ziekenhuis er heel goed door heen begeleid door mijn vk en verpleegkundigen. Je bent echt niet de 1e die tegen de bevalling op ziet hoor. En met je vriend zou ik dit ook zeker bespreken. Hij is er straks toch ook bij. Het is niet niks wat er allemaal gebeurd met je lijf tijdens de zwangerschap De hormonen gieren door je lijf dus dat kan ook je angst gevoel versterken. Schaam je er niet voor!

  26. Maaike Maaike

    26

    Wat vervelend! Helaas ken ik je gevoel. Ik was ook doodsbang voor de bevalling. Ik heb nachten lang wakker gelegen over dat moment. En mijn dochtertje kwam ook nog een 10 dagen te laat. Dus extra nachten wakker gelegen ????. Ik heb mijn gevoel (pas op laatste moment, in laatste weken) besproken met verloskundige. Zij heeft dit genoteerd, zodat er extra rekening meegehouden kon worden. Ik heb met haar heel uitvoerig besproken wat er kan gebeuren en wat ikzelf wel en niet wilde. Ik wilde heel graag thuisbevallen, maar dan heb je geen pijnbestrijding. Maar ziekenhuis daarvan raakte ik nog meer in paniek. Uiteindelijk thuisbevallen met een tens-apparaat. Hierdoor had ik (voor mijn gevoel) meer controle. Mijn bevalling ging zelfs in 5 uur tijd.... Maar tijdens de bevalling raak je in een soort trance. Je lichaam zorgt ervoor dat jij dit kunt! Achteraf (klinkt heel raar), lijkt t net of ik buiten mezelf was tijdens bv persen. Net alsof ik dat niet zelf deed. Maar praat met je verloskundige en je vriend! Zij kunnen je helpen en zorgen dat jij rustig blijft. Dat is belangrijk! En wie weet heb je net zo snelle bevalling als ik en kun je je bijna niet eens zorgen maken, want voor je daaraan begint is je kindje er al. Heel veel succes tijdens je bevalling en de laatste weken!!

  27. Kim Kim

    27

    Ik was bij mijn eerste ook al ver van te voren doodsbang om te bevallen. Lag er nachten wakker van. Toen braken geheel onverwacht in week 32 míjn vliezen en ben ik 10 uur later bevallen van mijn dochter. Alles waar ik bang voor was geweest ( uitscheuren, inknippen, placenta ) daar dacht ik op dat moment helemaal niet aan!! Was helemaal in shock dat ik op dat moment al moeder ging worden. Uiteindelijk pompverlossing zonder pijnstilling en ingeknipt. Dochter na een slechte start een maand couveuse helemaal prima nu! En bevalling verloopt zo onvoorspelbaar dat je op het moment zelf helemaal niet meer met je angsten bezig bent. En hoe het ook verloopt, en bevalling is geslaagd als moeder en kind het beide gezond doorstaan, op welke manier dan ook!

  28. Saskia Saskia

    28

    Heftig inderdaad. Zelf een niet volledig rechtw ruggegraat waardoor de ruggeprik moeikijker was. De artsen testen of ze goed zitten voordat ze prikken. Ik heb er weinig van gemerkt en het werkte goed. Ik zou het inderdaad bespreken met je verloskundige. Zij kunnen veel relativeren.

  29. MamaM MamaM

    29

    Beste aanstaande mama, Ook ik was erg bang voor de bevalling. Alles wat er maar mis kon gaan zou bij mij vast gaan gebeuren, daarvan was ik overtuigd. Mijn advies is om dit toch met je vriend en ook met de verloskundige te bespreken. Ik denk dat je dit mogelijk al was rust geeft. En mocht je nog geen zwangerschapsyoga doen, dan is het misschien alsnog een optie. Wellicht is het bij jou ook zo, maar ik was erg bang dat ik tijdens de bevalling bang zou zijn en het dan niet aan zou kunnen. Misschien kan ik je dan enigszins geruststellen door te zeggen dat ik tijdens mijn bevalling en de dagen ervoor helemaal niet zo bang was. Het was wel spannend, maar echt bang was ik niet. Ik ben ingeleid en uiteindelijk middels een keizersnede bevallen. Als je me van tevoren had gezegd dat ik een ruggenprik én een keizersnede zou krijgen dan was ik gillend gek geworden. Maar toen het eenmaal zover was vond ik het prima! Naar mijn idee ben je tijdens en vlak voor je bevalling in een soort andere gemoedstoestand. Ik denk dat dit bij het zwangerschapsproces hoort. Dit verklaart ook waarom dat het je echt niet boeit dat je dan naakt en met je benen gespreid ligt voor ‘jan en alleman’, geloof me het interesseert je niet! Ondanks dat ik liever had gehad dat mijn bevalling sneller en makkelijker was verlopen, kijk ik er toch positief op terug. En als je in het ziekenhuis gaat bevallen... daar is alles bij de hand en kunnen ze echt heel veel als het toch even wat tegenzit. In de reacties las ik ook iemand die adviseert op zoek te gaan naar een doula. Ik heb dit zelf niet gehad maar denk dat dat wellicht ook heel fijn is. Tijdens mijn keizersnede had ik namelijk wel een verpleegkundige die bij mijn hoofd bleef zitten en er helemaal alleen voor mij was, Dit vond ik heel erg prettig. Het gaf een veilig gevoel. Of anders misschien je moeder vragen of ze bij de bevalling wil zijn als jou dat een fijn en veiliger gevoel geeft. Ik hoop dat het door de reacties toch lukt om het wat los te laten. Vertrouw erop dat je het aankunt, want dat is echt zo! Er komen oerkrachten vrij tijdens een bevalling en zoals eerder gezegd, je bent dan in een andere gemoedstoestand waardoor het allemaal beter te handelen is. Probeer je daar aan vast te houden, de rest doet de verloskundige met eventueel wat andere hulp. Succes!

  30. GJWJ GJWJ

    30

    Heel herkenbaar! ik ben afgelopen juni ook bevallen, en net als jij was ik helemaal panisch als ik aan de bevalling dacht. In week 33 ook pas aan mijn man verteld, ik heb direct maatschappelijke hulp gekregen. We hebben besloten met een TENS te bevallen, een pijnstilling die je zelf volledig in handen hebt. Dit werkte bij mij super goed! Je hebt 4 elektroden op je rug, door dat geprikkel voel je de wee minder. Hierdoor ben je meer ontspannen, waardoor je lichaam weer meer endorfine aanmaakt, het pijnstillende hormoon. Mijn bevalling ging hierdoor ook supersnel. Op de website staat dat het de bevalling kan verkorten, ik denk dat dit zeker waar is. Mijn moeder en zussen deden 8 uur over de bevalling, ik maar 4 uur. En achteraf zeg ik: ik heb bijna geen pijn gehad, alleen heeeeeeeel veel slaap, ik sliep op den duur zelfs half tijdens de weeen. Dus de TENS heeft bij mij zeker geholpen. En inderdaad, maak het bespreekbaar! Succes en ik raad je een TENS aan!

  31. Linda Linda

    31

    Ik was er ook erg bang voor, helemaal toen mijn vliezen braken met 36 weken.De paniek schoot in mijn lijf maar heel gek tegelijkertijd dacht ik " yes nog even en we ontmoeten onze zoon". Eenmaal bezig en bevallen te zijn kan ik je alleen maar zeggen dat het me 100% mee is gevallen. En ik het dol graag nog eens zou doen.

  32. Jess Jess

    32

    Ik snap je, je heb zelf er geen controle over. Bij mij ging in het begin best goed maar wanneer ik begon te persen het was een nachtmerrie. En dacht eerst dat ik alles onder controle had niet dus. Mijn 3 schoonzussen ging alles koek en ei. En pijn die ga je zeker krijgen wat misschien helpt is ren kleine cursus hoe je weeen weg kan krijgen met puffen.. klibkt stom maar het heeft wel wat geholpen. Succes en je kan het!

  33. Marian Zw Marian Zw

    33

    Echt meteen bespreken met je VK. Niet mee rond blijven lopen. Ze kan je helpen en is er straks ook voor je tijdens de bevalling. Dan is het finn dat ze weet van je angsten, dan jullie besproken hebben waar je angst voor hebt

  34. Mama2712 Mama2712

    34

    Ik had echt een hele fijne (privé) puf juf die me heel goed voorbereid had. Want ik kreeg het ook heel erg benauwd bij de gedachte. En wat mij er echt doorheen heeft gesleept... ik bleef maar denken, het wordt vast erger... want dit is het heftigste wat ik ooit ga meemaken. Tot het eind heb ik mezelf dat voor gehouden en achteraf bleek dat dus mijn mantra ???? Ik begrijp je angst, maar je kunt dit!

  35. Mamaingrid Mamaingrid

    35

    Och wat naar voor je! Probeer het toch bespreekbaar te maken met je vriend, of laat hem anders deze blog lezen.. bespreek het ook met je verloskundige, je bent echt niet de enige die bang is. Zij kan je heel goed helpen!

  36. Anoniem Anoniem

    36

    Bespreek het net je verloskundige wat je kan verwachten. . Maak een geboorteplan misschien geeft het je meer rust.. En als je zo bang bent puf cursus oid kan ook helpen.. lees zo min mogelijk bevallingsverhalen die van jou loopt toch anders.. Heel veel sterkte

  37. Tamara Tamara

    37

    Herken het helemaal! Ik liet me ook gek maken van het internet wat je dus helemaal niet moet doen. Bespreek het met de verloskundige dat is de tip dat ik kan mee geven. Denk niet teveel na ik ben inmiddels bevallen van de 2e .heb me dr bij neer gelegt en dacht laat maar komen en dat werkt!je lichaam maakt echt bepaalde stof aan zodat je in eigen wereldje leeft en je maar aan 1 ding denkt. Je krijgt eindelijk je kindje te zien!

  38. Netbevallenvanbabygirl Netbevallenvanbabygirl

    38

    Zelf ben ik vorige week bevallen. Ben ingeknipt en ingescheurd. Van beide voel je echt niks want dit doen ze tijdens een weee dus misschien ben je daarover wat gerustgesteld want daar was ik zelf ook bang voor. Ook ik vond het super spannend en was ook bang voor de pijn en vroeg ook vrij vlug om een ruggenprik om de scherpe randjes van de weeen af te halen. Dit was wel echt heel fijn. Van de ruggenprik voel je ook niks want ze verdoven eerst de huid met een klein prikje voordat ze de ruggen prik plaatsen. Dus ook dit vind ik een aanrader. Helaas had ik ook de pech dat mijn placenta niet los liet. Ik ben na de bavalling meteen naar de ok gebracht waar ze onder gehele narcose de placenta hebben verwijderd en mij gehecht hebben. Ook dit maak je niet mee omdat ze je onder zeil brengen. Hopenlijk ben je nu wat gerustgesteld. Maar zo'n extreme bevalling als ik heb gehad komt niet heel vaak voor dus waarschijnlijk verloopt het bij jou gewoon volgens het boekje en ben je met een paar uur bevallen en ben je alles vergeten als je je kleine hummeltje in je armen hebt. Hier nog wat tips voor de bevalling. Tip 1: Vraag om een baarkruk. Dit is erg fijn om op te zitten en je hebt veel meer controle, je kunt je afzetten en de zwaartekracht werkt mee. Tip 2: Neem een hand waaier mee. Zo'n echt fout Chinese waaier die je uit klapt. Ik vond het heerlijk om tussen het zweten door zelf te wapperen. Tip 3: vraag of ze de steunen meteen als je mag beginnen met persen uit willen zetten. Meestal doen ze dit pas als de gynaecoloog komt. Terwijl het heel fijn is om je benen hier in te leggen en spaart weer energie en spierpijn. Bij mij lieten ze deze pas aan het einde zien en zetten deze toen pas omhoog en bij vriendinnen van mij ook. Ik dacht achteraf dat hadden ze 2 uur geleden kunnen doen dan lag ik er ontspannender bij.

  39. Esmeralda Esmeralda

    39

    Hai Kate.. Ik herken het helemaal! Je bent er niet alleen in. Ik bem zelf eind september uitgerekend en altijd al bang hiervoor geweest. Hoe dichterbij het komt hoe meer de paniek toeslaat. Mensen kunnen vanalles zeggen.. Feit blijft dat t pijn doet (bij de een verdraagzamer dan de ander) en dat is exact de angst. Daarbij idd de "wat alsjes".. Ik probeer me vast te houden aan t feit dat ons lichaam dit kan.. Klinkt gek, maar kijk maar eens hoe "vanzelf" dieren bevallen.. Zonder zelfs echt te persen.. Je lichaam werkt het kind eruit. Enige wat we kunnen doen is eraan overgeven en er maar dwars doorheen... Ik durf ook niet.. Maar we zullen wel moeten. Ik ga proberen wat ze bij de yoga leren.. Ontspannen.. Ook en juist tijdens de krampen. Diep inademen en rustig uitademen beiden door de neus en je daarop concentreren. Verder houd ik me vast aan het verloop van een wee.. Hij komt op.. Piekt en zakt dan gelijk weg.. Meer kun je niet doen. Ontspannen en niet je lichaam tegenwerken.. En ik ben ook bang voor een evt ruggenprik hoor.. En moet in eerste instantie ook thuis bevallen.. Dus een prik kan pas als t te erg wordt en ik dus met medische redenen (pijnstilling) naar het ziekenhuis kan.. Plus dat dat maar deels helpt.. Maar ik denk wel, als de pijn van de weeën echt teveel wordt, dat we dan aan "die" angst wel voorbij gaan ???? Hoe dan ook.. Ik heb er ook paniek van en denk alleen maar "ik wil niet, durf niet en rrek dat allemaal niet".. Maar ik probeer het over me heen te laten komen. We zullen toch moeten.. Wie weet is het in ons hoofd wel veel erger door de angst en valt t daardoor juist straks mee.. Er zijn nog steeds veel vrouwen die t thuis zonder pijnstilling doen.. We komen er hoe dan ook door! Liefs Es

  40. Saar Saar

    40

    Het heet tokofobie en is een serieuze angst. Ik had m ook. M'n hele leven al. Een reden voor mij om niet eerder zwanger te worden. Afgelopen juni moest ik er toch aan geloven en heb ik een prachtige zoon gekregen! Praat er vooral veel over. Kaart het alsjeblieft aan bij de verloskundige en zoek eventueel een coach op. Handig is ook om veel kennis op te doen over wat er precies allemaal gaat gebeuren en waarom. Je kan het. Ook al voelt dat nu absoluut niet zo. En aangezien het onvermijdelijk is... kijk of je de 'monkey on your back' thuis kan laten. Het rugzakje met de angst.. daar heb je niks aan op het moment suprème..

  41. Marijke Marijke

    41

    Ik heb dat ook gehad bij de eerste. Vond het doodeng en als ik had mogen kiezen had ik voor een keizersnede gekozen. Maar ook ik heb het overleefd. Op een gegeven moment heb ik besloten het maar over me heen te laten komen. Je hebt helemaal geen invloed op hoe een bevalling gaat verlopen, behalve er rustig in te gaan en het te doorstaan. Dat heeft voor mij geholpen en ben in middels bevallen van ons tweede kindje. Mensen zeggen wel eens, er worden niet voor niets ook tweede en derde kindjes geboren. De bevalling is een moment opname en hoe cliché het ook klinkt. Je bent het allemaal zo weer vergeten als je dat kleine hummeltje in je armen hebt!

    • Renée mama van Charley ❤ Renée mama van Charley ❤

      42

      Misschien is de cursus hypnobirthing wat voor je. Daar leer je je angsten onder ogen komen en krijg je handvatten hoe de geboorte zo best mogelijk te doorstaan. Ik ben zondag 6 augustus bevallen van een geweldig meisje en heb veel gehad aan de tools die ik daar kreeg! Je kan dit en je lichaam en je baby zijn er perfect voor dit te doorstaan. Stop je angsten niet weg maar onderzoek ze en probeer ze te weerleggen. Je hebt nog even! Hoe meer gespannen je bent tijdens de bevalling straks hoe langer en moeilijker het kan worden en hoe meer relaxt en positief je bent hoe beter het te doen is. ???? succes meid, you can do this!!

  42. Bianca Bianca

    43

    Ja echt super erg tegen op gezien maar gelukkig de laatste weken dat gevoel om kunnen zetten naar nieuwsgierigheid en dat het echt tijd was dat ze er uit moest!???? Maar alle punten in dit bericht ken ik!! Gelukkig kon ik er goed over praten met mijn partner moeder en verloskundige. Heb heel wat afgehuild bij hun!! Maar nu ik terug kijk is het me reuze meegevallen ???? zonder pijn bestrijding!!

  43. Sharon op den kamp Sharon op den kamp

    44

    Hoi ik ben Sharon 22 jaar oud Ben mama geworden van mijn zoontje bram hij is nu 4 maanden oud Ik was in het begin ook bang om te bevallen Maar er is niks aan voor je het weet heb je het mooie wondertje in je arme liggen Als ik er nu aan terug denk zou ik zeker een tweede willen

  44. Lien Lien

    45

    Kate, wat dapper om dit te delen. Je eerste stap naar een "ontspannen" bevalling is gezet want ik weet zeker dat je veel zult hebben aan de reacties. Het zal sowieso een opluchting zijn dat je het nu eruit hebt kunnen gooien. Bijna al jou doemscenario's werden mijn werkelijkheid bij ons eerste dochtertje... maar ik kijk er positief op terug en heb er zeker geen nare ervaring aan overgehouden! En... dochtertje nummer 2 is er ook nog gekomen, met een keizersnede. Beide bevallingen zou ik zo nog een keer doen. Er kan altijd iets "fout" gaan. Maar eigenlijk is het niet fout, ieder kind is uniek en komt uniek ter wereld. Het word jou beste blind date ooit ;) En je kunt het. En voor wat er in jou ogen "fout" kan gaan zijn allemaal oplossingen bedacht, je bent in goede handen. Natuurlijk is het iets onbekends en ongelofelijks wat je tegemoet gaat, ik kan begrijpen dat dat ook angsten geeft. Ik wens je een voorspoedige bevalling, maar eerst hoop ik dat je de rust en ontspanning mag vinden voordat je deze klus gaat klaren. Geniet nog maar even van dat kleine wonder in je buik. Veel geluk en Succes!

  45. Eva Eva

    46

    Je zou een doula (geboortecoach) kunnen overwegen. Wellicht dat dit je kan helpen tijdens de bevalling. Mijn vriendin gaf het veel steun en die zag enorm op tegen het 'moment'. Het idee dat een ervaren en begripvol persoon je er doorheen coached gaf haar kracht. Verder zou ik het inderdaad bij je VK aangeven en je gevoel bespreekbaar maken. Realiseer je vooral dat je bang mag zijn voor het onbekende. Nu is het een manier vinden om er mee om te gaan.

  46. Larissa Larissa

    47

    Ik ken je gevoel maar al te goed. Dit heb ik bij de oudste ook gehad. Volledig in paniek was ik tot hyperventileren toe als ik aan de bevalling dacht. Ik heb er uitgebreid met m'n verloskundige over gepraat en andere mensen die bevallen zijn, maar niemand kreeg me gerustgesteld. Toen de weeen doorzetten en m'n vliezen braken kwam ik ook in een paniek modus terecht waar ik eigenlijk de complete bevalling in gezeten heb. Doordat ik al die maanden ervan overtuigd was geweest dat er vanalles mis zou gaan, kwam dit uiteindelijk ook uit. Het belangrijkste is dat onze dochter gezond ter wereld gekomen is, maar ik heb heel wat werk moeten verrichten om daarna weer in balans te komen en de bevalling te verwerken omdat het allemaal heel heftig en intens was. Nu bij de tweede kijk ik uit naar de geboorte en heb ik er alles aan gedaan om m'n angst en paniek om te buigen naar iets positiefs. Denk hierbij aan yoga, meditatie, hypnobirthing en een verloskundige die me begrijpt en aanvoelt, Probeer voor ogen te houden dat een bevalling nodig is om je kindje te kunnen ontmoeten en zodra je je kindje in je armen hebt, vergeet je alles ook weer heel snel. Veel geluk in elk geval en probeer je angst om te buigen!

  47. Angelica Angelica

    48

    Bespreek het eerst met je verloskundige.. en met je partner! Het is menselijk om bang te zijn! Zeker als je bepaalde horrorverhalen hebt gehoort.. als voormalig kraamverzorgster heb ik veel bevallingen gezien.. ook waarbij vrouwen bang waren.. vraag welke opties je hebt in het ziekenhuis als het gaat om pijnbestrijding.. je hebt niet alleen een ruggenprik.. sommige ziekenhuizen hebben lachgas en dan heb je ook een beenprik nog. Ikzelf heb een ruggenprik gehad bij mijn bevalling. Dit ging voor mij goed.. wat je ook nog kan doen is een korte cursus ademhalings oefeningen.. zoek iets wat jou kalmeert.. muziek of douchen of op de bal tijns je bevalling.. ik ga niet liegen het valt niet mee maar vergeet je doel niet he! Je kleintje eindelijk in je armen sluiten???? maar praat! Geeft rust echt.. hou het niet bij jezelf.. maar mensen die je vertrouwd.

  48. Tamara Tamara

    49

    Lieverd praat er over met je verloskundige!!! Ik had precies hetzelfde, zo erg dat ik er voor bij een psycholoog liep. Mijn verloskundige heeft me weg goed geholpen en bijgestaan als het me te veel werd. Ik kon niet medisch in het ziekenhuis bevallen omdat ik dat gewoonweg niet had. Helaas met 34 weken opgenomen met een hoge bloeddruk en met 38 weken is onze zoon door middel van een spoedkeizersnede ter wereld gekomen... Dat laatste was erg heftig maar al met al heeft mijn verloskundige zowel van de praktijk als in het ziekenhuis en mijn gynaecoloog me overal doorheen gesleept! Heel veel sterkte en het komt allemaal goed!! Probeer te genieten want voor je het weet is je zwangerschap voorbij en ga je het miss wel heel erg missen... Straks heb je je kleine hummel in je armen en dat is ook een heel mooi vooruitzicht! Kus...

  49. RVM RVM

    50

    Ik had precies hetzelfde als jij! Ik was doodsbang alleen durfde er niet over te praten. Uiteindelijk kondigde mijn bevalling zich aan met 39+2. Ik stond er toen zo relaxed voor ineens. We zijn naar een geboortehuis gegaan om uiteindelijk te bevallen, met als idee dat als er iets zou gebeuren ik iniedergeval al in het ziekenhuis zou zijn. Uiteindelijk zonder pijnstilling en met geweldige aanmoediging van mijn partner, verloskundige en leerlingverloskundige bevallen in 5 uur van een meisje (inmiddels al 8 maanden). Mijn angst kwam wel weer omhoog toen ik mocht persen, maar daar heeft de verloskundige mij zo goed doorheen geholpen. De placenta kwam na 2 minuten en ik had 3 kleine haarscheurtjes die ze wel hebben gehecht, maar het is echt waar je voelt er niks van als je lekker je kindje bij je hebt. Natuurlijk is iedere bevalling anders, maar ik hoop dat je net als ik, je aan het moment kan overgeven, want meer kun je niet doen. Succes!

  50. lora lora

    51

    Praat er over met je verloskundige die je gaat begeleiden, zorg dat zij weet dat je er bang voor bent. En ga naar info avonden en stel vragen en ervaringen van andere moeders, zorg dat je duidelijke beeld hebt, wat je kunt doen bij pijnen en welke controle je erover kunt krijgen, of doen. Allerbelangrijkste is dat je tijdens bevalling zelf echt posoitief moet blijven, verlicht de pijn ook echt. Ik had zoveel pijn maar focuste me op de komst van mijn dochtertje, zo verschrikkelijk nieuwsgierig en zo trots. Dat gaf me moed om hier doorheen te komen. Sterkte!

Top 3 Blogs

WAT NIEMAND ZEGT OVER BEVALLEN (deel 1)

De vrouwen die natuurlijk bevallen zijn,... >

Tranentrekker: prachtige vlog van Simon Keizer

Dit filmpje van Simon Keizer voor zijn d... >

Advies: ook leuk om te lezen

Kosten bevalling

Waarschijnlijk is dit wel het laatste waar je je mee bezighoudt: de kosten van je zwangerschap en bevalling. G... >

Waar bevallen

Waar bevallen? Het is een vraag die veel vrouwen zichzelf stellen. In dit artikel vertellen we je graag de voo... >

Kleding tijdens bevalling

Over een aantal weken ben je uitgerekend. Of je nu thuis of in het ziekenhuis bevalt, het is verstandig om van... >

Laatste Winacties Alle Winacties

3x WIN: XL Fotoboek!

WAUW, leg jouw mooiste momenten voor altijd vast Klik, klik, klik.. je herkent het vast wel, de hele dag ben ... >