Armoede, ongeluk en appelbomen uit je oor

Door: Amber blogt 20 reacties

Armoede, ongeluk en appelbomen uit je oor

Oftewel: dingen waarover bijgeloof bestaat. Gelukkig ben ik zelf niet bijgelovig, want dat schijnt ongeluk te brengen.

Als je bijgelovig bent moet je namelijk de hele tijd kettingmails doorsturen, om middernacht in een rieten rokje de horlepiep dansen rond een kampvuur en op iedere eerste vrijdag van de maand een roze onderbroek dragen omdat je haar anders zeven jaar lang belachelijk zit. En eerlijk is eerlijk, daar zou ik stokongelukkig van worden, dus daarom is het maar goed dat ik niet in bijgeloof geloof.
Maar sommige mensen vatten bijgelovigheden blijkbaar wel heel serieus op, getuige het volgende voorval.
Een tijdje geleden was ik met mijn twee jongste kinderen in de supermarkt.
Ik was even aan de koffietafel gaan zitten en op een gegeven moment trok mijn peuter haar schoentjes uit. Ik wilde niet dat ze midden in het pad stonden, dus zette ik ze bovenop de tafel. Op een foldertje, zodat eventuele viezigheid daarop terecht zou komen.
Een dame van in de vijftig passeerde de koffietafel en keek naar de schoentjes met een blik alsof ik zojuist had bekend dat ik graag kinderen eet. Toegegeven: ik houd erg van kinderen, maar niet als ontbijt.
Ze snauwde me toe: "Schoenen op tafel brengt eeuwige armoede!", pakte de schoentjes op en zette ze op de grond.
Ik was hogelijk verbaasd. Want ten eerste ben ik van mening dat je met je - excusez le mot - takken van andermans spullen hoort af te blijven.
Ten tweede kreeg ik sterk de indruk dat bemoeizuchtige zure dames meer ongeluk brengen dan een paar kinderschoentjes op een tafel.
En ten derde had ik nog nooit van een dergelijk bijgeloof gehoord.
Sterker nog, tot dat moment was ik ervan overtuigd dat je eeuwige armoede krijgt wanneer je structureel meer uitgaven dan inkomsten hebt. En dat dat helemaal niets met schoenen te maken heeft. Tenzij je je al geld aan schoeisel spendeert, uiteraard.
Aan de mensen die ook aan tafel zaten stelde ik de vraag of zij de uitdrukking kenden.
Eén van hen, een oudere mevrouw, knikte en vertelde dat zij het van haar oma geleerd had en dat ze daarom nooit het risico nam om schoenen op tafel te zetten.
Tsja. Ik ben misschien erg nuchter, maar ik hoorde als kind van míjn oma dat je vierkante ogen krijgt als je teveel tv kijkt (onzin). Dat als je een gek gezicht trekt en de klok slaat, je gezicht zo blijft staan (is niet waar; ik heb het uitgeprobeerd). En dat je de pitjes van een appel nooit moet inslikken, omdat er anders een appelboom uit je oor komt groeien (wat denk je; ook bullshit).
De oude mevrouw ging nog even door over bijgeloof en beweerde dat er toch een kern van waarheid in zit. Zo zou een kapotte spiegel écht voor zeven jaar ongeluk zorgen. Maar ja, ze zeggen ook dat scherven geluk brengen, dus waarschijnlijk heft het elkaar weer op of zo.
Als je een zwarte kat tegenkomt moet je snel een blokje om. Ik weet niet wat voor bloeddorstige katten zíj kent, maar wij hebben thuis een zeer vredelievend zwart exemplaar rondlopen en ik ben toevallig heel gelukkig met hem.
Trouwen op zaterdag brengt ongeluk. Ik begrijp niet helemaal wat de dag daarmee te maken heeft, maar het zal wel.
Het getal 13 is een ongeluksgetal. Er is zelfs een naam voor dat bijgeloof: triskaidekafobie. (Vast het Russische woord voor lariekoek.)
Een hoefijzer boven de deur zorgt voor geluk. (En als het stormt loop je kans dat het ding op je hoofd waait, maar daar houdt niemand blijkbaar rekening mee.)
En een konijnenpootje schijnt ook al een geluksbrenger te zijn. Ik denk alleen niet dat het konijn van wie het was dat ook vindt.
Allemaal volstrekte nonsens natuurlijk. Straks gaan ze nog beweren dat het geluk brengt als je schoonmoeder op bezoek komt.
Maar goed. De dame had natuurlijk wel gelijk dat je geen schoenen op tafel hoort te zetten. Alleen dat je er árm van zou worden is een bijgeloof dat niet aan mij besteed is.
En ze mocht trouwens blij zijn dat het de kinderschoentjes maat 21 van mijn dochtertje maar waren en niet de schuiten maat 45 van mijn man.
Toch denk ik nog steeds dat je voor de veiligheid je schoenen beter op een tafel kunt zetten dan ze op de grond te laten slingeren. Want je zult altijd net zien dat er iemand over pleurt.
Even afkloppen hoor.

Amber blogt

Amber blogt

Hoi! Ik ben Amber, moeder van vier kinderen tussen de 1 en 9 jaar oud. Bij ons thuis is het nooit saai; ik heb altijd voldoende inspiratie om te bloggen. Mijn schrijfstijl is soms wat ongenuanceerd (met name in de minder persoonlijke blogs) en cynisch. Ik spot met dingen en met mensen, maar nooit met de intentie om iemand te kwetsen. Ik bezit eveneens een gezonde dosis zelfspot en steek ook vaak de draak met mezelf. Als je daar niet van houdt of er de humor niet van inziet is dat uiteraard prima. Niet iedereen heeft dezelfde smaak. :) Kritiek op mijn blogs kan ik verdragen; kritiek op mij als persoon kun je beter weglaten, want ik heb besloten daar niet meer op te reageren. Wil je meer lezen over en van mij? Kijk ook eens op mijn Facebookpagina 'Amber blogt'.

Plaats een reactie

Schrijf mij in voor de nieuwsbrief
20 Reacties

Reacties

  1. cindy1989 cindy1989

    1

    Geweldig geschreven haha!

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      2

      Dank je wel Cindy! :D

  2. Annemiek2 Annemiek2

    3

    oké goed, schoenen horen niet op tafel. Punt. Heeft de dame in kwestie helemaal gelijk in maar om dan om welke reden dan ook die (vieze stink) uhh mooie schoentjes met ieniemienie maat dan zomaar van tafel te pakken (met die vieze vingers van der waar ze weet ik veel waar aangezeten heeft) en ergens neer te zetten is natuurlijk ook zeer onwenselijk. Dat spreek nu niet van wel opgevoed gedrag. Inderdaad maar goed dat het kleine schoentjes waren en niet grote schuiten van jou of je man ;). Bijgeloof is natuurlijk wel iets waar je heerlijk over kunt nadenken en dromen zeker als het nog per cultuur anders is. Vandaar dat het ook bijgeloof is. Leuk zou zijn om de achtergrond eens uit te vogelen ;). Wist je trouwens dat je een hoefijzer met de gesloten kant naar beneden moet hangen? anders valt het geluk er uit. Of was het nu met de gesloten kant naar boven? In ieder geval is het hier weer anders dan in de VS. Dat is dan dus ook weer lastig als je in 2 culturen zit. Hoe moet je die dan ophangen of toch maar niet? stel dat je het verkeerd doet ben je al je geluk kwijt... ;)

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      4

      Inderdaad wel leuk om je in te verdiepen! En ja, ze had gelijk dat schoenen eigenlijk niet op tafel horen. Maar de manier waarop ze dat zei vond ik een beetje onbeschoft en de reden vond ik vooral apart. ;) Maar ik had wel weer inspiratie voor een blog. Haha!

      • Annemiek2 Annemiek2

        5

        dat klopt en het was weer een heerlijk blog om te lezen waardoor ik echt in de stemming kwam voor deze reactie ;). Ik zou de schoenen gewoon weer stug op tafel zetten hoor als ik geen buggy bij mij had. Ze zijn veel te duur om op een vreemde plek op de grond te laten slingeren. Stel we raken ze kwijt ben ik zo meer dan €100 verder.

        • Amber blogt Amber blogt Auteur

          6

          Dank je wel! Deze schoentjes waren gelukkig geen 100 euro (als ik dat voor ieder kind uitgaf en ook nog voor ieder kind reserveschoenen kocht dan was ik per seizoen 800 euro kwijt aan kinderschoenen, haha!), maar het gaat om het idee. Ze geloofde het blijkbaar echt, maar dan had ze het wel anders kunnen brengen. ;)

          • Annemiek2 Annemiek2

            7

            We hebben weinig keus (en gelukkig maar 1 kind) want zoonlief heeft een lastige voet. We willen ook niet dat hij dezelfde voeten krijgt als zijn vader en moet goede schoenen kunnen we dat voor een deel voorkomen. Hij heeft dus ook geen reserve paar en we kijken ook naar de uitverkoop. De schoenenwinkel voor hem staat dan ook in mijn fb pagina's. De aanbiedingen schelen heel veel. Het was gelukkig maar €75 maar nieuw..... Je hebt gelijk hoor wat die dame betreft. Je hooft ook je eigen (bij) geloof niet aan andere op te dwingen.

            • Amber blogt Amber blogt Auteur

              8

              Oh ja dan heb je inderdaad weinig keus, maar dan heb je ook wel een heel goede reden om er meer aan uit te geven. Wat heeft zijn vader dan precies als ik vragen mag?

              • Annemiek2 Annemiek2

                9

                doorgezakte voeten en maat 48 ;) Zelf heb ik een hoge wreef en grote breedtemaat. Ik weet van vroeger dat mijn broer ook moeite had om goede schoenen te vinden (goed mijn moeder dan ;) )

                • Amber blogt Amber blogt Auteur

                  10

                  Oh oké! Lastig! Ik vind maat 45 al groot, hihi.

  3. Tweemama Tweemama

    11

    En toen kwam de bij de kassa en zei het pin automaat; geen saldo... haha leuk geschreven weer!

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      12

      Hahaha! Gelukkig niet. ;)

  4. sevilia sevilia

    13

    GEWELDIG!!! Lig in een deuk????????

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      14

      Dank je wel Sevilia! :)

  5. Kirstenimolnen Kirstenimolnen

    15

    Haha, precies hoe ik erover denk en leuke schoenen. Heeft mijn dochter ook (zelf uitgekozen trouwens haha). Maar volgens de regels van het bijgeloof is het niet ondanks je zwarte kat dat je geluk hebt maar dankzij. Als je de eigenaar bent brengt hij juist weer geluk. En je kan je ongeluk inderdaad weer opheffen. Iets met zout over je rechter schouder gooien ofzo. Naja, het zal wel, het lijkt me in ieder geval zwaar vermoeiend om met al die dingen rekening te houden.

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      16

      Dank je Kirsten! Ben ook blij dat ik geen rekening hoef te houden met al dat soort dingen. ;)

  6. Annette Annette

    17

    Leuk geschreven!

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      18

      Dank je wel Annette!

  7. Sara146 Sara146

    19

    Leuke blog ;) Ja ik ken die uitspraak wel. Geen schoenen op tafel want dat brengt ongeluk zeggen mijn moeder en mijn oma altijd. Ik weet ook niet beter dan dat ik vroeger echt een klap voor mijn hoofd kreeg als ik schoenen op tafel zette. Of bijv. een paraplu openen in huis, dat is ook NOT done. Ik denk nu wel bij mezelf Oké.... dit is allemaal echt bijgeloof. Maar ik heb het zo erg meegekregen dat ik gewoon weg geen schoen op tafel durf te zetten en ook geen paraplu in huis durf te openen.. en dat in mijn eigen huis..XD

    • Amber blogt Amber blogt Auteur

      20

      Hihi! Grappig hoe zoiets toch blijft hangen dan hè. ;)

Top 3 Blogs

Een kind neem je niet, die krijg je

Een brief aan het meisje dat voor me sto... >

Top 10 meest vreemde opmerkingen na mijn zwangerschap

De baby is geboren, je bent een brok hor... >

Ongepland een verrassing met onverwacht einde. Deel 3.

In deel 1 en deel 2 kon je lezen hoe ik ... >

Advies: ook leuk om te lezen

Mindfull Mama

Alsof je alles maar op de automatische piloot doet? Dan is het de hoogste tijd om aan de bel te trekken en een... >

Geduldig opvoeden

Geduldig opvoeden valt voor de meeste ouders echt niet mee. Wanneer je kinderen hebt, wordt je geduld immers i... >

Consequent zijn

Consequent zijn is één van de belangrijkste dingen in de opvoeding van kinderen. Helaas is het voor veel oud... >

Laatste Winacties Alle Winacties

Win: 8x cadeaubon voor leukste Vaderdagcadeau's

Maak Vaderdag onvergetelijk Ben je (voor de kids, want zo werkt het toch.. hihi!) op zoek naar een origineel ... >

Win: voucher t.w.v. €100,- van Perry sport

Fit de zomer in! Perry wil graag iedereen motiveren en helpen om te (blijven) bewegen. Maarrr... hoe doe je d... >